Letnie Igrzyska Olimpijskie 1900

Z Wikipedii

II Letnie Igrzyska Olimpijskie

Miejsce	Paryż, Francja
Liczba ekip	24
Liczba sportowców	997 (975 mężczyzn i 22 kobiety)
Liczba konkurencji	95 w 20 dyscyplinach
Patron	Alexandre Millerand
Otwarcie	14 maja 1900
Zamknięcie	28 października 1900
Oficjalne otwarcia	nie było oficjalnego otwarcia
Przysięga olimpijska	dopiero od 1920 (sportowcy) dopiero od 1972 (sędziowie)
Znicz olimpijski	dopiero od 1928
Stadion	Vélodrome de Vincennes, Paryż

II Igrzyska Olimpijskie odbyły się w 1900 roku w Paryżu we Francji.

Pomimo wysiłków Grecji Międzynarodowy Komitet Olimpijski zdecydował, że każdego roku igrzyska będą się odbywały w innym kraju.

Igrzyska odbyły się w ramach wystawy światowej i odwiedzający ją goście przybywający do Paryża mogli wziąć udział w imprezach olimpijskich. Te Igrzyska chatakteryzowała zła organizacja, co przy braku właściwej informacji spowodowało, że miały one marginalne znaczenie. Dochodziło do tego, że niektórzy zawodnicy nie wiedzieli, że uczestniczą w Igrzyskach Olimpijskich. Widzowie musieli błądzić po Paryżu w poszukiwaniu interesujących ich imprez, a zawodnicy narzekali na zły stan obiektów sportowych. W programie olimpiady znalazły się takie dziwne konkurencje jak przeciąganie liny i strzelanie do żywych gołębi. Po raz pierwszy w tych Igrzyskach wzięły udział kobiety (tenis, golf). Zwycięzcy konkurencji dostawali upominki lub gratyfikację pieniężną, a medale dostawali pocztą po zakończeniu Igrzysk.

[edytuj] Przebieg

Najbardziej dramatyczny przebieg miał bieg maratoński. Po pokonaniu 35 km, prowadzący z dużą przewagą Szwed Ernst Fast zmylił trasę z winy sędziego. Dzielny maratończyk zorientował się, że biegnie złą trasą dopiero po 4 km, zawrócił jednak i zdołał jeszcze wywalczyć brązowy medal. Dla wielu uczestników olimpady to on jednak był największym bohaterem igrzysk. Aż cztery razy złoty medal odbierał Amerykanin Alvin Kraenzlein - zwycięzca biegu na 60 m, 110 i 200 m przez płotki oraz skoku w dal. Po 3 złote medale wywalczyli: strzelec, Szwajcar Konrad Stäheli ( zdobył też jeden brąz) oraz specjalista skoków z miejsca, Amerykanin Ray Ewry. Dwukrotnym mistrzem i trzykrotnym wicemistrzem został amerykański lekkoatleta, Indianin, Irving Baxter. Także 5 medali (2 złote, 2 srebrne i 1 brązowy wywalczył inny Amerykanin, Walter Tewksbury.

Zastosowano kilka nowinek technicznych. Amerykanin Horton wygrał dodatkowy konkurs konkurs skoku o tyczce, po raz pierwszy stosując bambusowy sprzęt, a Czech František Janda-Suk został prekursorem rzutów dyskiem z pełnym obrotem.

[edytuj] Wyniki

Rozegrane zostały konkurencje w 20 dyscyplinach, choć czasem pływanie i piłka wodna są podawane pod jedną kategorią jako sporty wodne. W porównaniu do poprzednich Igrzysk zniknęły dwie dyscypliny podnoszenie ciężarów oraz zapasy, natomiast kolejnych 13 zostało dodanych.

* łucznictwo	* lekkoatletyka	* basque pelota	* krykiet	* krokiet
* kolarstwo	* jeździectwo	* szermierka	* piłka nożna	* golf
* gimnastyka	* polo	* wioślarstwo	* rugby	* żeglarstwo
* strzelectwo	* pływanie	* tenis ziemny	* przeciąganie liny	* piłka wodna

[edytuj] Państwa Uczestniczące

Uczestnicy

[edytuj] Inne

Państwa które startowały, lecz nie widnieją w oficjalnej bazie danych MKOl:

Haiti
Iran
Luksemburg - złoty medal zdobyty przez reprezentanta Luksemburgu jest wliczany do dorobku Francuskiego.
Peru

[edytuj] Statystyka medalowa

Lp.	Państwo	złoto	srebro	brąz	razem
Klasyfikacja medalowa
1	Francja	26	41	34	92
2	USA	19	14	14	47
3	Wielka Brytania	15	6	9	30
4	Drużyna mieszana	6	3	3	12
5	Szwajcaria	6	2	1	9
6	Belgia	5	5	5	15
7	Niemcy	4	2	2	8
8	Włochy	2	1	0	3
9	Australia	2	0	3	5
10	Dania	1	3	2	6
10	Węgry	1	3	2	6
Zobacz pełną klasyfikację medalową