Z Wikipedii

Kortykosterydy, glikokortykoidy, glikokortykosterydy, glikokortykosteroidy to hormony kory nadnerczy, które regulują przemiany białek, węglowodanów i tłuszczów: Zalicza się do nich: kortyzol, kortykosteron, kortyzon.

Wzór strukturalny kortyzolu

To także grupa leków o działaniu przeciwzapalnym, przeciwalergicznym i immunosupresyjnym, mają silny wpływ na gospodarkę węglowodanową, białkową, lipidową, wodno-elektrolitową organizmu.

Nadmierne wydzielanie kortykosterydów powoduje chorobę hiperkortyzolemię.

[edytuj] Działanie na organizm

Kortykosterydy zmieniają czynności wielu narządów i wpływają na przebieg reakcji odpornościowych.

Zmniejszają zużycie glukozy w tkankach i jednocześnie nasilają glukoneogenezę, co prowadzi w sumie do podniesienia poziomu cukru we krwi (hiperglikemia). W tym zakresie wzmacniają działanie adrenaliny.
Wstrzymują syntezę białek w organizmie, a nasilają ich rozkład. Pod wpływem glikokortykosteroidów rozbiciu ulegają białkowe kompleksy immunologiczne, co jest przyczyną ich działania immunosupresyjnego. Mogą też powodować rozpad białek mięśniowych co może być przyczyną spadku siły mięśni.
Przebudowują tkankę tłuszczową powodując charakterystyczne przemieszczenie się depozytów tkanki tłuszczowej (bawoli kark, twarz księżyc w pełni, otyłość brzuszna, chude kończyny) nazywane też otyłością typu Cushinga).

Zobacz więcej w osobnym artykule: zespół Cushinga.

Zmniejszają wchłanianie wapnia z jelit, a nasilają jego wydalanie z moczem, co może powodować zaburzenia w układzie kostnym (osteoporoza).
W większych stężeniach wywołują działanie mineralokortykosteroidowe: zatrzymanie w organizmie sodu, obrzęki.

Kortykosterydy są najsilniejszymi znanymi środkami przeciwzapalnymi. W warunkach fizjologicznych modulują odczyny immunologiczne, zapobiegając nadmiernemu pobudzeniu układu odpornościowego i rozwojowi chorób z autoagersji. W tym samym celu są podawane leczniczo.
Glikokortykosteroidy hamują zarówno wczesną jak i późną odpowiedź immunologiczną. Pobudzają syntezę lipokortyny, która hamuje fosfolipazę A, enzym niezbędny w procesie produkcji substancji prozapalnych (eikozanoidów) z kwasu arachidonowego. W ten sposób upośledzają produkcję m. in. leukotrienów odpowiedzialnych za niebezpieczne późne zmiany w astmie oskrzelowej. Zmniejszają również powstawanie i uwalnianie cytokin i czynników adhezji (przylegania) komórek. Powodują spadek ruchliwości i aktywności większości komórek biorących udział w reakcjach odpornościowych: neutrofili, makrofagów, bazofili, limfocytów T i B. Hamują też aktywność fibroblastów i wytarzanie kolagenu i glikozoaminogliknów. Wszystko to prowadzi do łagodzenia objawów zapalenia. Z tego powodu glikokortykoidy stosuje się dla zmniejszenia nadwrażliwości.

Przy długotrwałym podawaniu działania te mogą doprowadzić do zaniku tkanki limfatycznej, osłabiania działania węzłów chłonnych, zmniejszenia liczby limfocytów a co za tym idzie wyraźnego spadku odporności organizmu.

[edytuj] Zastosowanie

Glikokortykosteroidy jako leki są stosowane w chorobach, w których korzystne jest osłabienie działania układu immunologicznego oraz w stanach niedoboru tych hormonów. Znajdują zastosowanie w leczeniu:

• stanów po uszkodzeniu kory nadnerczy przebiegajÄ…cych z niedoborem kortykosterydów
• wstrzÄ…su anafilaktycznego
• astmy oskrzelowej - podawane przewlekle, najlepiej drogÄ… wziewnÄ… (przez inhalacje)
• chorób autoimmunologicznych takich jak: reumatoidalne zapalenie stawów, niedokrwistość hemolityczna, toczeÅ„ rumieniowaty
• chorób rozrostowych - biaÅ‚aczek limfocytarnych
• miejscowych zmian zapalnych w dermatologii

Glikokortykoidy są również lekami immunosupresyjnymi, stosowanymi w zapobieganiu odrzucania przeszczepów.

Mają szereg działań ubocznych stąd ich stosowanie musi się odbywać pod ścisłym nadzorem lekarza.

[edytuj] Działania niepożądane

Leki te osłabiają naturalną odporność organizmu co sprawia, że pacjent leczony glikokortykosterydami jest bardziej podatny na wszelkiego typu infekcje bakteryjne, grzybicze i wirusowe. Podczas przyjmowania kortykosterydów drogą wziewną (w astmie), zakażeniom jamy ustnej i gardła można zapobiec przez dokładne płukanie jej wodą po każdym podaniu leku. Innymi działaniami niepożądanymi są:

• otyÅ‚ość typu Cushinga
• zaburzenia wzrostu u dzieci
• zaburzenia gospodarki wÄ™glowodanowej, cukrzyca
• zaburzenia gospodarki lipidowej i biaÅ‚kowej
• zaburzenia elektrolitowe - zatrzymywanie wody i sodu w organizmie prowadzÄ…ce do obrzÄ™ków, utrata potasu
• wrzody żoÅ‚Ä…dka powodowane zahamowaniem wytwarzania prostaglandyn, pobudzajÄ…cych wydzielanie ochronnego Å›luzu w żoÅ‚Ä…dku
• Å›cieÅ„czenie skóry aż do jej zaniku, zanik bÅ‚on Å›luzowych na skutek upoÅ›ledzenia syntezy kolagenu
• osteoporoza
• wzrost ciÅ›nienia tÄ™tniczego
• osÅ‚abienie siÅ‚y mięśni, miopatia
• zaćma i jaskra
• zaburzenia miesiÄ…czkowania

Zobacz też: Skutki uboczne kortykosterydów - Na stronie poświęconej atopowemu zapaleniu skóry.

   

Zobacz galeriÄ™ multimediów na Wikimedia Commons:
Kortykosterydy

[edytuj] Przeciwwskazania

Glikokortykosteroidów nie powinno się podawać pacjentom, u których występują objawy lub choroby takie, jakie mogą być powodowane przez same kortykosterydy w ramach działań ubocznych (np. cukrzyca, nadciśnienie).

[edytuj] Leki należące do grupy

• acetonid flucinolonu
• betametazon
• budezonid
• deksametazon
• flunizolid
• flutikazon
• halometazon
• hydrokortyzon
• klobetazol
• kortyzol
• kortyzon
• medryzon
• metyloprednizolon
• mometazon
• parametazon
• prednizolon
• prednizon
• triamcinolon
• trimetylooctan flumetazonu

[edytuj] Zobacz też

• hormony
• mineralokortykosteroidy
• aldosteron

[edytuj] Bibliografia

Waldemar Janiec red.: Kompendium farmakologii Wydanie II. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2006. 

Przeczytaj też zastrzeżenia dotyczące pojęć medycznych na Wikipedii!
Wikiprojekt: Nauki medyczne • Portal: Nauki medyczne