Z Wikipedii

MF Herald of Free Enterprise
Data oddania do eksploatacji	1980
Data zatonięcia	6 marca 1987
Typ	RORO
Stocznia	Schichau Unterweser AG
Armator	Compania Naviera S.A.
Bandera	Saint Vincent i Grenadyny
Port macierzysty	{{{Port}}}
Liczba pasażerów	1300 (48)[1]
Długość całkowita (L)	131,91 m
Szerokość (B)	23,19 m
Zanurzenie (D)	5,72 m
Prędkość maks.	22 w
Pojemność	13601 RT
Dane napędu	Sulzer

MF Herald of Free Enterprise - prom RORO, pasażersko-samochodowy.

6 marca 1987 roku przewrócił się i zatonął koło Zeebrugge w Belgii. W katastrofie straciło życie 193 osoby^[2].

Prom należał do towarzystwa Compania Naviera S.A., a operatorem była firma Townsend Thoresen European Ferries. Zbudowany w 1980 roku pływał na kilku liniach promowych przez Kanał La Manche.

[edytuj] Przebieg katastrofy

6 marca 1987 roku o 1805 GMT statek odcumował od nabrzeża w Zeebrugge. Na pokładzie było 80 członków załogi i około 459 pasażerów. Ładunek stanowiło 81 samochodów osobowych, 3 autobusy i 47 samochodów ciężarowych.

O 1828, gdy statek właśnie minął główki falochronu i osiągnął prędkość 19 węzłów (33 km/h) doznał silnego przechyłu na lewą burtę i zatonął w ciągu kilkudziesięciu sekund, nie wzywając pomocy. Na szczęście zatonął w miejscu o głębokości kilku metrów więc znaczna część wraku była widoczna nad powierzchnią. Władze portowe zostały zaalarmowane w kilka minut po katastrofie przez będącą w pobliżu pogłębiarkę, na której zauważono zniknięcie świateł promu. Po pół godzinie nadleciał helikopter ratowniczy i pojawiły się okręty Marynarki Belgijskiej. Podjęto akcję ratowniczą, lecz wiele osób było uwięzionych wewnątrz statku, w przedziałach zalanych wodą. Większość ofiar zginęła wskutek hipotermii.

[edytuj] Przyczyny katastrofy

Statek utracił stateczność ponieważ na pokład samochodowy wdarła się woda przez nie zamkniętą furtę dziobową.

Furta nie była zamknięta, gdyż osoba odpowiedzialna za jej zamknięcie spała w swojej kabinie. Oficer, który powinien sprawdzić zamknięcie udał się na mostek przed zamknięciem furty. Czynnikami dodatkowymi była duża prędkość promu i zanurzenie dziobu większe niż normalnie, spowodowane odmiennym niż zwykle balastowaniem.

W toku postępowania wyjaśniającego stwierdzono, że zasadą było jak najszybsze wychodzenie z portu, co skutkowało naruszaniem procedur bezpieczeństwa. Stwierdzono, że instrukcje stanowiskowe w przedsiębiorstwie nie uwzględniały realiów i powszechnej praktyki. (Źródło: Raport Departamentu Transportu w sprawie katastrofy)

[edytuj] Skutki

Katastrofa promu Herald of Free Enterprise zwróciła uwagę na stan bezpieczeństwa promów Ro-ro. IMO opracowało szereg przepisów i zaleceń, które miały zapobiegać podobnym katastrofom. Rozpoczęto opracowanie i wdrażanie International Safety Management Code, przepisów , które mają zapewnić bezpieczne funkcjonowanie przedsiębiorstw armatorskich i statków.

[edytuj] Inne

Filmy nakręcone w czasie akcji ratowniczej były wykorzystane w filmie Trzy kolory. Czerwony Krzysztofa Kieślowskiego Była to największa katastrofa morska (w czasie pokoju) floty brytyjskiej od 1918 roku.

Przypisy