Margaret Beckett
Z Wikipedii
Margaret Mary Beckett, (z domu Jackson, ur. 15 stycznia 1943 w Ashton-under-Lyne), brytyjska polityk, była przewodnicząca Partii Pracy, wieloletnia deputowana do Izby Gmin, w latach 1997-1998 pełniła funkcję ministra handlu i przemysłu, od 1998 do 2001 r. była Lordem Przewodniczącym Rady, w latach 2001-2006 ministrem środowiska, żywności i spraw wsi. Od 5 maja 2006 do 27 czerwca 2007 r. była ministrem spraw zagranicznych w rządzie premiera Tony'ego Blaira. Była pierwszą w historii kobietą na czele brytyjskiej dyplomacji.
Wykształcenie odebrała w Notre Dame High School for Girls w Norwich. Jest absolwentką Instytutu Nauki i Technologii w Manchesterze (kończyła metalurgię) oraz Politechniki Johna Daltona. Od 1964 r. jest członkiem Związku Zawodowego Robotników i Pracowników Transportu, a od 1970 - Partii Pracy. W 1973 r. Partia Pracy wystawiła ją jako kandydatkę laburzystów w okręgu Lincoln, gdzie jej konkurentem był były laburzystowski deputowany Dick Taverne. Wybory z lutego 1974 r. zostały przez nią przegrane, ale w nowych wyborach, które odbyły się już w październiku Margaret Jackson zdobyła mandat deputowanego pokonując Taverne'ego różnicą 984 głosów.
Tuż po elekcji rozpoczęła pracę jako doradca polityczny Judith Hart, minister ds. rozwoju zamorskiego. W 1975 r. została whipem, odpowiedzialnym za dyscyplinę i porządek w parlamencie, a w latach 1976-1979 pełniła funkcję parlamentarnego podsekretarza stanu w ministerstwie edukacji i nauki. W 1979 r. straciła mandat deputowanej, odzyskała go w wyborach w 1983 r. w okręgu Derby South. W 1980 r. została wybrana do Narodowego Komitetu Wykonawczego Partii Pracy. W 1981 r. poparła Tony'ego Benna w jego staraniach o stanowisko wiceprzewodniczącego partii. Benn przegrał jednak z Denisem Healey'em.
Po powrocie do Izby Gmin Beckett odsunęła się od lewego skrzydła Partii Pracy i w wyborach na lidera partii w 1988 r. nie poparła Tony'ego Benna, tylko dotychczasowego lidera, Neila Kinnocka. Od 1984 r. była główną mówczynią opozycji w sprawach socjalnych. W 1989 r. weszła do laburzystowskiego gabinetu cieni jako naczelny sekretarz skarbu. W 1992 r. została wybrana wiceprzewodniczącą Partii Pracy. W gabinecie cieni Johna Smitha pełniła funkcję przewodniczącej Izby Gmin. W 1993 r. została powołana do Tajnej Rady.
12 maja 1994 r. John Smith zmarł nagle na atak serca. Beckett od razu objęła funkcję lidera Partii Pracy zgodnie z partyjnym statutem, który stanowił, że wiceprzewodniczący automatycznie zostaje liderem w razie śmierci lub rezygnacji dotychczasowego lidera. Wybory nowych władz partii obyły się w lipcu 1994 r. Beckett przegrała jednak wybory na lidera partii (został nim Tony Blair, minister spraw wewnętrznych w gabinecie cieni) jak również na wiceprzewodniczącego (został nim John Prescott). Beckett została ministrem zdrowia w gabinecie cieni Blaira. W 1995 r. została opozycyjnym ministrem handlu i przemysłu. Była jednym z głównych krytyków konserwatywnego rządu Majora po ujawnieniu handlu bronią z Irakiem w 1996 r.
Po zwycięstwie Partii Pracy w wyborach 1997 r. została ministrem przemysłu i handlu jako pierwsza kobieta na tym stanowisku. W 1998 r. otrzymała stanowiska przewodniczącej Izby Gmin i Lorda Przewodniczącego Rady. Po wyborach w 2001 r. została przeniesiona na nowoutworzone stanowisko ministra środowiska, żywności i spraw wsi. Na tym stanowisku zajmowała się głównie sprawami zmian klimatycznych i uczestniczyła w wielu konferencjach międzynarodowych poświęconych temu problemowi. Na stanowisku ministra środowiska Beckett pozostała do 2006 r., kiedy to otrzymała urząd ministra spraw zagranicznych, będąc pierwszą sprawującą go kobietą. Była na tym stanowisku krytykowana przez prasę za niesamodzielność i uległość wobec premiera.
Kiedy w czerwcu 2007 r. Blair zrezygnował z funkcji premiera jego następca, Gordon Brown, nie powołał Beckett na żadne stanowisko. Była pani minister powróciła więc do tylnych ław parlamentu. Przed odejściem była ostatnim członkiem laburzystowskiego rządu, który pierwsze doświadczenia polityczne zbierał jeszcze latach 70. w rządach Wilsona i Callaghana.
