Z Wikipedii

Subtelne kanały energetyczne nadi w aurze jogina

Kundalini - (dewanagari कुण्डलिनी) (r.ż.) - tajemnicza i sakralna moc duchowa o naturze ogniowej i wężowej, która jest ideową i praktyczną podstawą indyjskiej tantry (tantryzmu) oraz hatha jogi. Ideał kundalini łączy ze sobą jogę, tantryzm oraz wszelkie indyjskie kulty Bogini - Śakti, Dewi.

Kundalini uznawana jest za moc i potęgę twórczą, kreatywną, stąd odpowiedzialna jest za wszelkie zdolności i talenta twórcze, artystyczne, architektoniczne oraz wynalazcze. Osoby zdolne do wielkich, bohaterskich czy twórczych, odkrywczych czynów uważane są za posiadające wielką moc kundalini.

[edytuj] Personifikacja Bogini

Kundalini uważana jest za wewnętrzną personifikację mocy kosmicznej Bogini, żeńskiego pierwiastka Boga, Absolutu. Uważa się, że podstawową metodą rozwoju kundalini jest nabożne uwielbienie, cześć, adoracja dla Bogini w jakiejkolwiek postaci, stąd hinduizm zawiera bardzo wiele ludowych form Bogini o lokalnym znaczeniu.

Tantryzm, zarówno śiwaizm jak i śaktyzm używają określenia kundalini-śakti podkreślające związek mocy duchowej z żeńskim pierwiastkiem Boskości, Boga czy Absolutu. Nauka o ćakrach ściśle związana jest z ideą Kundalini-Śakti.

[edytuj] Wyobrażenia

Podstawowe wyobrażenia kundalini w systemie tantry to moc uśpiona u podstawy kręgosłupa, jasna jak tysiąc słońc, podobna do ognistego, wężowego zwoju gdy spoczywa lub do słupa ognia, gdy się wznosi. Kundalini jako żeńska, boska moc wewnętrzna budzi się do życia u podstawy kręgosłupa w ośrodku korzeniowym zwanym muladharą i stopniowo wznosi aż ponad szczyt głowy do ośrodka sahasrara, gdzie ma ostateczną siedzibę. Ten proces budzenia kundalini i siedmiostopniowego wznoszenia opisywany jest jako siedmiostopniowa ścieżka mistycznego rozwoju duchowego, wyzwolenia, oświecenia.

[edytuj] Praktyka

Osoby praktykujące rozwój kundalini noszą zwykle czerwone lub szkarłatne szaty, a słoneczny blask towarzyszący wyobrażaniu tej mocy ma zabarwienie czerwonawe podobne kolorystyce wschodu oraz zachodu słońca. Graficznie maluje się spiralę zwiniętą w trzy i pół zwoju, co uważane jest za symbol czy znak magiczny i używane w kontemplacjach.

[edytuj] Kundalini w naukach buddyzmu

Buddyjscy lamowie z Tybetu znani są z praktyk tumo dających odporność na niskie temperatury z pomocą skupienia i koncentracji na ognistej mocy Kundalini.

[edytuj] Kundalini w naukach sahadźa jogi

W każdym człowieku jest ona uśpiona i jest zwinięta w 3,5 zwoju w kości sakrum. W kulturze chińskiej nazywana jest Tao, w kulturze chrześcijańskiej znana jest jako zalążek energii Ducha Świętego. Od powstania sahadźa jogi naucza się, że aby ją przebudzić, wystarczy dokonać aktu samorealizacji i medytować. Aby rozbudzić w sobie energię kundalini wystarczy regularnie kilka minut dziennie medytować. Kundalini spontanicznie będzie coraz silniejsza. Jej przebudzenie nazywa się samorealizacją. Gdy Kundalini budzi się i unosi w naszym systemie subtelnym, leczy ćakry i balansuje kanały, lecząc wszystkie choroby i eliminując wszystkie negatywności.