Maciej Drygas
Z Wikipedii
| Maciej Drygas | |
| Data i miejsce urodzenia | 3 kwietnia 1956 Łódź |
| Zawód | reżyser, scenarzysta |
| Profil na IMDb | |
| Profil na Filmpolski.pl | |
Maciej Drygas (ur. 3 kwietnia 1956 r. w Łodzi) - polski dokumentalista, reżyser filmowy i radiowy, scenarzysta.
Absolwent (1979r.) reżyserii Wszechzwiązkowego Państwowego Instytutu Kinematografii w Moskwie (zdawał również do łódzkiej PWSFTViT ale zabrakło mu jednego punktu by się dostać). Zaraz po studiach był asystentem Krzysztofa Zanussiego (przy filmach „Constans” i „Z dalekiego kraju”) oraz Krzysztofa Kieślowskiego (przy „Przypadku”).
Jego debiut reżyserski, „Usłyszcie mój krzyk” opowiada o Ryszardzie Siwcu, który w 1968r. podpalił się podczas uroczystości dożynkowych na Stadionie Dziesięciolecia w Warszawie. W ten sposób Siwiec protestował przeciwko inwazji na Czechosłowację. Kolejne filmy Macieja Drygasa (oprócz „Stanu nieważkości”) również dotyczyły Polski okresu PRL. W swoich filmach, „Drygas często narusza zmitologizowane wyobrażenie o jednostronnym układzie: represyjna władza i represjonowane, ale zachowujące wolę oporu społeczeństwo. Pokazuje smutne skutki totalitarnego nacisku, bezwolność, uległość, konformizm, a nawet daleko posuniętą indoktrynację.”[1]
Znany z długich i dokładnych przygotowań do realizacji swoich filmów. Poszukiwanie śladów Ryszarda Siwca zajęło mu półtora roku. Dokumentacja do „Stanu nieważkości”, dokumentu o radzieckich kosmonautach – prawie dwa lata. Scenariusz do filmu o Radiu Wolna Europa, „Głos nadziei”, powstał po wysłuchaniu 6 tys. taśm radiowych. Dokumentacja do filmu „Jeden dzień w PRL” zajęła mu trzy lata. Sam produkuje swoje filmy. „Zacząłem się bawić w producenta żeby mieć poczucie wolności twórczej. Wiem, na co mnie stać, wiem ile pieniędzy mogę wydać. Poza tym - jaki producent zniósłby trzy lata dokumentowania tematu?”[2]
Laureat wielu międzynarodowych festiwali. Filmy i słuchowiska radiowe Macieja Drygasa emitowane były przez stacje telewizyjne i radiowe w Europie, Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Australii i Japonii.
Interesuje się literaturą, fotografią, teatrem.
Spis treści |
[edytuj] Filmografia:
[edytuj] fabuły:
- „Psychoterapia” – 1983 (scenariusz, reżyseria)
- „Przypadek” – 1981 (współpraca reżyserska)
[edytuj] dokumenty:
- „Po tamtej stronie” – 2007 (współpraca realizatorska, producent)
- „Jeden dzień w PRL” – 2005
- „Głos nadziei” – 2002
- „Schizofrenia” – 2001 (współpraca realizatorska, producent)
- „Stan nieważkości” – 1994
- „Usłyszcie mój krzyk” - 1991
[edytuj] Nagrody:
- 2007 – Platinum Remi na Worldfest Independent Film Festiwal w Houston za „Jeden dzień w PRL”
- 2006 – specjalne wyróżnienie jury na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Dokumentalnych w Tai Pei za „Jeden dzień w PRL”
- 2006 – Srebrny Smok dla najlepszego filmu dokumentalnego na Krakowskim Festiwalu Filmowym za „Jeden dzień w PRL”
- 1995 - Grand Prix na Międzynarodowym Festiwalu Twórczości Telewizyjnej w Monte Carlo za „Stan nieważkości”
- 1994 – wyróżnienie na Prix Italia dla „Stanu nieważkości”
- 1994 - Grand Prix na Ogólnopolski Festiwal Mediów Człowiek w Zagrożeniu w Łodzi za „Stan nieważkości” [3]
- 1992 – Prix Italia w kategorii słuchowisk radiowych za „Testament”
- 1991 – Golden Gate Award na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w San Francisco za „Usłyszcie mój krzyk”
- 1991 – Nagroda Młodych im. S. Wyspiańskiego za „Usłyszcie mój krzyk”
- 1991 – Grand Prix na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Dokumentalnych w Melbourne za „Usłyszcie mój krzyk”
- 1991 – nagroda główna na Ogólnopolskim Festiwalu Mediów Człowiek w Zagrożeniu w Łodzi za „Usłyszcie mój krzyk”[4]
- 1991 – Nagroda Specjalna Jury na Lubuskim Lecie Filmowym za „Usłyszcie mój krzyk”
- 1991 – Srebrny Smok na Krakowskim Festiwalu Filmowym za „Usłyszcie mój krzyk”
- 1991 - Nagroda Felix (Europejska Nagroda Filmowa)dla najlepszego filmu dokumentalnego za "Usłyszcie mój krzyk"
Przypisy
- ↑ Andrzej Werner „Kronikarz propagandy”, w: „Polska szkoła dokumentu. Maciej J. Drygas”, wyd. Polskie Wydawnictwo Audiowizualne
- ↑ Magda Sendecka „Film dokumentalny w Polsce. Dokument: jest dobrze ale nie beznadziejnie”
- ↑ http://www.festiwalmediow.art.pl/archiwum5.html
- ↑ http://www.festiwalmediow.art.pl/archiwum2.html
[edytuj] Źródła:
- Andrzej Werner „Kronikarz propagandy”, w: „Polska szkoła dokumentu. Maciej J. Drygas”, wyd. Polskie Wydawnictwo Audiowizualne
- baza Film Polski
- Ewa Misiewicz „Czas na dokument?”, Gazeta Wyborcza, 12.06.2002
- Katarzyna Bielas „Oko w oko – Maciej Drygas”, Gazeta Telewizyjna, 01.07.1995
| "Rz": ustawa z dużym błędem, paliwowi oszuści bez kary |
|
"Rzeczpospolita": setki wyroków dotyczących oszustw paliwowych mogą zostać unieważnione. Wszystko przez błąd w przepisach, okazało się, że posłowie uchwalając prawo pomylili ustawę z rozporządzeniem.
|
| "Co ministerstwu kultury zawinił Sienkiewicz?" |
|
"Nasz Dziennik": Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, kierowane przez polityka Platformy Obywatelskiej Bogdana Zdrojewskiego, skąpi funduszy na wsparcie instytucji pielęgnujących pamięć o postaciach najbardziej zasłużonych dla polskiej kultury i historii.
|
| "M": reforma szkolnictwa? Ale o co chodzi? |
|
"Metro": choć dzisiaj w Sejmie pierwsze czytanie ustawy o reformie systemu oświaty, większość Polaków nie ma pojęcia, co ma się zmienić w polskiej szkole - wynika z najnowszego badania CBOS.
|
| Szpitale domagają się od NFZ podwyższenia wyceny świadczeń |
|
"Gazeta Prawna": przedstawiciele szpitali klinicznych i instytutów spotkają się z Jackiem Paszkiewiczem, prezesem Narodowego Funduszu Zdrowia.
|
| Komorowski: PiS konsekwentnie mnie zwalcza |
|
Prawo i Sprawiedliwość jest partią niezwykle konsekwentną i konsekwentnie zwalcza Bronisława Komorowskiego - powiedział marszałek Sejmu podczas debaty nad wnioskiem PiS o jego odwołanie.
|