Z Wikipedii

Królowa – brytyjski film fabularny z 2006 roku w reżyserii Stephena Frearsa.

Akcja filmu skupia się na tygodniu następującym po tragicznej śmierci księżnej Diany w sierpniu 1997 roku. Dla Elżbiety II i nowo wybranego premiera Tony'ego Blaira jest on sprawdzianem charakterów, przekonań i zdolności do kompromisu. Każde z nich na śmierć księżnej i medialną wrzawę reaguje inaczej; Królowa odgradza się od świata za murami letniej rezydencji Balmoral, a premier zyskuje na popularności, wygłaszając przemówienia do narodu. Tymczasem reakcji dworu domagają się tłumy składające hołd zmarłej oraz tabloidy, coraz brutalniej atakujące rodzinę królewską. Twórcy filmu szczególny nacisk położyli na dyskusję dwu wartości i modeli sprawowania władzy: tradycyjnego konserwatyzmu brytyjskiego z otwartością, nowoczesnością i sprytem politycznym reprezentowanym przez młodego Blaira, oraz zapytali o użyteczność tego pierwszego we współczesnym świecie.

Film został bardzo ciepło przyjęty przez krytyków i publiczność. Był jednym z najdłużej oklaskiwanych na Festiwalu Filmowym w Wenecji w 2006 roku, gdzie zdobył trzy nagrody, w tym dla grającej tytułową postać Helen Mirren. Aktorka za rolę Elżbiety II otrzymała także Oscara, Złoty Glob i BAFTA.

[edytuj] Obsada

• Helen Mirren – Elżbieta II
• Michael Sheen – Tony Blair
• James Cromwell – Książę Filip
• Alex Jennings – Książę Karol
• Helen McCrory – Cherie Blair
• Sylvia Syms – Królowa Matka
• Roger Allam – Sir Robin Janvrin
• Mark Bazeley – Alistair Campbell
• Douglas Reith – Lord Airlie

[edytuj] Fabuła

Wielka Brytania, lato 1997 roku. W majowych wyborach parlamentarnych wygrywa Partia Pracy, a jej lider Tony Blair (Michael Sheen) obejmuje stanowisko premiera. Blair w kampanii wyborczej głosił hasła reformatorskie i zapowiadał modernizację kraju, więc zwycięstwo laburzystów spotyka się z niezadowoleniem dworu królewskiego. Dwa miesiące później w wypadku samochodowym w Paryżu ginie Diana, była żona następcy tronu i jedna z najpopularniejszych osób na Wyspach. Jej śmierć staje się pierwszym sprawdzianem umiejętności przywódczych Blaira oraz próbą dla królowej Elżbiety II (Helen Mirren), która odgradza się za grubymi murami swojej letniej rezydencji.

Uwaga! W dalszej części artykułu znajdują się szczegóły fabuły lub zakończenia utworu.

Tłumy składają wieńce żałobne pod Pałacem Buckingham oraz, prowokowane przez tabloidy, coraz głośniej domagają się reakcji dworu. Tymczasem Królowa milczy. Z najbliższymi przebywa na wakacjach w zamku Balmoral w Szkocji. Aby odciągnąć Williama i Harry'ego od wrzawy i zainteresowania prasy, książę Filip (James Cromwell) zabiera chłopców na polowanie. W lesie spotykają ogromnego jelenia, ale zwierzęcia nie udaje się zabić. Śmierć Diany, która od czasu rozwodu z księciem Karolem (Alex Jennings) przestała należeć do rodziny królewskiej, wywołała skrajne emocje Elżbiety; od obawy o dobro wnuków, po niechęć do medialnej burzy, która z czasem zaczyna przybierać coraz silniejsze formy ataku na dwór i monarchię. W rozmowie telefonicznej z premierem Królowa odmawia wydania komunikatu oraz nie zgadza się na oficjalny pochówek w Westminster Abbey, twierdząc, że pogrzeb jest prywatną sprawą rodziny Diany. Reakcja Elżbiety spotyka się z nieśmiałym protestem Karola oraz niezrozumieniem Blaira i jego żony Cherie (Helen McCrory), która zastanawia się nad sensem istnienia monarchii i namawia męża na zmianę ustroju.

Premier wygłasza przygotowane przez swojego rzecznika prasowego Alistaira Campbella (Mark Bazeley) przemówienie do narodu, w którym nazywa Dianę "królową ludzkich serc". Popularność Blaira rośnie. O swoim poparciu zapewnia go w także książę Karol.

Tymczasem Blair, niedawno głoszący hasła wielkiej modernizacji kraju, z coraz większym zaniepokojeniem patrzy na ataki mediów na dwór. Cherie sugeruje nawet, że Królowa przypomina mu jego zmarłą matkę, która, gdyby żyła, miałaby teraz tyle samo lat, co Elżbieta. Premier w publicznych wystąpieniach broni Królowej, a w kolejnej rozmowie telefonicznej namawia do wydania zgody na pogrzeb w Westminster Abbey oraz do wywieszenia flagi w Pałacu Buckingham (co byłoby złamaniem protokołu królewskiego). Jego sugestie spotykają się z oburzeniem Filipa. Królowa podziela zdanie męża, ale jednocześnie ma coraz więcej wątpliwości. Ze swoimi wahaniami dzieli się z Królową Matką (Sylvia Syms), która zapewnia ją, że jej obecna postawa jest słuszna i przypomina jej słowa dawnej przysięgi o poświęceniu całego życia dla dobra kraju.

