Z Wikipedii

Matthew Vincente Santos (ur. 1961) jest fikcyjną postacią, powołaną do życia przez twórców popularnego amerykańskiego serialu telewizyjnego The West Wing (w Polsce wyświetlanym pod nazwą Prezydencki poker). Od roku 2007 sprawuje urząd prezydenta Stanów Zjednoczonych. Jest członkiem Partii Demokratycznej. Przed wyborem na najwyższy urząd w państwie był przez sześć lat kongresmanem ze stanu Teksas. Jest też pierwszym, w filmowej rzeczywistości, prezydentem pochodzenia latynoskiego (meksykańskiego). Jego rolę odtwarza znany aktor pochodzenia portorykańskiego Jimmy Smits.

[edytuj] Wczesne lata i rodzina

Urodził się w St. Joseph's Hospital w Teksasie. Był jednym z siedmiu dzieci Luisa i Marity Santosów. Wychował się w Second Ward, części Houston. Rodzina Santosów mieszkała w Teksasie od sześciu pokoleń. Luis Santos był fryzjerem, zaś Marita pracowała jako służąca domowa. Jak i jego rodzice jest katolikiem.

Jego dokładny wiek nie jest w serialu podany. W jednym z odcinków zastępca szefa sztabu Białego Domu Josh Lyman, twierdził iż, w wieku 42 lat, jest za młody, aby odchodzić z Kongresu. W innym sam Santos oświadcza, iż był ochrzczony 45 lat temu, przyznając, że sam niewiele lepiej wie, kiedy dokładnie się urodził. Na pewno był jednak czterdziestolatkiem.

Santos uczęszczał do United States Naval Academy w Annapolis, którą ukończył z jedną z najlepszych lokat w swym roczniku. W czasie studiów grał w football, dopóki nie doznał kontuzji w kolano. Następnie został przyjęty jako oficer do piechoty morskiej, gdzie był pilotem myśliwskim. Brał udział w walkach lotniczych w czasie pierwszej wojny nad Zatoką Perską. Po odejściu ze służby czynnej w 1993 pozostał w rezerwie.

Jest żonaty z Helen Santos (graną przez Teri Polo) od blisko 15 lat. Mają dwójkę młodych dzieci: Mirandę i Petera.

[edytuj] Wczesna kariera polityczna

W 1994 został wybrany do razy miejskiej Houston, gdzie zasiadał przez dwa lata, zanim nie został burmistrzem miasta. Stojąc na czele miejskiej administracji Santos wyróżnił się przede wszystkim w sprawach udanej rozbudowy miasta.

W 2001 został wybrany na reprezentanta okolic Houston (18. dystrykt Teksasu) w Izbie Reprezentantów. Zasiadał w niej trzy dwuletnie kadencję (2001-2007).

[edytuj] Kampania na urzÄ…d prezydenta

[edytuj] Trudne prawybory i konwencja

W 2006 Santos postanowił nie ubiegać się o ponowny wybór i ustąpić z Izby. Jednakże zastępca szefa sztabu Białego Domu Josh Lyman namówił go, aby ubiegał się o nominację prezydencką, która była sprawą otwartą po dwóch kadencjach innego demokraty, Josiaha Barletta.

Początkowo nie był poważnie traktowany przez media i znajdował się w sondażach prawyborów za urzędującym wiceprezydentem, Bobem Russellem, oraz byłym wiceprezydentem Johnem Hoynesem. Jednakże z czasem zajął stabilne trzecie miejsce w badaniach opinii. Pomógł mu zbieg okoliczności, kiedy Hoynes musiał wycofać się z wyścigu na skutek skandalu na tle seksualnym (podobny zmusił go wcześniej do odejścia z administracji Barletta). Działo się to na dzień przed prawyborami w Kalifornii. Wygrał je właśnie Santos, który po rezygnacji Hoynesa, otrzymał poparcie gubernatora stanu Gabriela Tillmana.

Po zwycięstwie w serii prawyborów, (m.in. stany Floryda, Pensylwania, Teksas, Illinois), Santos miał tylu delegatów na konwencję w San Diego, aby móc wyeliminować Hoynesa i zablokować w pierwszym głosowaniu Russela, który oferował mu wspólny start w charakterze kandydata na wiceprezydenta (Santos ofertę odrzucił). Pokonał też, startującego już w trakcie przebiegu konwencji, gubernatora Pensylwanii Erica Bakera, który stracił poparcie delegatów na skutek ujawnienia przez jego byłą żonę, iż cierpiał na depresję. Mimo to wielu skłaniało Santosa do rezygnacji, ale jego przemówienie na konwencji ponownie przechyliło szalę na swoją korzyść. Dzięki pomocy organizatora konwencji, Leo McGarry'ego, byłego sekretarza pracy i szefa sztabu Białego Domu, oraz jednego z najbliższych przyjaciół Barletta, oraz zakulisowemu wsparciu samego prezydenta zdobył w końcu nominację. Kandydatem na wiceprezydenta demokraci mianowali McGarry'ego.

