Lew Landau
Z Wikipedii
Lew Dawidowicz Landau (ros. Лев Давидович Ландау, urodzony 22 stycznia 1908 w Baku, zm. 1 kwietnia 1968 w Moskwie) – wybitny fizyk rosyjski.
Był niezwykle wszechstronnym teoretykiem, zajmując się między innymi: fenomenami nadciekłości i nadprzewodnictwa, elektrodynamiką kwantową, fizyką jądrową i fizyką cząstek elementarnych. Był twórcą teorii przemiany fazowej drugiego rodzaju. Otrzymał nagrodę Nobla z fizyki w 1962, za swoje pionierskie teorie materii skondensowanej, w szczególności ciekłego helu.
[edytuj] Biografia
Jego ojciec był inżynierem pracującym na polach naftowych w Baku, matka miała wykształcenie medyczne.
Landau jako dziecko był matematycznym geniuszem. Mając 14 lat rozpoczął w 1922 roku studia na uniwersytecie w Baku, studiując chemię, fizykę i matematykę. Po dwóch latach studiów, w 1924, przeniósł się na Uniwersytet Leningradzki. Ukończył studia w 1927 i rozpoczął pracę w leningradzkim Instytucie Fizyczno-Technicznym.
W 1929 wyjechał na dwa lata za granicę, do Niemiec, Szwajcarii, Holandii, Anglii, Belgii i Danii. W Kopenhadze pracował z Nielsem Bohrem w jego instytucie. W Niemczech najważniejsza była jego praca na uniwersytecie w Getyndze.
W 1932 powrócił do ZSRR i przeniósł się do Charkowa (wtedy stolicy Ukrainy), gdzie został szefem Działu Teorii Ukraińskiego Instytutu Technicznego. W tym samym czasie wykładał fizykę teoretyczną w Charkowskim Instytucie Inżynierii Mechanicznej. W 1934 otrzymał doktorat z nauk fizycznych i matematycznych. Jego niezwykle owocna praca zapewniła mu w 1935 posadę profesora i szefa wydziału fizyki na Uniwersytecie Charkowskim. W 1937 Landau przeniósł się do Moskwy gdzie został szefem Działu Teorii w Instytucie Fizycznym Akademii Nauk ZSRR.
Aresztowany w czasie stalinowskiej Wielkiej Czystki w 1938, między innymi za napisanie z dwoma innymi fizykami ulotki potępiającej reżim Stalina i mordercze czystki NKWD (do dzisiaj toczą się spory jaki dokładnie był udział Landaua w napisaniu tej ulotki). Zwolniony rok później, po staraniach Piotra Kapicy, który zagroził przerwaniem wszelkiej pracy naukowej jeżeli Landau nie będzie uwolniony. Po wyjściu z więzienia otrzymał posadę w Instytucie Problemów Fizycznych.
Brał czynny udział w stworzeniu przez ZSRR broni atomowej. Jego wkład w sukces tego projektu musiał być ogromny, gdyż otrzymał dwie Nagrody Stalina (w 1949 i 1953) i nagrodę Bohatera Pracy Socjalistycznej w 1954.
W 1962 miał ciężki wypadek samochodowy, po którym nie mógł już kontynuować kariery naukowej.
