Ludwik I Wittelsbach
Z Wikipedii
 |
Ten artykuł wymaga dopracowania zgodnie z zaleceniami edycyjnymi. Należy w nim poprawić: Koszmarny styl. Po naprawieniu wszystkich błędów można usunąć tę wiadomość. |
Ludwik I (ur. 25 sierpnia 1786, zm. 29 lutego 1868), król Bawarii w latach 1825-1848.
Był synem Maksymiliana I i jego pierwszej żony, Augusty. W 1810 ożenił się z Teresą von Sachsen-Hildburghausen (1792-1854). Z okazji ich wesela odbył się pierwszy Oktoberfest - słynny festiwal piwa.
Ludwik nie przyjął do wiadomości przymierza zawartego między jego ojcem a cesarzem Napoleonem I, ale mimo swojej niechęci do Francuzów, musiał poprowadzić bawarskie oddziały, które dołączyły do Napoleona. W 1817 Ludwik wziął udział w obaleniu premiera - hrabiego Maxa Josefa von Montgelas.
[edytuj] Panowanie
Ludwik I wstąpił na bawarski tron po śmierci swego ojca w 1825, i już od pierwszych dni swego panowania dał się poznać jako wielki patron sztuk. Z jego inicjatywy, pod kierunkiem Leo von Klenze, dokonano przebudowy Monachium, nadając miastu nowe, klasycystyczne oblicze. W 1826 Ludwik przeniośł Ludwig-Maximilians-Universität z Landshut do Monachium. Z drugiej strony mocno wspierał bowiem uprzemysłowienie Bawarii. Zainicjował budowę Kanału Ludwika między Dunajem a rzeką Main, a w 1835 zbudował pierwszą w całych Niemczech linię kolejową, która w Bawarii połączyła miasta Fürth i Norymbergę.
Ludwik był również wielkim entuzjastą wszystkiego co było związane z okresem średniowiecza w Niemczech. Kazał otworzyć ponownie kilka zamkniętych klasztorów. Zreorganizował administracyjny podział Bawarii na regiony - w 1837 wprowadził ich stare nazwy jak: Górna Bawaria, Dolna Bawaria, Frankonia, Szwabia, Górny Palatynat i Palatynat. Zmienił swój królewski tytuł na Ludwik I, Król Bawarii, Książę Frankonia, Książę Szwabii i Hrabia Palatynatu Reńskiego. Jego potomkowie zostawili te tytuły.
Ludwik wspierał grecką walkę o uzyskanie niepodległości; w 1832 jego syn - Otto został wybrany na króla Grecji. Po Rewolucji Lipcowej we Francji (w 1830), kiedyś liberalna polityka Ludwika stała się bardziej i bardziej represyjna. W 1832 na Hambacher Fest poddani Ludwika pokazali po raz pierwszy swoje rosnące niezadowolenie z powodu wysokich podatków i cenzury. Ludwik z dnia na dzień stawał się coraz bardziej niepopularny. W związku z Wiosną Ludów (1848), oraz fatalnymi nastrojami społecznymi Ludwik I abdykował 20 marca 1848 na rzecz swojego syna, Maksymiliana II.
Nastroje społeczne związane były również z prywatnym życiem króla, który wciąż otwarcie romansował z kolejnymi kobietami różnej narodowości. Jego ostatnim skandalicznym romansem był związek z tancerką Lolą Montez.
[edytuj] Potomstwo Ludwika I
- Maksymilian II (1811-1864), król Bawarii w latach 1848-1864,
- Matylda (1813-1862),
- Otto (1815-1867), król Grecji w latach 1832-1862,
- Theodelinde (1816-1817)
- Luitpold (1821-1912), książę-regent Bawarii w latach 1821-1912,
- Adelgunde (1823-1914), poślubiła Franciszka V, księcia Modeny,
- Hildegarde (1825-1864),
- Adalbert (1828-1875).
| Poprzednik Maksymilian I Józef |
 |
król Bawarii 1825-1848 |
|
Następca Maksymilian II |
| ŚWIAT 24/7 |
 Tragiczne trzęsienie ziemi w Chinach, wybory parlamentarne w Serbii i 60. lecie Państwa Izrael, to najważniejsze tematy, o których pisaliśmy w zeszłym tygodniu w tvn24.pl
|
| "Nie ulegajcie pokusie socjalizmu" |
 Na szczycie UE-Ameryka Łacińska w Limie kraje Europy Środkowo-Wschodniej jednym głosem przestrzegały polityków Ameryki Łacińskiej przed "pokusą socjalizmu". Polskę na szczycie reprezentował premier Donald Tusk.
|
| 114 godzin pod gruzami |
 114 godzin po poniedziałkowym trzęsieniu ziemi w środkowych Chinach służby ratunkowe wydobyły z gruzów w okręgu Wenchuan nieopodal epicentrum żywego niemieckiego turystę - powiadomiła w sobotę agencja Xinhua.
|
| Chavez przeprasza Merkel za Hitlera |
 Prezydent Wenezueli osobiście przeprosił niemiecką kanclerz Angelę Merkel za swoje niedzielne wystąpienie, w którym zarzucił jej polityczne pokrewieństwo z Adolfem Hitlerem. Okazją do przeprosin był szczyt przywódców i szefów rządów państw UE oraz Ameryki Łacińskiej w Peru.
|
| Telewizja, która zatrudnia 114... fryzjerów |
 "RAI - orgia władzy" - tak rzymski tygodnik "L'Espresso" opisuje włoską telewizję publiczną. Według raportu, na który powołuje się gazeta, RAI szasta pieniędzmi na prawo i lewo, m.in. zatrudniając pracowników, którzy właściwie nic nie robią.
|