Miss Saigon - Google

Miss Saigon

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Miss Saigon
Tytuł oryginalny Miss Saigon
Muzyka Claude-Michel Schönberg
Słowa Francja Alain Boublil,
Wielka Brytania Richard Maltby, Jr.
Polska Andrzej Ozga
Teatr Teatr Muzyczny Roma
Data premiery Świat 20 września 1989,
Polska 9 grudnia 2000
Ostatni spektakl Polska 9 maja 2004
Producenci Marek Szyjko
Reżyseria Wojciech Kępczyński
Kierownictwo muzyczne Maciej Pawłowski
Choreografia Marek Pałucki
Scenografia Marek Chowaniec
Kostiumy Irena Biegańska
Światło Mieczysław Kozioł
Obsada Katarzyna Łaska - Kim
Ewa Wlazłowska - Kim
Damian Aleksander - Chris
Janusz Kruciński - Chris
Tomasz Steciuk - Szef
Robert Rozmus - Szef

Miss Saigon - musical autorstwa Claude-Michela Schönberga. Jego światowa prapremiera miała miejsce 20 września 1989 w londyńskim Theatre Royal przy Drury Lane. W Polsce musical po raz pierwszy wystawiono w Teatrze Muzycznym Roma w Warszawie (premiera: 9 grudnia 2000). Fabuła musicalu inspirowana jest operą Giacomo Pucciniego Madame Butterfly, jednak akcję Miss Saigon osadzono w realiach wojny wietnamskiej.

Inspiracją dla musicalu stała się fotografia[1], na która przypadkowo Schönberg natrafił w czasopiśmie. Zdjęcie przedstawiało matkę, która żegna się ze swoim dzieckiem przy bramce odlotów na lotnisku Tan Son Nhat, gdzie czekało na odlot do Stanów Zjednoczonych do swojego ojca - amerykańskiego weterana wojny w Wietnamie. Schönberg uznał poświęcenie się matki jako "największą ofiarę" i wokół tego wątku osadził akcję Miss Saigon.

W 1991 roku musical zdobył 4 nagrody Tony: dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej (Lea Salonga), najlepszego aktora pierwszoplanowego (Jonathan Pryce), najlepszej aktorki drugoplanowej (Hinton Battle) oraz za najlepszą reżyserię.

Spis treści

[edytuj] Fabuła

Uwaga! W dalszej części artykułu znajdują się szczegóły fabuły lub zakończenia utworu.

Akcja rozpoczyna się w kwietniu 1975 roku, podczas ostatnich dni amerykańskiej okupacji Sajgonu. Miss Saigon to epicka historia o miłości między amerykańskim żołnierzem a młodą wietnamską kobietą. Kim pracuje w podejrzanym nocnym klubie w Sajgonie, którego właścicielem jest niejaki Szef. John, amerykański żołnierz, kupuje swojemu koledze Chrisowi towarzystwo Kim na noc. Ta noc diametralnie zmienia ich życie. Trzy lata później, po ucieczce amerykańskich wojsk z Sajgonu, Chris powrócił dawno do Stanów Zjednoczonych i ożenił się z Ellen (Amerykanką). Myśli, że Kim zginęła. Jednakże Kim opuściła Sajgon i żyje w biedzie ze swoim trzyletnim synkiem Tamem w Bangkoku. Chris dowiaduje się, iż Kim przeżyła i urodziła mu syna, co powoduje iż powraca do Azji, aby ich odszukać. Kim na wieść o tym, że Chris przyleciał do Bangkoku ze swoją nową żoną, porzuca swoje wielkie nadzieje związane z Chrisem. Jest zdolna ponieść najwyższą ofiarę, aby jej syn mógł mieć dobre dzieciństwo w Ameryce.

Tu kończą się szczegóły fabuły lub zakończenia utworu.

[edytuj] Lista utworów

[edytuj] Sajgon, kwiecień 1975

  • Uwertura (Overture)
  • W Sajgonie kipi i wrze (The Heat is on in Saigon)
  • Z marzenia mego film (The Movie in My Mind)
  • Taniec (The Dance)
  • Dlaczego to miasto nie chce spać (Why God, Why)
  • This Money Yours
  • Księżyc i słońce (Sun and Moon)
  • Telefon (Telephone Song)
  • Umowa (The Deal)
  • Ślub (The Wedding Ceremony)
  • Przybycie Thuya (Thuy's Arrival)
  • Ostatnia noc świata (The Last Night of the World)

[edytuj] Ho Chi Minh (dawniej Sajgon), kwiecień 1978

  • Poranek smoka (The Morning of the Dragon)
  • Ja wierzę wciąż (I still belive)
  • Śmierć Thuya (Thuy's Death / You Will Not Touch Him)
  • Umrzeć w łóżku (If You Want to Die in Bed)
  • Kim i Szef (Kim & Engineer)
  • Za ciebie swoje życie dam (I'd Give my Life for You)

[edytuj] Atlanta, wrzesień 1978

  • Bui Doi
  • The Revelation

[edytuj] Bangkok, październik 1978

  • Co za wstyd (What a Waste)
  • Błagam (Please)
  • Koszmary nocne (Kim's Nightmare)
  • Pokój 317 (Room 317)
  • Ona czy ja (Her or Me / Now I've Seen Her)
  • Konfrontacja (The Confrontation)
  • American Dream
  • Finał (Finale)

[edytuj] Pełna obsada (Polska)

