Limp Bizkit
Z Wikipedii
| Limp Bizkit | |
Zespół w czasie koncertu |
|
| Rok założenia | 1994 |
| Pochodzenie | |
| Gatunek | nu metal, rapcore |
| Wytwórnia płytowa | Flip Records, Interscope Records, Geffen Records |
| Aktualni członkowie | |
| Fred Durst, Sam Rivers, John Otto, DJ Lethal | |
| Strona internetowa | |
Limp Bizkit - amerykański zespół muzyczny grający muzykę z gatunku rapcore i nu metal.
Spis treści |
[edytuj] Historia zespołu
Grupa została założona w 1994 roku przez Freda Dursta, Sama Riversa i jego kuzyna Johna Otto. Nazwa pochodzi od gry zwanej limp biscuit, która jest elementem inicjacji niektórych amerykańskich bractw uczelnianych (ang. fraternities). Z innych źródeł wynika, iż podczas rozmowy Freda z jego znajomym padło słowo "mój mózg jest jak zmiękły biszkopt". Wokaliście bardzo przypadło to do gustu i dlatego tak został nazwany zespół. Grupa ta została wypromowana przez znany zespół KoRn. Wszyscy członkowie LB pochodzą z Jacksonville na Florydzie oprócz DJ Lethala, który dołączył do grupy podczas trasy koncertowej, jaką LB odbywało z zespołem House Of Pain (DJ Lethal pochodzi właśnie z tego bandu).
W niedługim czasie Limp Bizkit staje się coraz bardziej popularny dzięki albumom Significant Other i Chocolate Starfish And The Hotdog Flavored Water. Oba albumy otrzymały status platynowej płyty. Grupa dostała też liczne nagrody od MTV i nie tylko.
Grupa przechodziła kryzys od października 2001 roku, kiedy to odszedł Wes Borland. Przez cały rok 2002 Bizkici szukali nowego gitarzysty, którym został Mike Smith. 23 września 2003 miała miejsce premiera nowego album Results May Vary, który podobnie jak Chocolate Starfish And The Hotdog Flavored Water, Significant Other i Three Dollar Bill, Y'All$ otrzymał status platynowej płyty, jednak sprzedawał się znacznie gorzej od poprzedników i został chłodno przyjęty zarówno przez fanów, jak i krytyków.
Po spotkaniu się Dursta i Borlanda obaj stwierdzili, że " nie dzieli ich tak wiele, jak im się wydawało" i na skutek tego 15 sierpnia 2004 roku były gitarzysta grupy powraca w jej szeregi, natomiast Mike odchodzi.
Powrót Wesa bardzo wzmacnia zespól i już pod koniec 2004 Bizkici zaczynają nagrywać nowy album w Kalifornii. W wyniku decyzji Freda nagrywanie dokańczane jest w czeskiej Pradze.
Podczas nagrywania albumu, ze względu na stan zdrowotny Johna, tymczasowo wkracza do grupy Sammy Siegler. 15 kwietnia 2005 ukazuje się owoc pracy w postaci piosenki "The Truth".
3 maja 2005 r. została wydana płyta The Unquestionable Truth (Part One). Nie jest to jednak pełnowymiarowa płyta: ma zaledwie 30 min i została wydana jako "Epka". Zespół postanowił w ogóle nie promować dzieła - nie powstały żadne teledyski ani single, nie licząc wypuszczonego do internetu nagrania pokazującego zespół w trakcie wykonywania piosenki "The Truth" w studiu. Na nowym materiale Bizkici powrócili do "brudnego grania", jakie znane było z pierwszej płyty. Główny nacisk położono na gitary, wokal Freda Dursta często był porównywany do stylu Zacka de La Rochy z Rage Against The Machine. Mimo otrzymania dobrych recenzji i dobrego przyjęcia przez fanów zostało sprzedanych zaledwie kilkadziesiąt tysięcy kopii albumu, co było skutkiem znikomej promocji płyty. Zespół zapowiedział powstanie The Unqestionable Truth (Part Two)'".
Obecny status zespołu jest nieznany. Grupa od 3 lat nie gra żadnych koncertów, Wes Borland ponownie opuścił szeregi Limp Bizkit na rzecz swojego projektu ( Black Light Burns ) a na stronie zespołu od czasu do czasu pojawiają się informacje o pracy w studiu, nigdy jednak wszystkich jego członków naraz. Według ostatnich doniesień, druga część "Niekwestionowanej prawdy" ma zostać wydana po premierze filmu Freda. Póki co, fani zespołu zadowolić się muszą wydanym 31 marca koncertem "Rock Im Park 2001". DVD zawiera ponadto ekskluzywny wywiad z DJ-em zespolu, Lethalem.
Według ostatnich doniesień zamieszczonych w amerykańskim Metal Hammerze grupa obecnie przesłuchuje potencjalnych gitarzystów i przygotowuje się do do "comeback tour" po Ameryce i Europie. Informacje te nie zostały jak dotąd potwierdzone przez zespół, ale były gitarzysta Wes Borland twierdzi, że zaproponowano mu "5-zerową" sumę za udział w trasie.
