Maria Grzegorzewska - Google

Maria Grzegorzewska

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Pomnik Marii Grzegorzewskiej w Wołuczy
Pomnik Marii Grzegorzewskiej w Wołuczy

Maria Grzegorzewska (ur. 18 kwietnia 1888 w Wołuczy, zm. 7 maja 1967 w Warszawie) – polska pedagog, profesor, twórczyni pedagogiki specjalnej w Polsce.

Spis treści

[edytuj] Życiorys

[edytuj] Edukacja

Rodzice Marii Grzegorzewskiej dzierżawili majątek. Jako dziecko bała się przeraźliwie niepełnosprawnych. Oddano ją na pensję do Warszawy, ale przeniosła się z powodu nieodpowiedniego towarzystwa „panienek” do prywatnej szkoły pani Pauliny Helwek. Klasę V przerobiła sama w wakacje i zdała do VI. Szkołę pani Hawelke skończyła w 1907.

Po kursie przygotowawczym wstąpiła na studia (praca w tajnych kompletach), właściwe studia rozpoczęła w 1909 na wydziale przyrodniczym UJ. Zarabiała na utrzymanie udzielając korepetycji i nauk w prywatnych domach. Z powodu choroby przerwała studia i wyjechała do Zakopanego, potem do Włoch. Wstąpiła na Międzynarodowy Fakultet Pedagogiczny w Brukseli (1913), zaprzyjaźniła się z Józefą Joteyko, Edwardem Claparedem i Owidiusem Decrolym. Wpłynęło to na jej poglądy pedagogiczne. W 1914 była w Warszawie – wybuch I wojny wojny uniemożliwił jej wyjazd do Brukseli, przedostała się jednak do Londynu i tam kontynuowała studia.

Potem studiowała psychologię na Sorbonie, gdzie w 1916 uzyskała tytuł doktora filozofii za rozprawę: "Studium na temat rozwoju uczuć estetycznych - badania z zakresu estetyki eksperymentalnej przeprowadzone wśród uczniów szkół brukselskich".

[edytuj] Państwowy Instytut Pedagogiki Specjalnej

Po doktoracie zdecydowała się na pracę z upośledzonymi i została nauczycielką w jednej z paryskich szkół dzieci opóźnionych w rozwoju. Mimo powodzenia postanowiła wrócić do Polski.

W maju 1919 znalazła się w Warszawie, a wkrótce potem wróciła J. Joteyko. Od 1919 pracowała w Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego zajmując się sprawami szkolnictwa specjalnego, popularyzowała ten rodzaj szkół. Zakładała takie szkoły, powołała kurs seminaryjny dla nauczycieli tych szkół. W roku 1922 przekształciła kurs w Państwowy Instytut Pedagogiki Specjalnej i została jego dyrektorką. Funkcję tę pełniła do końca życia, trzymając się hasła Instytutu: "Nie ma kaleki – jest człowiek". Opracowała metodę rewalidacyjną i spopularyzowała ją. Nauczyciele studiujący w Instytucie mieli już za sobą pracę w zawodzie nauczyciela, a do pracy magisterskiej badali dane problemy (łączenie teorii z praktyką).

[edytuj] Państwowy Instytut Nauczycielski

W 1930 otworzyła Państwowy Instytut Nauczycielski i prowadziła go wraz z Wł. Radwanem do 1935. Warunkiem przyjęcia do Instytutu była praca nauczycielska, wyższy kurs nauczycielski i twórczy stosunek do pracy. Warunkiem przyjęcia był opis własnych doświadczeń. Studia trwały 3 lata. W ciągu 5 lat Instytut wykształcił 178 nauczycieli. Program zawierał:

  • przedmioty dające podstawę naukowa pracy pedagogicznej (filozofia, pedagogika, psychologia, socjologia, ekonomia, prawo, higiena, higiena społeczna)
  • przedmioty związane z praktyką (głównie seminaria)
  • przedmioty o kulturze i estetyce plus lektorat języka obcego (francuski, angielski lub niemiecki)

W kadrze nauczycielskiej znalazł się m.in. Janusz Korczak.

W 1935 Grzegorzewska została odwołana ze stanowiska dyrektorki Instytutu, a wtedy wraz z nią z PIN odeszli tacy pedagodzy jak Janusz Korczak, Elzenberg, Suchodolski, Zawieyski.

[edytuj] II wojna światowa

W okresie wojny i okupacji Maria Grzegorzewska pracowała w szkole specjalnej nr. 177 w Warszawie jako nauczycielka. Chorowała na serce, mimo to brała udział w tajnej działalności oświatowej Delegatury Rządu Londyńskiego, pracując nad kształceniem nauczycieli. Prowadziła roczne studium kształcące nauczycieli, działała w konspiracji (kolportaż broni), udzielała pomocy Żydom, brała udział w Powstaniu Warszawskim w służbie sanitarnej.

