Ma Ying-jeou - Google

Ma Ying-jeou

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Ma Ying-jeou
Data urodzenia 13 lipca 1950
Prezydent Republiki Chińskiej
Okres urzędowania od 20 maja 2008
Przynależność polityczna Kuomintang
Wiceprezydent Vincent Siew
Poprzednik Chen Shui-bian

Ma Ying-jeou (ur. 13 lipca 1950 w Hong Kongu) – polityk Republiki Chińskiej, minister sprawiedliwości w latach 1993-1996, burmistrz Tajpej w latach 1998-2006, przewodniczący Kuomintangu od 2005 do 2007, prezydent państwa od 20 maja 2008 roku.

Spis treści

[edytuj] Edukacja

Ma urodził się w 1950 w Hong Kongu w Koulun, wówczas brytyjskim terytorium zamorskim. Kiedy miał rok jego rodzina przeniosła się na Tajwan. W 1972 ukończył prawo na Tajwańskim Uniwersytecie Narodowym. Naukę kontynuował w USA na Uniwersytecie Nowojorskim oraz Uniwersytecie Harvarda. W 1981 powrócił na Tajwan, gdzie kontynuował pracę naukową.

[edytuj] Początki kariery politycznej

Ma Ying-jeou rozpoczął pracę w pałacu prezydenckim za kadencji prezydenta Chang Ching-kuo, zostając początkowo jego osobistym tłumaczem. Następnie Ma awansował na stanowisko szefa Departamentu Badań i Rozwoju w Yuanie Wykonawczym (rządzie), zostając w wieku 38 lat najmłodszym członkiem gabinetu.

Od 1984 do 1988 był zastępcą sekretarza generalnego Kuomintangu (KMT). W 1993 prezydent Lee Teng-hui mianował go ministrem sprawiedliwości. Jako minister sprawiedliwości, Ma sprzeciwił się zniesieniu artykułu 100 prawa karnego, pozwalającego na zatrzymywanie dysydentów przed zniesieniem stanu wojennego w 1987. Sprzeciwił się także reformie wprowadzającej bezpośredni wybór prezydenta Republiki Chińskiej. Poprzez swoje działanie zyskał w niektórych kręgach opinię przeciwnika pełnej demokracji. W czasie urzędowania jako minister, Ma walczył szczególnie mocno ze zjawiskiem korupcji, określanym na Tajwanie jako czarne złoto (pieniądze uzyskiwane dzięki czarnym, brudnym metodom). Urząd ministra Ma przestał pełnić w 1996. Powrócił wówczas do działalności akademickiej i naukowej.

[edytuj] Burmistrz Tajpej

Ratusz w Tajpej, siedziba burmistrza
Ratusz w Tajpej, siedziba burmistrza

Ma Ying-jeou 25 grudnia 1998 został burmistrzem Tajpej, pokonując w wyborach rywala z Demokratycznej Partii Postępowej, Chen Shui-biana, który ubiegał się o reelekcję.

W grudniu 2002 ponownie wygrał wybory burmistrza Tajpej zdobywając 64% głosów. Za jego rządów w mieście w 2003 wybuchła epidemia SARS, a w 2004 miała miejsce poważna powódź. Burmistrzem stolicy Ma pozostał do 25 grudnia 2006.

[edytuj] Przewodniczący Kuomintangu

Pozycja Ma Jing-jeou wewnątrz Kuomintangu wzrosła po przegranej dotychczasowego przewodniczącego Lien Chana w wyborach prezydenckich w 2004. Ma był wówczas postrzegany jako jego naturalny sukcesor. W kwietniu 2005 Ma ogłosił swój udział w wyborach przewodniczącego partii. 16 lipca 2005 na kongresie Kuomintangu pokonał swego rywala, Wanga Jin-pynga zdobywając 72% głosów poparcia.

Kuomintang pod jego przywództwem odniósł przytłaczające zwycięstwo w wyborach lokalnych w grudniu 2005.