  • Katarzyna Łaska jako Kim,
  • Ewa Wlazłowska jako Kim,
  • Natalia Kukulska (gościnnie) jako Kim,
  • Damian Aleksander jako Chris / John,
  • Janusz Kruciński jako Chris,
  • Tomasz Steciuk jako Szef / John,
  • Robert Rozmus jako Szef,
  • Paweł Podgórski jako John,
  • Joanna Węgrzynowska jako Ellen,
  • Daria Druzgała jako Ellen / Gigi,
  • Jan Bzdawka jako Thuy,
  • Łukasz Zagrobelny jako Thuy / Żandarm / Schultz,
  • Anna Sztejner jako Gigi,
  • Jerzy Jeszke jako Szef (gościnnie),
  • Radosław Elis jako Chris,
  • Katarzyna Skrzynecka jako Ellen,
  • Olga Bończyk jako Gigi,
  • Mateusz Narloch jako Tam,
  • Patryk Kubicki jako Tam,
  • Jolanta Mieżaniec jako Yvette,
  • Patrycja Wódz jako Yvonne,
  • Agnieszka Bogdan jako Yvonne,
  • Marta Smuk jako Mimi,
  • Jakub Lasota jako Adiutant Thuya / Weber / Właściciel klubu Moulin Rouge,
  • Grzegorz Pierczyński jako Adiutant Thuya / Właściciel klubu Moulin Rouge,
  • Paweł Strymiński jako Żandarm,
  • Krzysztof Pietrzak jako Schultz,
  • Jacek Kotlarski jako Schultz,
  • Krzysztof Cybiński jako Harrison,
  • Robert Szpręgiel jako Travis.

[edytuj] Zespół realizacyjny (Polska)

  • Reżyseria: Wojciech Kępczyński
  • Asystenci reżysera: Andrzej Ozga, Sebastian Gonciarz
  • Kierownictwo muzyczne: Maciej Pawłowski
  • Asystenci kierownika muzycznego: Elżbieta Zapendowska, Marzena Ajzert-Lauks, Tomasz Filipczak, Joachim Ziebura
  • Scenografia: Marek Chowaniec
  • Współpraca choreograficzna: Wojciech Kępczyński
  • Asystent choreografa: Tomasz Narloch
  • Kostiumy: Irena Biegańska
  • Reżyseria światła: Mieczysław Kozioł
  • Realizacja światła: Krzysztof Zamojski
  • Reżyseria dźwięku: Przemysław Nowak
  • Współpraca: Włodzimierz Kowalczyk, Michał Bojanowicz, Witold Osiński
  • Dyrygent: Maciej Pawłowski
  • Drugi dyrygent: Tomasz Filipczak
  • Produkcja: Marek Szyjko

[edytuj] Ciekawostki

  • Miss Saigon wygrało 30 nagród teatralnych, wliczając trzy Nagrody Tony, cztery Drama Desk Awards, trzy Outer Critics Circle Awards oraz jedną Theatre World Award.
  • Oryginalna wersja Miss Saigon była jedną z najbardziej spektakularnych i skomplikowanych technicznie produkcji jakie kiedykolwiek wystawiono w teatrze. Podczas każdego londyńskiego przestawienia pracowało 266 ludzi, z czego tylko 47 pojawiało się na scenie.
  • Miss Saigon wystawiono w 27 różnych aranżacjach, w 25 krajach, w 246 miastach.
  • Libretto zostało przetłumaczone na 12 różnych języków.
  • Do dziś, wystawiono ok. 21 tysięcy spektakli dla 33 milionów widzów na całym świecie.
  • Podczas castingów i przygotowań do światowej prapremiery nakręcono film dokumentalny pt. "The Heat Is On... The Making of Miss Saigon".

[edytuj] Polska wersja

  • Polską wersję Miss Saigon grano przez trzy i pół roku, co dało w sumie 225 spektaklów i 190 tysięcy widzów.
  • Podczas ostatniego przedstawienia w Teatrze Muzycznym Roma, na scenie w role wcielali się wszyscy odtwórcy ról.
  • Koszt przedstawienia wyniósł ponad 2 miliony złotych w 2000 roku.

[edytuj] Lista produkcji (świat)

[edytuj] Przypisy

  1. Fotografia, od której się wszystko zaczęło

[edytuj] Linki zewnętrzne


Nanomateriały szkodliwe jak azbest?
Najnowsze materiały nanotechnologiczne mogą być szkodliwe dla zdrowia. Zdaniem naukowców, tzw. nanorurki węglowe wywołują objawy takie same jak azbest.
Możliwa odbudowa uszkodzonych komórek mózgu
Szwedzcy naukowcy poinformowali, że udało im się jako pierwszym w świecie doprowadzić do odbudowy uszkodzonych przez narkotyki komórek mózgu.
Cesarskie cięcie ma związek z alergiami u dzieci
Noworodki urodzone przez cesarskie cięcie są bardziej narażone na alergie i astmę w dzieciństwie. Najnowsze amerykańskie badania tłumaczą dlaczego tak się dzieje - informację na ten temat podaje serwis EurekAlert.
Discovery wznawia swoją misję
Amerykański prom kosmiczny Discovery rozpocznie swą kolejną misję 31 maja. Podczas lotu siedmioosobowa załoga dokona kolejnego etapu rozbudowy Międzynarodowej Stacji Kosmicznej.
Najprostszy sposób, by uszczęśliwić pracownika
Rośliny w biurach zwiększają satysfakcję ludzi z życia i z pracy - wynika z amerykańskich badań, o których informuje pismo "HortScience".
Linki: Strona gwna