Z Wikipedii

Krzysztof Warlikowski (ur. 26 maja 1962 w Szczecinie) – reżyser teatralny. Studiował historię, filozofię i filologię romańską na Uniwersytecie Jagiellońskim, historię teatru greckiego w École Pratique Des Hautes Études na Sorbonie. Dyplom reżyserski zdobył na Wydziale Reżyserii Dramatu Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie, gdzie studiował w latach 1989–1993.

W 1991 r. asystował Krystianowi Lupie przy realizacji spektaklu Malte albo Tryptyk marnotrawnego syna na podstawie utworów Rainera Marii Rilkego w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie. W latach 1992-1993 był asystentem Petera Brooka przy spektaklu Peleas – Impresje (Impressions de Pélleas) według opery Peleas i Melisanda Claude'a Debussy'ego w paryskim Bouffes du Nord. Był również asystentem Ingmara Bergmana i Giorgio Strehlera.

Reżyseruje w kraju i za granicą; do tej pory zrealizował ponad trzydzieści spektakli, w tym 11 inscenizacji dramatów Szekspira m.in. Hamleta w Tel Awiwie i Warszawie, Wieczór trzech króli w Stuttgarcie, Poskromienie złośnicy w Warszawie, Burzę w Stuttgarcie i Warszawie, Makbeta w Hanowerze. Drugim ważnym polem zainteresowań teatralnych Warlikowskiego jest dramat antyczny: ma na koncie m.in. głośne przedstawienia Elektry Sofoklesa i Bachantek Eurypidesa. Inscenizuje również dramaty współczesne, m.in. Bernarda-Marie Koltèsa i Sarah Kane. W 2005 roku wyreżyserował spektakl Krum Hanocha Levina (TR Warszawa w koprodukcji ze Starym Teatrem w Krakowie), który został doskonale przyjęty przez większość krytyków, odniósł też sukces na festiwalu teatralnym w Awinionie. W 2006 roku odbyła się premiera wyreżyserowanej przez Warlikowskiego Madame de Sade Yukio Mishimy w Tonnel Groep w Amsterdamie. Na początku 2007 Warlikowski przygotował inscenizację sztuki nagrodzonej Pulitzerem Anioły w Ameryce, autorstwa Tony'ego Kushnera, w przekładzie Jacka Poniedziałka i z nim w jednej z głównych ról.

W 2000 Warlikowski zadebiutował jako reżyser operowy, przygotowując w Teatrze Wielkim w Warszawie prapremierę opery Roxanny Panufnik The Music Programm. W tym samym roku wyreżyserował Don Carlosa Giuseppe Verdiego, a w kolejnych latach m.in. Ignoranta i szaleńca Pawła Mykietyna (2001), Ubu Rexa Krzysztofa Pendereckiego (2003) i Wozzecka Albana Berga (2006), którego libretto oparte jest na dramacie Georga Büchnera. Jego ostatnimi realizacjami operowymi są Ifigenia w Taurydzie Glucka (2006) i Sprawa Makropulos Janáčka (2007) w Operze Paryskiej. W 2008 roku jako pierwszy polski reżyser powojenny zrealizował dzieło Wagnera na Zachodzie. W przygotowywanym "Parsifalu" spodziewano się niewygodnych nawiązań historycznych. Dzieło przyjęto z buczeniem, okrzykami i jednoczesnymi oklaskami. Skandal wywołały przerywające operę fragmenty filmu Roberto Rosseliniego "Niemcy w roku zero", które odebrano jako zestawienie dzieła Wagnera z nazimem. Inni krytycy jednak nazywają to przewrażliwieniem doceniając inne walory inscenizacji. W Operze Paryskiej Warlikowski ma wyreżyserować także Króla Rogera Karola Szymanowskiego w 2009 roku.

Od 1999 jest na stałe związany z warszawskim Teatrem Rozmaitości (obecnie TR Warszawa).

