Z Wikipedii

Laicyzm (od francuskiego laïcité) to koncepcja rozdziału Państwa od Kościoła i braku wpływów religijnych na sprawy państwowe; ma na celu zapewnienie niezależności religijnej oraz swobody praktyk religijnych.

Laickość gwarantuje prawo do swobodnego wyznawania religii i wszystkie wyznania traktuje jako równe. Nie zapewnia jednak specjalnego statusu dla religii: religie powinny podlegać takim samym prawom jak inne sfery życia i nie stać ponad prawem.

[edytuj] Korzenie laicyzmu

Laicyzm wywodzi się z Republiki Francuskiej. Francja jest krajem laickim i jest to zapisane na czołowym miejscu konstytucji: "La France est une République, une, indivisible, laïque et sociale." Rząd francuski nie ma prawa uznać żadnej religii (wyjątek uczyniono dla odzyskanej od Niemców Alzacji oraz kapelanów wojskowych). Może jedynie uznać organizacje religijne według kryteriów prawnych, które nie dotykają jednak kwestii religijnych.

W dniu dzisiejszym laickość jest akceptowana we Francji przez wszystkie większe wyznania poza grupami tradycjonalistycznych katolików, dążących do przywrócenia sytuacji, w której katolicyzm miał status religii państwowej.

Korzenie laicyzmu mogą leżeć w kulturze francuskiej religijności. We Francji religię mieszkańcy tego kraju uznają za sprawę prywatną, z którą publiczne obnoszenie się jest generalnie widziane jako nie na miejscu, jako nietakt. Urzędnicy publiczni winni zachować dystans pomiędzy polityką i religią, a ostentacyjne eksponowanie symboli religijnych może być zabronione. Ostatnio we Francji kwestia ta była przedmiotem burzliwej debaty publicznej. Zastanawiano się, czy publiczne obnoszenie się z symbolami religijnymi (hidżab, turban Sikhów, duże krzyże, Gwiazdy Dawida, jarmułki) powinny zostać zakazane na terenie szkół publicznych. Ostatecznie po długiej debacie taki zakaz wprowadzono.

[edytuj] Zobacz też

• Laicyzacja
• Antyklerykalizm

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Polska wersja ustawy z dnia 9 grudnia 1905 roku