W 1979 r. wyszła za mąż za lokalnego polityka Partii Pracy Lionela Becketta. Nie mają dzieci.
[edytuj] Linki zewnętrzne
| Poprzednik John Smith |
Lider Opozycji 1994 |
Następca Tony Blair |
| Poprzednik Ian Lang |
Minister handlu i przemysłu Wielkiej Brytanii 1997-1998 |
Następca Peter Mandelson |
| Poprzednik nowy urzÄ…d |
Minister środowiska, żywności i spraw wsi Wielkiej Brytanii 2001-2006 |
Następca David Miliband |
| Poprzednik Jack Straw |
Minister spraw zagranicznych Wielkiej Brytanii 2006-2007 |
Następca David Miliband |
| Poprzednik Ann Taylor |
Lord PrzewodniczÄ…cy Rady 1998-2001 |
Następca Robert Finlayson Cook |
| Poprzednik Ann Taylor |
PrzewodniczÄ…cy Izby Gmin 1998-2001 |
Następca Robert Finlayson Cook |
| Poprzednik Roy Hattersley |
WiceprzewodniczÄ…cy Brytyjskiej Partii Pracy 1992-1994 |
Następca John Prescott |
| Poprzednik John Smith |
Lider Brytyjskiej Partii Pracy 1994 |
Następca Tony Blair |
W dniu powstania
Margaret Beckett • Tony Blair • David Blunkett • Gordon Brown • David Clark • Robin Cook • Jack Cunningham • Alistair Darling • Ron Davies • Donald Dewar • Frank Dobson • Harriet Harman • Lord Irvine of Lairg • Mo Mowlam • John Prescott • Lord Richard • George Robertson • Clare Short • Chris Smith • Gavin Strang • Jack Straw • Ann Taylor
Późniejsi członkowie gabinetu
Nick Brown • Stephen Byers • Geoff Hoon • Lady Jay of Paddington • Helen Liddell • Peter Mandelson • Alun Michael • Alan Milburn • Paul Murphy • John Reid • Andrew Smith
W dniu powstania
Hilary Armstrong • Margaret Beckett • Tony Blair • David Blunkett • Gordon Brown • Stephen Byers • Charles Clarke • Robin Cook • Alistair Darling • Patricia Hewitt • Geoff Hoon • Lord Irvine of Lairg • Tessa Jowell • Helen Liddell • Alan Milburn • Estelle Morris • Paul Murphy • John Prescott • John Reid • Clare Short • Andrew Smith • Jack Straw • Lord Williams of Mostyn
Późniejsi członkowie gabinetu
Lady Amos • Hilary Benn • Paul Boateng • Lord Falconer of Thoroton • Peter Hain • Alan Johnson • Ruth Kelly • Ian McCartney
W dniu powstania
Lady Amos • Hilary Armstrong • Margaret Beckett • Hilary Benn • Tony Blair • David Blunkett • Gordon Brown • Des Browne • Charles Clarke • Alistair Darling • Lord Falconer of Thoroton • Peter Hain • Patricia Hewitt • Geoff Hoon • John Hutton • Alan Johnson • Tessa Jowell • Ruth Kelly • Ian McCartney • David Miliband • John Prescott • John Reid • Jack Straw
Późniejsi członkowie gabinetu
Douglas Alexander • Hazel Blears • Jacqui Smith • Stephen Timms
| DJ MARKET COMMENT: European Stocks Led Lower By Fiancials |
|
European stocks dropped in early action on Friday, with financials leading a retreat as the market continued to reel from data showing U.S. existing-home sales fell to a 10-year low while Citigroup warned the British economy was about to enter a recession.
|
| PwC wycenił Paradise Group na 79,0 mln zł na zlecenie Alma Market |
|
PricewaterhouseCoopers Polska oceniła wartość rynkową spółki Paradise Group na 79,0 mln zł, poinformowała Alma Market, która zleciła wycenę. Walne zgromadzenie Alma Market ma dziś podjąć uchwały określające wysokość kapitału zakładowego i liczbę akcji serii F, jaka zostanie skierowana do udziałowców Paradise Group w zamian za 100% udziałów w tej spółce.
|
| DJ Japan Stock Futures End Dn; Dlr/Yen Drop, US Mkt Concerns |
|
Japan stock index futures finished lower Friday as selling accelerated in the afternoon on the dollar's weakening against the yen and on concerns over the next Wall Street session later in the global day.
|
| Wzrost cen ropy w Nowym Jorku |
|
Ceny ropy na giełdzie w Nowym Jorku rosły rano z powodu obaw o możliwe zakłócenia dostaw z Iranu i Nigerii.
|
| Koniec sesji może być na plusie |
|
Zdecydowane pogorszenie klimatu inwestycyjnego, czego konsekwencją była wczorajsza przecena na Wall Street (S&P500 -2,31 proc.; Nasdaq Composite -1,97 proc.), kontynuowana następnie dziś na czołowych azjatyckich parkietach (Nikkei -1,94 proc.), stawia polskich inwestorów pod ścianą.
|