Z Wikipedii

Lotniskowce typu Midway
Opis typu
Kraj	Stany Zjednoczone
Użytkownicy	Stany Zjednoczone
Wprowadzenie do służby	1945
Zbudowane okręty	3
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność	pełna (1992): 69 000 t
Długość	296 m
Szerokość	34 m
Zanurzenie	10,5 m
Napęd	turbiny parowe o mocy 212 000 KM napędzające 4 śruby
Prędkość	33 węzły
Załoga	4100
Uzbrojenie	po wejściu do służby: 18 dział 127 mm 84 działa 40 mm 68 dział 20 mm
Wyposażenie lotnicze	ok 100 samolotów
Galeria w Wikimedia Commons

Lotniskowce typu Midway - amerykańskie lotniskowce które zostały wprowadzone do służby w US Navy tuż po zakończeniu II wojny światowej i służyły w niej aż do początków lat 90. Ogółem zbudowano trzy okręty tego typu, a budowę trzech kolejnych przerwano po zakończeniu wojny.

[edytuj] Historia

Okręty zostały zaprojektowane jako ciężkie lotniskowce o wyporności 45.000 ton, większe o połowę od okrętów poprzedniego typu Essex. Duża wielkość umożliwiła zainstalowanie silniejszego uzbrojenia i pancerza. Nowe wielkie lotniskowce były w stanie pomieścić 137 samolotów (w porównaniu do najwyżej 100 na okrętach typu Essex).

Budowę rozpoczęto w 1943. Pierwsze dwa okręty, USS "Midway" i USS "Franklin D. Roosevelt" weszły do służby w październiku 1945, trzeci USS "Coral Sea" w październiku 1947. Pierwszy okręt został nazwany na pamiątkę bitwy o Midway, drugi na cześć prezydenta F.D. Roosevelta, trzeci na pamiątkę bitwy na Morzu Koralowym. W latach powojennych okręty były nieustannie modernizowane, aby umożliwić obsługę większych samolotów odrzutowych. Najbardziej rzucającą się w oczy zmianą było poszerzenie pokładu i zastosowanie pokładu do lądowania odchylonego w lewo od osi podłużnej okrętu, został on ponadto wzmocniony. Stopniowo pomniejszano również baterię tradycyjnych dział przeciwlotniczych, zastępując ją w końcu rakietami Sea Sparrow i kilkoma automatycznymi systemami CIWS Phalanx. W wyniku kolejnych modernizacji wyporność okrętów przekroczyła 65.000 ton. Zmodernizowane lotniskowce służyły w pierwszej linii wykonując te same zadania co nowsze, większe superlotniskowce typów Forrestal i Nimitz.

Znaczącym ograniczeniem wynikającym z mniejszej wielkości była niemożność przenoszenia myśliwców F-14 Tomcat (dlatego na lotniskowcach typu Midway ich rolę pełniły mniejsze F/A-18A Hornet) oraz samolotów do zwalczania okrętów podwodnych S-3 Viking (te z kolei zastępowane tu były przez śmigłowce SH-3H Sea King).

USS "Franklin D. Roosevelt" został wycofany w 1977, dwa pozostałe okręty służyły aż do wczesnych lat dziewięćdziesiątych.

Po zakończeniu służby w US Navy USS "Franklin D. Roosevelt" i USS "Coral Sea" zostały pocięte na złom, natomiast USS "Midway" jest obecnie okrętem-muzeum w San Diego.

[edytuj] Dane techniczne

[edytuj] Początkowe (późne lata 40.)

USS Franklin D. Roosevelt CV-42 w 1951

• Wyporność: 45.000 ton (standard)
• Długość: 295 m
• Szerokość: 34,4 m
• Zanurzenie: 10,1 m
• Uzbrojenie: 18 dział uniwersalnych kalibru 127 mm L/54 DP; 84 działek przeciwlotniczych 40 mm (4x); 68 x 20 mm
• Prędkość: 33 w
• Moc: 212 000 KM (158 MW)
• Napęd: 4 śruby; turbiny
• Samoloty: 130 (teoretycznie), 100 (w praktyce)

[edytuj] USS Coral Sea, w momencie wycofania ze służby (1991)

USS Coral Sea CV-43 w 1986

• Wyporność: 65 200 ton (pełna)
• Długość: 305,7 m
• Szerokość: 72 m
• Zanurzenie: 10,7 m
• Uzbrojenie: 3 zestawy artyleryjskie obrony bezpośredniej Phalanx CIWS
• Prędkość: 33 w
• Moc: 212 000 KM (158 MW)
• Napęd: 4 śruby; turbiny
• Samoloty: 65

[edytuj] USS Midway, w momencie wycofania ze służby (1992)

• Wyporność: 69 873 ton (pełna)
• Długość: 297,5 m
• Szerokość: 80,3 m
• Zanurzenie: 10,7 m
• Uzbrojenie: 2 ośmioprowadnicowe wyrzutnie rakiet przeciwlotniczyh Sea Sparrow, 2 zestawy artyleryjskie obrony bezpośredniej Mark 71 mod 0 Phalanx CIWS
• Prędkość: 33 w
• Moc: 212 000 hp (158 MW)
• Napęd: 4 śruby; turbiny
• Samoloty: 75

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Dane ze strony Global Security
• Galeria zdjęć