Z Wikipedii

Locus (l. mnoga loci) historycznie to miejsce na chromosomie gdzie jest zlokalizowany dany gen. Słowo locus znaczy miejsce, a w genetyce znaczy określone miejsce w podobnych cząsteczkach DNA, odróżniane nawet na podstowie arbitralnie wybranych cech. (Chromosom ma jedną dużą czasami 20 cm długą cząsteczkę DNA). Dla zsekwencjonowanych DNA locus dodtkowo określane jest długościa lub odleglóscią bp od innego znanego punktu. Porównawując różne DNA wielkość w bp może być różna i locus oznacza się na podstawie innych cech podobieństwa często odwołując się do zwyczajowej nazwy najczęściej historycznie związanej z wcześniej znanym występującym w poblizu kodującym genem. Różnice w sewkwencji DNA w danym loci (inaczej na danym określonym odcinku DNA) nazywa się allelami.

Locus nie dotyczy tylko genów czy pseudogenów a generalnie jakigokolwiek wydzielonego miejsca, odcinka opisywanego DNA (markery genetyczne). Np. niekodujący 17.5-kb locus który nic nie koduje a jest badany porównawczo wobec innych próbek DNA człowieka.^[1][2]

Z założenia miejsce to jest stałe dla każdego genu, lecz występują tzw. transpozony (geny skaczące, geny wędrujące), czyli fragmenty DNA, które zmieniają swoje (miejsce) locus na chromosomie, jak również przenoszą się często na inny chromosom.

Dla ścisłości użyte tu DNA powinno się rozumieć jako nosnik informacji genetycznej xNA gdzie x może być np. R dla części wirusów.

W danym czasie iloczyn wszystkich loci i wszystkich allelli jest pulą genetyczną (z wszystkich miejsc (loci), wszystkie sekwencje (allele), każdego nośnika informacji genetycznej (każdej cząsteczki) - to duża liczba)