[edytuj] Skład zespołu
[edytuj] Aktualni członkowie
- Fred Durst - wokalista (od 1994)
- Sam Rivers - basista (od 1994)
- John Otto - perkusista (od 1994)
- DJ Lethal - sample, konsola, syntezator. (od 1994)
[edytuj] Byli członkowie
- Wes Borland - gitarzysta, obecnie należy do grupy Marilyn Manson (1996-2001,2004-2006)
- Mike Smith - gitarzysta, obecnie należy do grupy Evolver (2003-2004)
- Rob Waters - gitarzysta (1994-1996)
- Sam Siegler - perkusista; zastępował Johna Otto na płycie The Unquestionable Truth (Part One)
- John Macay - gitarzysta,zastępował Wesa Borlanda na koncercie w Berlinie (2001 rok)
- Scott Borland- klawiszowiec (1996-2001)
[edytuj] Dyskografia
[edytuj] Dema
[edytuj] Albumy
- Three Dollar Bill, Y'All$ (1997)
- Significant Other, (1999)
- Chocolate Starfish And The Hotdog Flavored Water, (2000)
- New Old Songs (remix album) (2001)
- Results May Vary (2003)
- The Unquestionable Truth (Part One) (2005, EP)
- Greatest Hitz (2005)
- Collected, (2008)
- (In Progress) The Unquestionable Truth(Part Two)
[edytuj] Single
- Counterfeit Countdown (1997)
- Faith (1998)
- Nookie (1999)
- Re-Arranged (1999)
- N 2 Gether Now / Break Stuff (1999)
- Take A Look Around (Theme From MI:2) (2000)
- My Generation (2000)
- Rollin' (2001)
- My Way (2001)
- Boiler (2001)
- Eat You Alive (2003)
- Behind Blue Eyes (2003)
- Home Sweet Home / Bittersweet Symphony (2005)
[edytuj] DVD
- Family values 98 (1998)
- Kick Some @$$ (1999)
- Woodstock 99 DVD (1999)
- Rollin' (2000)
- Rollin' (2000)
- TRL (2000)
- Boiler (2000)
- Poop (2003)
- Greatest Videoz (2005)
- Rock im Park 2001 (2008)
[edytuj] Videografia
- Counterfeit (1997)
- Sour (1998)
- Counterfeit Lethal Dose Remix (1998)
- Counterfeit (druga wersja) (1998)
- Faith (1998)
- Faith (wersja australijska) (1998)
- Nookie (1999)
- Re-Arranged (1999)
- N 2 Gether Now (1999)
- Break Stuff (2000)
- Take A Look Around (2000)
- My Generation (2000)
- Rollin' (2001)
- My Way (2001)
- My Way William Orbit Remix (2001)
- Boiler (2001)
- Faith / Fame Remix (2001)
- Nookie Androids vs. Las Putas Remix (2001)
- Nookie Neptunes Remix (2001)
- N 2 Gether Now Neptunes Remix (2001)
- Re-Arranged Timbaland Remix (2001)
- Eat You Alive (2003)
- Behind Blue Eyes (2003)
- Behind Blue Eyes (wersja USA) (2003)
- Behind Blue Eyes (druga wersja USA) (2003)
- The Truth (2005)
- Home Sweet Home / Bittersweet Symphony (2005)
[edytuj] Linki zewnętrzne
Fred Durst • Sam Rivers • John Otto • DJ Lethal
Wes Borland • Mike Smith • Rob Waters • Scott Borland • Terry Balsamo
Mental Aquaducts • Three Dollar Bill, Y'All$ • Significant Other • Chocolate Starfish and the Hot Dog Flavored Water • New Old Songs • Results May Vary • The Unquestionable Truth (Part One) • Greatest Hitz • The Unquestionable Truth (Part 2)
Single: "Counterfeit" • "Faith" • "Nookie" • "Re-Arranged" • "N 2 Gether Now" • "Break Stuff" • "My Generation" • "Rollin' (Air Raid Vehicle)" • "Take a Look Around" • "Boiler" • "My Way"' • "Eat You Alive" • "Behind Blue Eyes" • "Home Sweet Home-Bittersweet Symphony"
| Sony wycofuje laptopy grożące poparzeniem |
|
Wada fabryczna związana z przegrzewaniem się obwodów jest powodem wycofania 73 tys. notebooków Vaio.
|
| Czarny procesor od AMD |
|
Mowa o trzyrdzeniowym procesorze Phenom z serii Black Edition.
|
| ATI Radeon HD 4670 już jest |
|
Niemiecki detalista Komplett.nl jako pierwszy umieścił na swojej stronie internetowej opis kart graficznych Radeon HD 4670. Ceny rozpoczynają się od 67 euro.
|
| Intel się spóźni |
|
Procesory Nehalem ze zintegrowanymi układami graficznymi pojawią się później niż początkowo twierdził Intel.
|
| Urządzenia przenośne używane w 85 proc. firm |
|
Ankieta przeprowadzona przez Fujitsu Siemens Computers i TNS/Infratest pokazała, że 85% przedsiębiorstw w Europie używa urządzeń przenośnych w codziennej pracy.
|