Z Wikipedii

Kronika – wyraz pochodzenia greckiego (chronika od rzeczownika chronos), faktograficzny opis wydarzeń w układzie chronologicznym. Również utwór dziejopisarski o charakterze literackim, typowy dla średniowiecza. Kronika nie zawiera analiz tych wydarzeń, może jednak zawierać podsumowania oraz komentarz autora. Wydarzenia te najczęściej dotyczą życia państwa, instytucji, organizacji itp. Zapis tych wydarzeń może odbywać się na bieżąco, w miarę ich dziania się, lub później. Kroniki zaliczane są do utworów epickich, często łączą ze sobą cechy powieści, legendy oraz baśni.

Najsłynniejszymi polskimi kronikarzami są: Gall Anonim, Jan Długosz, Wincenty Kadłubek, Janko z Czarnkowa i Władysław z Gielniowa.

Obecnie kroniką nazywa się także odmianę felietonu, cykliczy utwór pubicystyczno-dziennikarski, rejestrujący bieżące wydarzenia społeczno-obyczajowe, kulturalne, towarzyskie wraz z odautorskim komentarzem. W Polsce kroniki stały się popularne w XIX wieku, pisali je m.in. Bolesław Prus i Antoni Słonimski.Kronika to są również najważniejsze wydarzenia ze swojego lub kogoś innego. Mogą się tam znajdować zdjęcia aby upamiętnić tą czy inne chwile które były najpięknieszje w życiu np. Ślub czy zaręczyny czy nawet zdjęcia z dziecinstwa. Kroniki przechodza w darze do kogoś z rodziny aby pamiętać zawsze o niej i iść w strone która jest dobra..Kronika to jest też pamiątką. Np. dziadkowie dają swoim wnukom aby pokazać jak żyli dawniej..