Elżbieta wyrusza starym jeepem na przejażdżkę po terenach posiadłości. Kiedy przebywa rzękę, samochód ulega awarii. Oczekując na pomoc, dostrzega za sobą jelenia. Jest zachwycona jego pięknem i potęgą. Słysząc nadchodzących myśliwych, przepędza zwierzę. Niedługo potem od Filipa dowiaduje się, że jeleń został zabity przez gościa jednego z sąsiadów. Martwe ciało z odrąbaną głową wykończoną imponującym porożem wywołuje jej wzruszenie.

Wkrótce ku niezawodoleniu męża decyduje się na powrót do Londynu. Przed Pałacem Buckingham rodzina królewska wysiada z auta. Królowa rozmawia z tłumem, licznie zgromadzonym przed bramą, oraz ogląda wieńce. Na kilku z nich widnieją oskarżenia dworu o śmierć Diany. Wkrótce potem Elżbieta wygłasza przemówienie, w którym mówi o życiu i osiągnięciach zmarłej oraz tłumaczy powody długiego milczenia.

Dwa miesiące później Blair przyjeżdża do Pałacu na cotygodniowe omówienie spraw bieżących. Raz jeszcze rozmawiają o wydarzeniach z lata. Na koniec Królowa zapewnia premiera, że on również przekona się, jak łatwo i szybko można stracić szacunek obywateli oraz przestrzega, że prędzej, czy później jego popularność obróci się przeciwko niemu.

[edytuj] Nagrody i nominacje

• Oscar 2006:
  • Najlepsza aktorka pierwszoplanowa (Helen Mirren)
  • nominacja Najlepszy film
  • nominacja Najlepszy reżyser (Stephen Frears)
  • nominacja Najlepszy scenariusz oryginalny (Peter Morgan)
  • nominacja Najlepsza muzyka (Alexandre Desplat)
  • nominacja Najlepsze kostiumy (Consolata Boyle)

• BAFTA 2006:
  • Najlepszy film
  • Najlepsza aktorka pierwszoplanowa (Helen Mirren)
  • nominacja Najlepszy aktor drugoplanowy (Michael Sheen)
  • nominacja Najlepszy reżyser (Stephen Frears)
  • nominacja Najlepszy scenariusz oryginalny (Peter Morgan)
  • nominacja Najlepsza muzyka (Alexandre Desplat)
  • nominacja Najlepsze kostiumy (Consolata Boyle)
  • nominacja Najlepszy montaż (Lucia Zucchetti)
  • nominacja Najlepsza chatakteryzacja (Daniel Phillips)

• ZÅ‚oty Glob 2006:
  • Najlepsza aktorka pierwszoplanowa w dramacie (Helen Mirren)
  • Najlepszy scenariusz (Peter Morgan)
  • nominacja Najlepszy film dramatyczny
  • nominacja Najlepszy reżyser (Stephen Frears)

• Festiwal Filmowy w Wenecji 2006:
  • Najlepsza Rola Kobieca (Helen Mirren)
  • Najlepszy Scenariusz (Peter Morgan)
  • Nagroda Dziennikarzy
  • nominacja ZÅ‚oty Lew

[edytuj] Ciekawostki

• Elżbieta II jest trzeciÄ… brytyjskÄ… królowÄ…, którÄ… zagraÅ‚a Helen Mirren. W SzaleÅ„stwie króla Jerzego z 1994 roku aktorka wcieliÅ‚a siÄ™ w postać królowej Charlotte, a jedenaÅ›cie lat później stworzyÅ‚a portret tytuÅ‚owej bohaterki w miniserialu Elżbieta I. Za pierwszÄ… rolÄ™ byÅ‚a nominowana do Oscara.
• Michael Sheen, który zagraÅ‚ Tony'ego Blaira, trzy lata wczeÅ›niej wcieliÅ‚ siÄ™ w tÄ™ samÄ… postać w telewizyjnym filmie Frearsa Umowa
• W scenie, kiedy Tony Blair jedzie na lotnisko ze swojÄ… asystentkÄ…, aby przywitać ksiÄ™cia Karola, który przywiózÅ‚ zwÅ‚oki Księżnej Diany, za ich samochodem jedzie Mercedes – Model W220, nastÄ™pca modelu W140. Model W140 Mercedesa, to taki wÅ‚aÅ›nie, którym feralnego wieczora 30 sierpnia 1997 roku w Paryżu rozbili siÄ™ Księżna Diana i Doddi Al Fayed. Problem polega na tym, że model W220 wszedÅ‚ do sprzedaży dopiero w 1998 roku, wiÄ™c w 1997 roku, we wrzeÅ›niu kiedy rozgrywa siÄ™ akcja tuż po Å›mierci Diany nie mógÅ‚ siÄ™ poruszać po Londynie.
• W scenie, kiedy Królowa Elżbieta wyjeżdża z ksiÄ™ciem Karolem na przejażdżkÄ™, ukazane jest, że prowadzi ona i wpuszcza do pustego, terenowego auta dwa psy, natomiast gdy wysiada ona w lesie, wyskakujÄ… trzy zwierzÄ™ta.

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona filmu (Wlk. Brytania)
• Oficjalna strona filmu (USA)
• Polska strona filmu
• Strona filmu na portalu filmweb
• Wywiad z Helen Mirren w "The Daily Telegraph"
• Wywiad z Helen Mirren w "The Guardian"
• Wywiad z Helen Mirren i Stephenem Frearsem w "FILM detail"
• Recenzja filmu w "The Guardian"
• Recenzja filmu w "The Times"