[edytuj] Najważniejsze inscenizacje

• Auto da fé wg Eliasa Canettiego – PWST w Krakowie, Scena Szkolna (1992)
• Białe noce wg Fiodora Dostojewskiego (dyplom reżyserski) – PWST w Krakowie, Scena Szkolna (1992)
• Markiza O. wg Heinricha von Kleista – Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie (1993)
• Kupiec wenecki Szekspira – Teatr im. W. Horzycy w Toruniu (1994)
• Proces wg Franza Kafki – School of Drama Beit Zvi w Tel Awiwie (1995)
• Roberto Zucco Bernarda-Marie Koltèsa – Teatr Nowy w Poznaniu (1995)
• Elektra Sofoklesa – Teatr Dramatyczny w Warszawie (1997)
• Zimowa opowieść Szekspira – Teatr Nowy w Poznaniu (1997)
• Tancerz mecenasa Kraykowskiego wg Witolda Gombrowicza – Teatr Powszechny w Radomiu (1997)
• Hamlet Szekspira – School of Drama Beit Zvi w Tel Awiwie (1997)
• Poskromienie złośnicy Szekspira – Teatr Dramatyczny w Warszawie (1998)
• Perykles Szekspira – Piccolo Teatro di Milano (1998)
• Zachodnie wybrzeże Bernarda-Marie Koltèsa – Teatr Studio w Warszawie (1998)
• Fenicjanki Eurypidesa – Municipal Theater w Beer Szewa (1998)
• Wieczór trzech króli Szekspira – Staatstheater w Stuttgarcie (1999)
• Hamlet Szekspira – Teatr Rozmaitości w Warszawie (1999)
• Burza Szekspira – Staatstheater w Stuttgarcie (2000)
• The Music Programm Roxanny Panufnik (opera) – Teatr Wielki w Warszawie (2000)
• Don Carlos Giuseppe Verdiego (opera) – Teatr Wielki w Warszawie (2000)
• Bachantki Eurypidesa – Teatr Rozmaitości w Warszawie (2001)
• Oczyszczeni Sarah Kane – Teatr Rozmaitości w Warszawie w koprodukcji z Wrocławskim Teatrem Współczesnym (2001)
• W poszukiwaniu straconego czasu wg Marcela Prousta – Schauspiel w Bonn (2002)
• Burza Szekspira – Teatr Rozmaitości w Warszawie (2003)
• Sen nocy letniej Szekspira – Théâtre National w Nicei (2003)
• Ubu Rex Krzysztofa Pendereckiego (opera) – Teatr Wielki w Warszawie (2003)
• Dybuk wg Szymona Anskiego i Hanny Krall – Teatr Rozmaitości w Warszawie w koprodukcji z Wrocławskim Teatrem Współczesnym (2003)
• Speaking in Tongues Andrew Bovella – Tonnel Groep w Amsterdamie (2004)
• Makbet Szekspira – Staatstheater w Hanowerze (2004)
• Krum Hanocha Levina – Teatr Rozmaitości w Warszawie w koprodukcji ze Starym Teatrem w Krakowie (2005)
• Wozzeck Albana Berga (opera) – Teatr Wielki w Warszawie (2006)
• Madame de Sade Yukio Mishimy – Tonnel Groep w Amsterdamie (2006)
• Ifigenia w Taurydzie Christopha Willibalda Glucka – Opera Paryska (2006)
• Anioły w Ameryce Tony'ego Kushnera – Teatr Rozmaitości w Warszawie (2007)
• Sprawa Makropulos Leosza Janaczka - Opera Paryska (2007)

[edytuj] Najważniejsze nagrody i odznaczenia

• 1997 – Honorowy Złoty Yorick – nagroda w konkursie Theatrum Gedanense na inscenizację sztuki Szekspira dla Zimowej opowieści
• 2003 – Paszport Polityki
• 2003 – Złoty Yorick, nagroda Fundacji Theatrum Gedanense dla najlepszego przedstawienia szekspirowskiego sezonu 2002/2003 dla Burzy
• 2003 – Nagroda Francuskiego Związku Krytyków Teatralnych dla Oczyszczonych Sarah Kane, najwybitniejszego przedstawienia obcojęzycznego w sezonie 2002/2003 we Francji
• 2003 – Laur Konrada na 6. Festiwalu Sztuki Reżyserskiej Interpretacje
• 2004 – Dyplom Ministra Spraw Zagranicznych za wybitne zasługi dla promocji Polski w świecie w 2003
• 2004 – francuski Order Kawalera Kultury
• 2007 – nagroda czasopisma "Teatr" dla najlepszego reżysera sezonu 2006/2007

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Krzysztof Warlikowski w bazie danych ZASP

"Skarbnica szpiegowskich i politycznych tajemnic"

"Z Marianem Zacharskim spotykaliśmy się przez kilka tygodni. Spędziliśmy przed kamerą kilkadziesiąt godzin. Zadaliśmy mu tysiące pytań. Wszystko po to, aby dowiedzieć się kim naprawdę jest. Kim jest człowiek, który jest skarbnicą szpiegowskich i politycznych tajemnic" - pisze na swoim blogu w Onet.pl Bogdan Rymanowski, autor dokumentu o Marianie Zacharskim.

Spadki sprzedaży miesięczników wnętrzarskich

W lutym br. prawie wszystkie miesięczniki wnętrzarskie zanotowały spadki sprzedaży ogółem w porównaniu z tym samym miesiącem ub.r. Lepszy wynik niż rok temu miały tylko "Dobre Wnętrze" i "Dom & Wnętrze" – wynika z danych Związku Kontroli Dystrybucji Prasy.

Ostatni odcinek programu Dwójki "Europa da się lubić"

Wczoraj nakręcono ostatni odcinek rozrywkowego talk-show TVP 2 "Europa da się lubić", który jesienią nie pojawi się w ramówce Dwójki.

TVP rozpocznie w poniedziałek promocję Hanny Lis

Od poniedziałku Telewizja Polska będzie emitować spoty autopromocyjne związane z przyjściem Hanny Lis do "Wiadomości".

Cyfrowy Polsat zwiększył przychody i podwoił zysk

W pierwszym kwartale br. Cyfrowy Polsat SA osiągnął 248,8 mln zł przychodów – o 37 proc. więcej niż w tym samym okresie ub.r.

Linki: Strona g��wna