Ludolfingowie
Z Wikipedii
Ludolfingowie (niem. Liudolfinger) - dynastia władców Niemiec w latach 866-1024 i cesarzy, panujących w Świętym Cesarstwie Rzymskim w latach 962-1024.
Spis treści |
[edytuj] Dzieje dynastii
Założycielem dynastii był Ludolf (zm. 866) książę Saksonii. Od jego imienia pochodzi nazwa dynastii, zwanej także czasami saską. Jego wnuk Henryk I Ptasznik (zm. 936) został wybrany w 919 na króla niemieckiego (używał tytułu łac. Rex Romanorum – król Rzymian). Jego syn Otton I Wielki (zm. 973) w 962 został koronowany na cesarza. Niektórzy historiografowie uważają tę datę za początek Świętego Cesarstwa Rzymskiego.
Ostatnim z głównej linii był Otton III (zm. 1002). Dążył do stworzenia uniwersalistycznego imperium obejmującego wszystkie kraje chrześcijańskiej Europy. Władca słowiańskiej części wg tej koncepcji miał być polski książę Bolesław I Chrobry. Spotkał się z nim przy okazji pielgrzymki do grobu św. Wojciecha w Gnieźnie w 1000. Ustanowiono tam (w porozumieniu z papieżem) m.in. samodzielną organizację kościelną z arcybiskupstwem w Gnieźnie.
Po śmierci Ottona III tron przejął Henryk II Święty z linii bawarskiej. Boczna linia rodu panowała w Bawarii w latach 947-1017 (z przerwami). Wywodziła się od Henryka I, brata cesarza Ottona I. Henryk IV (zm. 1024) został wybrany na króla niemieckiego jako Henryk II (od 1014). Wraz ze śmiercią jego brata Brunona, biskupa Augsburga w 1029 wygasła dynastia. Tron niemiecki przypadł dynastii salickiej.
[edytuj] Przedstawiciele dynastii
[edytuj] WÅ‚adcy Saksonii i Niemiec
- Ludolf, graf wschodniej Saksonii, zm. 866
- Bruno, graf wschodniej Saksonii 864-880, syn Ludolfa
- Otto I Znakomity, książę Saksonii 880-912, syn Ludolfa
- Henryk I Ptasznik, książę Saksonii 912-936, król Niemiec 919-936, syn Ottona I Znakomitego
- Otto I Wielki, książę Saksonii i Turyngii od 936, król Niemiec od 936, król Włoch od 961, cesarz 962-973, syn Henryka I
- Otto II, król Niemiec i król Włoch od 961, cesarz 973-983, syn Ottona I
- Otto III, król Niemiec od 983, cesarz 996-1002, syn Ottona II
- Henryk II Święty – książę Bawarii (jako Henryk IV) od 995, król Niemiec i król Włoch od 1002, cesarz 1014-1024, prawnuk Henryka Ptasznika
[edytuj] Książęta Bawarii
- Henryk I 947-955, syn Henryka Ptasznika
- Henryk II Kłótnik 955-976, syn Henryka I
- Otton I Szwabski 976-982, wnuk cesarza Ottona I
- Henryk III MÅ‚odszy 983-985 (spoza dynastii)
- Henryk II Kłótnik 985-995 (ponownie)
- Henryk IV 995-1005, syn Henryka II Kłótnika (późniejszy król i cesarz Henryk II)
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Genealogia dynastii w M.Marek, Genealogy.Eu
| Rice: nikt nie ufa Korei Północnej |
 - Nikt nie zaufa Koreańczykom z Północy w sprawie podanych przez nich danych dotyczących produkcji plutonu - powiedziała w czwartek szefowa amerykańskiej dyplomacji Condoleezza Rice.
|
| 14 milionów ludzi przymiera głodem |
 Organizacje humanitarne alarmują, że kilkanaście milionów osób we Wschodniej Afryce przymiera głodem. To efekt suszy najgorszej od trzech lat, a także rosnących cen paliw i - w efekcie - żywności.
|
| Brama Brandenburska nie dla Obamy |
 Barack Obama zaczyna swoją podróż po Europie od wizyty w Niemczech. Spotka się z tamtejszymi politykami, a wieczorem wygłosi przemówienie. Nie zrobi tego jednak pod Bramą Brandenburską - to efekt sprzeciwu kanclerz Angeli Merkel.
|
| Kolejny wyciek w elektrowni atomowej |
 To już drugi wyciek w elektrowni atomowej Tricastin niedaleko francuskiego La Bollene w ostatnich kilkunastu dniach. Tym razem blisko stu pracowników zostało skażonych przez radioaktywny pył. Poprzednio razem do pobliskich rzek wydostało się 30 metrów sześciennych cieczy zawierającej uran.
|
| Aktywne życie w ukryciu |
 Jak na ukrywającego się zbrodniarza wojennego, Radovan Karadżić prowadził w Belgradzie bardzo aktywne życie: publikował, wykładał, miał kochankę i ulubiony lokal, gdzie opowiadał o rzekomej rodzinie w Ameryce.
|