W czasie powstania spłonął jej dom i prace wielu jej uczniów, spaliły się jej prace: „Psychologia niewidomych” (1930) i „Osobowość nauczyciela” – nie udało się ich odtworzyć.

[edytuj] Po wojnie

Po wojnie wróciła do problemu edukacji nauczycielskiej w 3 cyklach "Listów do młodego nauczyciela" (cele zawodu nauczyciela i społeczne znaczenie jego pracy). Zawarła w nich charakterystykę nauczycielskiej osobowości, nawiązując do Dawida i Szumana. Położyła nacisk na stosunek nauczyciel–uczeń, opisując

  • stosunek wyzwalający: wzajemne zbliżenie
  • stosunek hamujący: zamknięcie się w sobie i oddalanie się. Powinna być chęć pomocy, sympatia

[edytuj] Instytut Pedagogiki Specjalnej

Po wojnie kierowała Instytutem Pedagogiki Specjalnej. W latach 1958-1960 była profesorem w Katedrze Pedagogiki Specjalnej UW, pierwszej uniwersyteckiej katedrze pedagogiki specjalnej w Polsce. W 1960 choroba serca zmusiła ją do oddania kierownictwa zastępczyni Janinie Doroszewskiej, a wcześniej utworzono dla niej Katedrę Pedagogiki Specjalnej na UW, gdzie stworzyła warunki otrzymania magistra. Studia obejmowały zakres neurologii i psychopatologii plus obserwację w klinice Psychiatrycznej w Pruszkowie. Wyodrębniła 3 grupy:

  • upośledzeni umysłowo
  • przewlekłe choroby somatyczne, nerwowe i psychiczne
  • niedostosowanie społeczne na tle środowiskowym

Z czasem powstał też oddział głuchych.

Zmarła 7 maja 1967 na atak serca.

Jej imię nosi Akademia Pedagogiki Specjalnej przy ul. Szczęśliwickiej 40 w Warszawie, wcześniej Wyższa Szkoła Pedagogiki Specjalnej.

[edytuj] Prace

  • Psychologia niewidomych (1930)
  • Listy do młodego nauczyciela
  • Pedagogika lecznicza. Skrypt wykładów
  • Głuchociemni
  • Psychologia niewidomych
  • Analiza zjawiska kompensacji u głuchych i niewidomych

[edytuj] Literatura

  • Wincenty Okoń, Wizerunki sławnych pedagogów polskich, Warszawa, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1993, ISBN 83-02-05213-2

[edytuj] Pamięć o Marii Grzegorzewskiej

Maria Grzegorzewska jest patronem m.in.

  • Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego dla Dzieci Niepełnosprawnych Ruchowo w Policach
  • Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego ZWiPPP Nr 1 w Chełmie
  • Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego dla Dzieci Niesłyszących w Radomiu
  • Zespołu Szkół nr 3 we Włocławku
  • Zespołu Szkół Specjalnych im. Marii Grzegorzewskiej w Krotoszynie
  • Zespołu Szkół Nr 2 Specjalnych w Mikołowie
  • Pedagogicznej Biblioteki Wojewódzkiej w Zielonej Górze
  • Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego w Malborku
  • Zespołu Szkół Specjalnych w Żarach

"Będzie bardzo szybka, może nawet na rekord świata"
Polscy pływacy niedawno zakończyli zgrupowanie wysokogórskie w Sierra Nevada. Po starcie w Słowenii wrócili na kilka dni do Polski. Trener Paweł Słomiński jest zadowolony z postępów przygotowań do IO w Pekinie.
Pekin 2008: wioślarze zakończyli przygotowania w kraju
Trzykrotni mistrzowie świata w wioślarskiej czwórce podwójnej - Adam Korol, Marek Kolbowicz, Michał Jeliński i Konrad Wasielewski, podobnie jak cztery pozostałe osady z olimpijskimi kwalifikacjami, zakończyli przygotowania w kraju i na krótko udali się do domów.
10 milionów euro za 16-latka
Inter Mediolan kupił za 10 milionów euro 16-letniego pomocnika Vasco Da Gama - Philippe Coutinho Correię - bardziej znanego jako "Coutinho".
WTA w Los Angeles: awans Jankovic
Jelena Jankovic (Serbia, 1) pokonała Vanię King (USA) 7:5, 6:2 w drugiej rundzie turnieju WTA Tour na twardych kortach w Los Angeles (z pulą nagród 600 tys. dol.).
"Z Hiszpanii do reprezentacji mam równie daleko"
Adrian Sikora, były piłkarz Groclinu Dyskobolia Grodzisk Wlkp., twierdzi, że po przeprowadzce do hiszpańskiego Realu Murcia, wcale nie będzie mu łatwiej dostać powołanie do reprezentacji Polski.
Linki: Strona gwna