Z Wikipedii

Maciej Giertych
Data i miejsce urodzenia	24 marca 1936 Warszawa
Poseł do PE 2004-2009
Okres urzędowania	od 20 lipca 2004
Przynależność polityczna	Liga Polskich Rodzin
Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Maciej Marian Giertych (ur. 24 marca 1936 w Warszawie) – polski polityk, poseł na Sejm IV kadencji, od 2004 deputowany do Parlamentu Europejskiego, profesor dendrologii (fizjologia drzew, genetyka populacyjna drzew leśnych), autor przeszło 200 publikacji naukowych z tego zakresu, od 1970 członek Komitetu Nauk Leśnych PAN.

[edytuj] Życiorys

Od 1945 do 1962 przebywał na emigracji. W czasach szkolnych i studenckich działał w harcerstwie, w latach 1953-1954 był p.o. hufcowego hufca szkolnego Białowieża, a w latach 1955-1958 drużynowym drużyny szkolnej w gimnazjum O. Marianów w Henley k. Oksfordu. Od 1954 do 1958 odbył studia leśne na Uniwersytecie w Oksfordzie (licencjat i magisterium), gdzie założył Polish Students Club (Klub Polskich Studentów) i szkołę sobotnią języka polskiego przy polskiej parafii w Oksfordzie, w której uczył w latach 1955-1958. W latach 1958-1962 działał w Polskim Klubie Studentów na Uniwersytecie Toronto, był redaktorem biuletynu klubu (PSC Bulletin), w Toronto uzyskał stopień doktora (PhD).

Po powrocie do kraju podjął pracę w Instytucie Dendrologii PAN w Kórniku pod Poznaniem. W 1970 uzyskał habilitację z genetyki drzew na Akademii Rolniczej w Poznaniu, w 1981 został profesorem nadzwyczajnego, a w 1990 profesorem zwyczajnym. Pisywał w prasie ("Horyzonty", "Opoka"), zajmował się kolportażem w środowiskach narodowych emigracyjnej m.in. książek wydawanych przez Jędrzeja Giertycha. Między rokiem 1976 a 1993 wykładał genetykę populacyjną na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu.

W latach 1986-1989 był członkiem i wiceprzewodniczącym Rady Prymasowskiej. W 1987 na zaproszenie papieża uczestniczył jako świecki audytor w pracach Synodu Biskupów nt. roli laikatu w Kościele i świecie. Współuczestniczył w przygotowaniu materiałów na tym Synodzie do adhortacji apostolskiej "Christifideles laici" ogłoszonej 30 grudnia 1988 przez Jana Pawła II.

W latach 1986-1989 był członkiem Rady Konsultacyjnej przy Przewodniczącym Rady Państwa Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej Wojciechu Jaruzelskim, która była bojkotowana przez opozycję związaną m.in. ze środowiskami NSZZ "Solidarność" i Znaku. Przestrzegał w niej przed rozluźnieniem polskich więzów z ZSRR, a konkretniej ze wschodem i zagrożeniem zachodnioniemieckim. Krytykował wówczas KOR-owski odłam opozycji solidarnościowej (z Jackiem Kuroniem i Adamem Michnikiem) jako "służący niepolskim interesom".

[edytuj] Działalność polityczna

W 1981 poparł wprowadzenie stanu wojennego, tłumacząc, że jest to jedyny sposób na uniknięcie inwazji radzieckiej. W związku z tym rozsyłał listy nakłaniające do poparcia decyzji gen. Wojciecha Jaruzelskiego. Poparcie to ponawiał wielokrotnie aż do 1989. ^[1].

W 1989 z Bogusławem Jeznachem i Bogusławem Rybickim zakładał Stronnictwo Narodowe, odwołujące się nazwą do przedwojennej partii politycznej. Został redaktorem naczelnym pisma "Opoka w Kraju".

W 1991, 1993 i 1997 z różnych ugrupowań bez powodzenia ubiegał się o mandat poselski. Posłem został w 2001 z okręgu poznańskiego z listy Ligi Polskich Rodzin. W wyborach do Parlamentu Europejskiego w czerwcu 2004 uzyskał mandat europarlamentarzysty w województwie śląskim. Należał do frakcji Niepodległość i Demokracja, później został posłem niezrzeszonym.

Jako europarlamentarzysta opublikował broszurę "Wojna cywilizacji w Europie", będąca zasadniczo promocją teorii historiozoficznych Feliksa Konecznego. Broszura spowodowała protesty wielu środowisk opiniotwórczych w Europie, ze względu na podniesienie kwestii etniczno-kulturowych odczytanych przez te środowiska jako rasistowskie i antysemickie.

W 2005 był oficjalnym kandydatem Ligi Polskich Rodzin w wyborach prezydenckich, poparcia udzieliła mu także Młodzież Wszechpolska. Sztab wyborczy został zarejestrowany 8 czerwca 2005. Kandydat zrezygnował z udziału w wyborach 4 października 2005.

[edytuj] Poglądy kreacjonistyczne

Głosi poglądy kreacjonistyczne, jest zwolennikiem "teorii młodej ziemi", członkiem Cercle Scientifique et Historique (zarejestrowanej w Belgii organizacji zrzeszającej kreacjonistów katolickich).

W październiku 2006 zorganizował konferencję w Parlamencie Europejskim, na której przekonywał, że nie ma dowodów prawdziwości teorii ewolucji biologicznej i nie powinna być ona wykładana w szkołach. W swoich publikacjach i przemówieniach podaje w wątpliwość zasady teorii ewolucji. Uważa m.in., że mutacje są zawsze szkodliwe, więc nie mogą prowadzić do wykształcenia cech przydatnych dla organizmów. Twierdzi także, że dziś obserwujemy nie ewolucję ale "dewolucję", ponieważ widzimy wymieranie gatunków, a nie widzimy procesu powstawania nowych organizmów wzajemnie płodnych i nie zdolnych do krzyżowania się z populacją wyjściową (pogląd ten jest sprzeczny z obserwowanym zjawiskiem specjacji).

Powołując się na liczne legendy o smokach i potopie, występujące w wielu kulturach i w różnych częściach świata, twierdzi, że dinozaury i inne zwierzęta miały styczność z ludźmi, jednakże większość tych stworzeń wyginęła w następstwie ogólnoświatowego potopu. Uważa także, że neandertalczycy należą do rzadkiej rasy ludzi, których potomkowie żyją także współcześnie; australopiteki natomiast zalicza do wymarłego gatunku małp^[2].

Jego poglądy stoją w opozycji do teorii ewolucji biologicznej, a także oficjalnego stanowiska biskupów polskich, których zdaniem "fundamentalistyczny kreacjonizm nie jest zgodny z nauką katolicką"^[3].

[edytuj] Życie prywatne

Jest również ojcem Romana Giertycha, polityka, posła na Sejm (2001-2007), ministra edukacji (2006-2007), prawnika. Jego bratem jest Wojciech Giertych, Teolog Domu Papieskiego.

Przypisy

[edytuj] Źródła

• Profil na stronie Parlamentu Europejskiego
• Strona sejmowa posła IV kadencji

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Maciej Giertych – strona prywatna