Z Wikipedii

Marc Guillaume Alexis Vadier (ur. 17 lipca 1736 w Pamiers, zm. 14 grudnia 1828 w Brukseli) – francuski polityk, jakobin, działacz Komitetu Bezpieczeństwa Powszechnego.

[edytuj] Wczesna działalność

Urodził się w rodzinie urzędniczej, ukończył kolegium jezuickie dzięki wsparciu ze strony biskupa Pamiers, po czym wybrał karierę wojskową i doszedł do stopnia porucznika. Zrezygnował wówczas z służby w armii i zaczął utrzymywać się z zysków, jakie przynosiły mu imponujące majątki ziemskie w okolicach Montaut. W 1789 r. został wybrany do Stanów Generalnych, w Konstytuancie należał do zwolenników monarchii konstytucyjnej.

[edytuj] Członek Konwentu

Vadier nie mógł uczestniczyć w pracach Legislatywy ze względu na zakaz reelekcji, został jednak bez problemu wybrany deputowanym Konwentu Narodowego. Od początku identyfikował się z radykalnym skrzydłem Góry, głosował za śmiercią Ludwika XVI.

We wrześniu 1793 r. został wybrany do Komitetu Bezpieczeństwa Powszechnego. Jego działalność w nim szybko zyskała mu przydomek Wielkiego Inkwizytora. Vadier zajmował się m.in. sprawą fałszerstwa dekretu o Kompanii Indyjskiej, w którą zamieszani byli Philippe Fabre d’Églantine i François Chabot, mając istotny wpływ na przebieg procesu dantonistów w marcu 1794. Szczególnie zdecydowanie domagał się śmierci Camille'a Desmoulinsa, którego uważał za osobistego wroga ze względu na nieprzychylne publikacje tego ostatniego w czasopiśmie Stary Kordelier. W obydwu rządzących komitetach (Bezpieczeństwa Powszechnego i Ocalenia Publicznego) należał do najbardziej zagorzałych zwolenników krwawej rozprawy z wszelką opozycją. Wykorzystywał również swoje kompetencje do rozprawy z prywatnymi wrogami jeszcze sprzed rewolucji.

W czerwcu 1794 r. poważnie poróżnił się z Maksymilianem Robespierre'em, któremu zarzucał wprowadzanie kultu własnej osoby i wrogi rewolucyjnej obyczajowości mistycyzm. Vadier bezskutecznie usiłował go skompromitować poprzez zaprezentowanie w Konwencie "sprawy Katarzyny Theot", fałszywie ukazującej Robespierre'a jako twórcę własnej, pseudoreligijnej sekty. Oskarżał go również otwarcie o faktycznie przejęcie dyktatorskiej władzy w Komitecie Ocalenia Publicznego. To po kolejnej kłótni z Vadierem Robespierre przestał uczestniczyć w pracach Komitetu na ponad miesiąc na przełomie czerwca i lipca 1794. Vadier wziął następnie aktywny udział w przewrocie termidoriańskim.

[edytuj] Po rewolucji

W 1796 r. został skazany na deportację razem z Collotem d'Herbois, Billaudem-Varenne i Bertrandem Barere'em, zdołał jednak uciec i ukrywał się aż do ogłoszenia amnestii. W czasach Dyrektoriatu był podejrzewany o współudział w spisku Sprzysiężenia Równych i do 1799 r. pozostawał w więzieniu.

W 1816 r. na mocy dekretu o królobójstwie, został skazany na wygnanie z Francji.

[edytuj] Bibliografia

• Gilles Dussert Vadier. Le grand inquisiteur, wyd. Imprimerie Nationale, Paryż 1989, ISBN 2-11-080951-5

Amerykańskie głowice muszą zostać w Europie

Stany Zjednoczone nie powinny wycofywać nuklearnej broni taktycznej z Europy, uważa zespół ekspercki powołany przez Pentagon. Co więcej, broń ta powinna być modernizowana.

Hamas, Izrael zgodnie: Rezolucja ONZ bez znaczenia

Hamas nie czuje się w żadnej mierze zobowiązany międzynarodowym wezwaniem do zawieszenia broni. Izrael podobnie: uznając przegłosowaną w nocy rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ za "niewykonalną", siły izraelskie kontynuują działania zbrojne w Strefie Gazy, gdzie śmierć poniosło już blisko 800 osób.

Twierdza rebeliantów padła

Ofensywa lankijskiej armii przeciwko Tamilskim Tygrysom weszła w kolejną fazę. Wojska rządowe zdobyły ważny bastion rebeliantów - Przełęcz Słoniową na półwyspie Dżaffna.

"Gazprom szkodzi Rosji"

Rosja sama sobie szkodzi każąc Gazpromowi odciąć dopływ gazu na Zachód, uważa Władimir Miłow, były członek rosyjskiego rządu, a dziś działacz antykremlowskiej opozycji.

Spędzili cywilów do domu i ich zbombardowali

Poważne oskarżenie pod adresem Izraela padło ze strony jednej z agend ONZ. Według niej najpierw izraelscy żołnierze spędzili 110 cywilów palestyńskich do budynku szkoły, później ją zbombardowali. Zginęło 30 Palestyńczyków. Ze względów bezpieczeństwa ze Strefy Gazy wycofuje się Międzynarodowy Czerwony Krzyż.