13 lutego 2007 Ma został oskarżony przez prokuraturę o defraudację prawie 340 tys. USD, zapisanych jako wydatki specjalne w okresie kiedy był burmistrzem Tajpej. Prokuratura zarzuciła mu użycie państwowych funduszy w celach prywatnych, takich jak na przykład pokrycie kosztów studiów zagranicznych córki czy bieżące wydatki domowe. W tym samym dniu zrezygnował ze stanowiska przewodniczącego partii, zaprzeczając jednocześnie wszelkim zarzutom i deklarując swoją niewinność. Tłumaczył, iż specjalne fundusze były częścią jego wynagrodzenia, jednak zostały wydane wyłącznie na cele publiczne i charytatywne. 14 sierpnia 2007 urząd skarbowy uznał, iż Ma jest niewinny i oczyścił jego osobę spod wszystkich zarzutów.

[edytuj] Kampania prezydencka

Ma podczas wizyty na Uniwersytecie w Berkeley w USA, marzec 2006
Ma podczas wizyty na Uniwersytecie w Berkeley w USA, marzec 2006

13 lutego 2007 wraz z rezygnacją ze stanowiska szefa Kuomintangu, Mu zadeklarował zamiar startu w wyborach prezydenckich 22 marca 2008. Oficjalnie swoją kandydaturę zgłosił 2 maja 2007. 23 czerwca 2007 w czasie kongresu partii został oficjalnie mianowany kandydatem Kuomintangu. 22 marca 2008 został wybrany nowym prezydentem Republiki Chińskiej, zdobywając 58,45% głosów. 20 maja 2008 oficjalnie objął stanowisko prezydenta Republiki Chińskiej. Zarówno w trakcie kampanii prezydenckiej, jak i w przemówieniu inauguracyjnym proponował przywrócenie dialogu z Chińską Republiką Ludową, jednocześnie zastrzegając niemożliwość zjednoczenia Chin w obecnych warunkach[1]

[edytuj] Życie prywatne

Ma Ying-jeou jest żonaty, ma dwie córki. Przez ponad 30 lat był gorliwym biegaczem, przez 6 pływakiem, przez 3 uprawiał triatlon. Wiele razy deklarował swoją pasję do literatury i muzyki, jest fanem azjatyckiej aktorki i piosenkarki Faye Wong. Ma jest również regularnym dawcą krwi (ponad 160 razy) i członkiem wielu organizacji charytatywnych. Mówi po chińsku- mandaryńsku, angielsku oraz tajwańsku.

[edytuj] Zobacz też

Przypisy

[edytuj] Linki zewnętrzne

Commons



Rice: nikt nie ufa Korei Północnej
- Nikt nie zaufa Koreańczykom z Północy w sprawie podanych przez nich danych dotyczących produkcji plutonu - powiedziała w czwartek szefowa amerykańskiej dyplomacji Condoleezza Rice.
14 milionów ludzi przymiera głodem
Organizacje humanitarne alarmują, że kilkanaście milionów osób we Wschodniej Afryce przymiera głodem. To efekt suszy najgorszej od trzech lat, a także rosnących cen paliw i - w efekcie - żywności.
Brama Brandenburska nie dla Obamy
Barack Obama zaczyna swoją podróż po Europie od wizyty w Niemczech. Spotka się z tamtejszymi politykami, a wieczorem wygłosi przemówienie. Nie zrobi tego jednak pod Bramą Brandenburską - to efekt sprzeciwu kanclerz Angeli Merkel.
Kolejny wyciek w elektrowni atomowej
To już drugi wyciek w elektrowni atomowej Tricastin niedaleko francuskiego La Bollene w ostatnich kilkunastu dniach. Tym razem blisko stu pracowników zostało skażonych przez radioaktywny pył. Poprzednio razem do pobliskich rzek wydostało się 30 metrów sześciennych cieczy zawierającej uran.
Aktywne życie w ukryciu
Jak na ukrywającego się zbrodniarza wojennego, Radovan Karadżić prowadził w Belgradzie bardzo aktywne życie: publikował, wykładał, miał kochankę i ulubiony lokal, gdzie opowiadał o rzekomej rodzinie w Ameryce.
Linki: Strona gwna