[edytuj] Linki zewnętrzne
1901: Röntgen • 1902: Lorentz, Zeeman • 1903: Becquerel, P.Curie, M. Curie • 1904: Rayleigh • 1905: Lenard • 1906: Thomson • 1907: Michelson • 1908: Lippmann • 1909: Marconi, Braun • 1910: van der Waals • 1911: Wien • 1912: Dalén • 1913: Kamerlingh-Onnes • 1914: von Laue • 1915: W.L.Bragg, W.H.Bragg • 1917: Barkla • 1918: Planck • 1919: Stark • 1920: Guillaume • 1921: Einstein • 1922: N.Bohr • 1923: Millikan • 1924: Siegbahn • 1925: Franck, Hertz • 1926: Perrin • 1927: Compton, Wilson • 1928: Richardson • 1929: de Broglie • 1930: Raman • 1932: Heisenberg • 1933: Schrödinger, Dirac • 1935: Chadwick • 1936: Hess, Anderson • 1937: Davisson, Thomson • 1938: Fermi • 1939: Lawrence • 1943: Stern • 1944: Rabi • 1945: Pauli • 1946: Bridgman • 1947: Appleton • 1948: Blackett • 1949: Yukawa • 1950: Powell • 1951: Cockcroft, Walton • 1952: Bloch, Purcell • 1953: Zernike • 1954: Born, Bothe • 1955: Lamb, Kusch • 1956: Shockley, Bardeen, Brattain • 1957: Yang, T.D.Lee • 1958: Czerenkow, Frank, Tamm • 1959: Segrè, Chamberlain • 1960: Glaser • 1961: Hofstadter, Mössbauer • 1962: Landau • 1963: Wigner, Goeppert-Mayer, Jensen • 1964: Townes, Basow, Prochorow • 1965: Tomonaga, Schwinger, Feynman • 1966: Kastler • 1967: Bethe • 1968: Alvarez • 1969: Gell-Mann • 1970: Alfvén, Néel • 1971: Gabor • 1972: Bardeen, Cooper, Schrieffer • 1973: Esaki, Giaever, Josephson • 1974: Ryle, Hewish • 1975: A.Bohr, Mottelson, Rainwater • 1976: Richter, Ting • 1977: Anderson, Mott, van Vleck • 1978: Kapica, Penzias, Wilson • 1979: Glashow, Salam, Weinberg • 1980: Cronin, Fitch • 1981: Bloembergen, Schawlow, Siegbahn • 1982: Wilson • 1983: Chandrasekhar, Fowler • 1984: Rubbia, van der Meer • 1985: von Klitzing • 1986: Ruska, Binnig, Rohrer • 1987: Bednorz, Müller • 1988: Lederman, Schwartz, Steinberger • 1989: Ramsey, Dehmelt, Paul • 1990: Friedman, Kendall, Taylor • 1991: de Gennes • 1992: Charpak • 1993: Hulse, Taylor • 1994: Brockhouse, Shull • 1995: Perl, Reines • 1996: D.Lee, Osheroff, Richardson • 1997: Chu, Cohen-Tannoudji, Phillips • 1998: Laughlin, Störmer, Tsui • 1999: 't Hooft, Veltman • 2000: Ałfiorow, Kroemer, Kilby • 2001: Cornell, Ketterle, Wieman • 2002: Davis Jr., Koshiba, Giacconi • 2003: Abrikosow, Ginzburg, Leggett • 2004: Gross, Politzer, Wilczek • 2005: Glauber, Hall, Hänsch • 2006: Mather, Smoot • 2007: Fert, Grünberg
| Sony wycofuje laptopy grożące poparzeniem |
|
Wada fabryczna związana z przegrzewaniem się obwodów jest powodem wycofania 73 tys. notebooków Vaio.
|
| Czarny procesor od AMD |
|
Mowa o trzyrdzeniowym procesorze Phenom z serii Black Edition.
|
| ATI Radeon HD 4670 już jest |
|
Niemiecki detalista Komplett.nl jako pierwszy umieścił na swojej stronie internetowej opis kart graficznych Radeon HD 4670. Ceny rozpoczynają się od 67 euro.
|
| Intel się spóźni |
|
Procesory Nehalem ze zintegrowanymi układami graficznymi pojawią się później niż początkowo twierdził Intel.
|
| Urządzenia przenośne używane w 85 proc. firm |
|
Ankieta przeprowadzona przez Fujitsu Siemens Computers i TNS/Infratest pokazała, że 85% przedsiębiorstw w Europie używa urządzeń przenośnych w codziennej pracy.
|