Kretowate - Google

Kretowate

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Kretowate

Kret europejski
Systematyka
Domena eukarioty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Szczep łożyskowce
Rząd owadożerne
Rodzina kretowate
Nazwa systematyczna
Talpidae
G. Fischer, 1817
Systematyka w Wikispecies
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Kretowate (Talpidae) – rodzina ssaków owadożernych przystosowanych do życia pod ziemią.

Spis treści

[edytuj] Występowanie

Występują na półkuli północnej - w Europie. Azji i Ameryce Północnej. Jedynym przedstawicielem rodziny występującym współcześnie na terenie Polski jest kret europejski (Talpa europaea). Kretowate są znane ze śladów kopalnych eocenu. Na terenie Polski występowały w pliocenie wymarłe gatunki z podrodziny Desmaninae.

[edytuj] Charakterystyka

Budową ciała zbliżone są do ryjówkowatych. Charakteryzują się niewielkimi rozmiarami ciała, wąską, spłaszczoną czaszką z charakterystycznymi cienkimi łukami jarzmowymi. Większość ma silnie rozwinięte, zwrócone na zewnątrz, zakończone szpadlowatymi pazurami przednie kończyny przystosowane do kopania tuneli. Niektóre gatunki potrafią wykopać dziennie do 20 m podziemnego korytarza[1]. Mają małe, często silnie uwstecznione oczy. Na pyszczkach i kończynach występują włosy czuciowe (zatokowe). U przedstawicieli podrodziny Talpinae brak uszu zewnętrznych.

Wzór zębowy I C P M
32-44 = 2-3 1 3-4 3
1-3 0-1 3-4 3

[edytuj] Tryb życia

Kretowate prowadzą głównie podziemny, a nieliczne ziemnowodny tryb życia. W większości są samotnikami wykazującymi silnie rozwinięty terytorializm. Nie zapadają w sen zimowy. Na zimę gromadzą pod ziemią zapasy. Samica rodzi średnio trzy młode w miocie. Karmi je mlekiem przez ok. miesiąc.

[edytuj] Systematyka

Klasyfikacja rodzajów zaliczanych do rodziny kretowatych ulegała wielu zmianom. Autorzy wyróżniają od 3 do 5[2] podrodzin. Poniżej przedstawiono klasyfikację opartą na badaniach genetycznych Shinohara i in. (2003)[3]:

Systematyka rodziny
Podrodzina Rodzaj Gatunki
Scalopinae Condylura Condylura cristata - gwiazdonos
Parascalops Parascalops breweri - kret szczotkoogoniasty
Scalopus Scalopus aquaticus
Scapanulus Scapanulus oweni
Scapanus Scapanus latimanus • Scapanus orarius • Scapanus townsendii
Talpinae Desmana Desmana moschata - wychuchol ukraiński
Galemys Galemys pyrenaicus - wychuchol pirenejski
Neurotrichus Neurotrichus gibbsii - kret ryjówkowaty
Scaptonyx Scaptonyx fusicaudus
Euroscaptor Euroscaptor grandis • Euroscaptor klossi • Euroscaptor longirostris • Euroscaptor micrura • Euroscaptor mizura
Mogera Mogera imaizumii • Mogera insularis • Mogera tokudae • Mogera uchidai • Mogera wogura
Parascaptor Parascaptor leucura
Scaptochirus Scaptochirus moschatus
Talpa Talpa altaica • Talpa caeca • Talpa caucasica • Talpa europaea - kret europejski • Talpa davidiana • Talpa levantis • Talpa occidentalis • Talpa romana • Talpa stankovici
Dymecodon Dymecodon pilirostris
Urotrichus Urotrichus talpoides
Uropsilinae Uropsilus Uropsilus andersoni • Uropsilus gracilis • Uropsilus investigator • Uropsilus soricipes
Wychuchol ukraiński
Wychuchol ukraiński

W takim ujęciu wychuchole z rodzajów Desmana i Galemys włączono do podrodziny Talpinae, podczas gdy inni autorzy zaliczają je do Desmaninae[4], a nawet podnoszą do rangi rodziny Desmanidae.

Przypisy

  1. ↑ Zwierzęta : encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005, s. 89. ISBN 83-01-14344-4. 
  2. ↑ Kowalski K. (1971)
  3. ↑ Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.): Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) (en). Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 27 marca 2008].
  4. ↑ BioLib.cz

[edytuj] Bibliografia

  1. Ciszek, D. & P. Myers.: Talpidae (en). (On-line), Animal Diversity Web, 2000. [dostęp 3 maja 2008].
  2. Kazimierz Kowalski: Ssaki, zarys teriologii. Warszawa: PWN, 1971. 
  3. Zwierzęta : encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005. ISBN 83-01-14344-4. 

Paypal przejmie pełną odpowiedzialność za transakcje
Klienci portalu aukcyjnego eBay, którzy padli ofiara oszustów, mogą spodziewać się całkowitego zwrotu kosztów, wliczając koszty przesyłki.
11 poprawek od Microsoft (uwaga na fałszywe aktualizacje!)
W najbliższy wtorek Microsoft udostępni 11 poprawek, z których cztery eliminują luki ocenione jako "krytyczne". Mogą one zostać wykorzystane do zdalnego wykonania szkodliwego kodu. Dziury te występują w Windows, Internet Explorer, Host Integration Server i Excelu.
40 proc. fałszywych kont na Facebook
Spamerzy i autorzy szkodliwego oprogramowania w pełni wykorzystują możliwości, jakie oferują portale społecznościowe.
Jest pierwsza wersja OpenOffice.org 3.0
Darmowy pakiet biurowy OpenOffice jest już dostępny w wersji 3.0.
Przesłuchaj zanim opublikujesz!
Głosowe odczytywanie komentarzy na YouTube – nowa usługa najpopularniejszego serwisu wideo.
Linki: Strona gwna