[edytuj] Pozycje polityczne

Santos uchodził za umiarkowanego liberała, który opowiadał się m.in. za prawem kobiet do przerywania ciąży, oraz sprzeciwia się stosowaniu kary śmierci. W opinii wielu jego postać wzorowana jest w pewnym stopniu na senatorze Johnie Kerrym (włacznie ze słynnym lapsusem: głosowałem za, zanim zagłosowałem przeciw). Zresztą wiele postaci w serialu było wzorowanych w pewnym stopniu na prawdziwych amerykańskich politykach (np. Baker na obecnym gubernatorze Pensylwanii, demokracie Edzie Rendellu, Arnold Vinick na Johnie McCaine, czy McGarry na Dicku Cheneyu, mimo pozostawania postacią pozytywną).

[edytuj] Wybory właściwe

Przeciwnikiem Santosa z ramienia Partii Republikańskiej, był reprezentujący Kalifornię w Senacie Stanów Zjednoczonych od 1983 Arnold Vinick, liberalny w sprawach społecznych, i bardziej konserwatywny w kwestiach gospodarki. Kandydatem Vinicka na wiceprezydenta był gubernator Wirginii Zachodniej Ray Sullivan.

Kampania była bardzo wyrównana. Niektórzy republikanie atakowali Santosa przez wzgląd na jego latynoskie pochodzenie i poglądy na temat dopuszczalności aborcji (mimo identycznego z nim stanowiska Vinicka).

Ostatecznie Santos pokonał Vincka 272 głosami w kolegium elektorskim do 266, jakkolwiek Vinick zwyciężył w głosowaniu powszechnym.

Jakkolwiek Vinick wygrał w tak tradycyjnie popierających demokratów stanach jak rodzinna Kalifornia czy Vermont, to Santos zdobył takie bastiony republikańskie, jak Arizona czy Karolina Południowa. Ostatecznie o jego zwycięstwie przesądziła Nevada.

[edytuj] Prezydent

Obecnie Santos jest prezydentem w serialowej rzeczywistości. Ponieważ McGarry zmarł w dniu wyborów, swoim nowym wiceprezydentem mianował, za zgodą Kongresu, Erica Bakera. Sekretarzem stanu, czyli szefem dyplomacji, został natomiast były rywal Vinick.

W serialowej rzeczywistości Santos był pierwszym prezydentem pochodzenia latynoskiego (czego nie było w rzeczywistości). Także żaden zasiadający kongresman nie został wybrany na najwyższy urząd w państwie od roku 1880, kiedy wybory wygrał James Garfield.

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Strona kampanii
• Issues

Zdesperowany finansista zamordował rodzinę

Krach finansowy w USA przyniósł rodzinną tragedię. Sfrustrowany swoją sytuacją finansową 45-latek z Los Angeles zastrzelił żonę, trzech synów oraz teściową, a następnie popełnił samobójstwo. Zostawił listy pożegnalne. - To nie była nagła decyzja. Ten mężczyzna był pogrążony w rozpaczy - mówi policja.

Kilkudziesięciu rannych na pokładzie samolotu

Od 30 do 50 osób - według różnych źródeł - zostało rannych na pokładzie Airbusa 330-300 awaryjnie lądującego w Australii. Jak poinformowały linie lotnicze Qantas, samolot "nagle poważnie zmienił wysokość lotu" z powodu silnych turbulencji.

O trzy punkty bliżej do Białego Domu

Demokratyczny senator Barack Obama cieszy się poparciem minimalnie większym, od swojego republikańskiego rywala Johna McCaina - wynika z najnowszego sondażu Reuters/C-SPAN/Zogby. Na miesiąc przed wyborami i tuż przed druga przedwyborczą debatą, sytuacja jest wciąż otwarta, bo Obama ma zaledwie trzy punkty procentowe przewagi.

Film Obamy o grzechach McCaina

Jeszcze kilka dni temu razem zastanawiali się jak uratować amerykańskie finanse. Teraz Barack Obama wali na odlew w Johna McCaina. Sztab wyborczy demokraty właśnie "wypuścił" film, w którym obarcza odpowiedzialnością za obecny kryzys Republikanina i przypomina, że ten był zamieszany w głośną aferę finansową.

Krajobraz po huraganie

Trzy tygodnie minęły od przejścia huraganu Ike nad Stanami Zjednoczonymi. Skala zniszczeń, jaką pozostawił jest tak wielka, że wielu Amerykanów nadal nie ma światła ani wody. Niektóre miasta trzeba będzie zbudować od nowa.