Z Wikipedii

Modernizm (ang. Modern Movement, Modern Architecture) rozwinął się w Wielkiej Brytanii dopiero od lat 30. XX wieku i osiągnął duże znaczenie na świecie dopiero po II wojnie światowej.

W końcu XIX wieku działała w Wielkiej Brytanii grupa Arts and Crafts, dążąca do nadania architekturze funkcjonalności i związku formy z cechami materiału, a także ponownego zjednoczenia architektury i rzemiosła. Zwalczała powierzchowny historyzm, lecz kierowała także zarzuty wobec secesji. Grupa wywarła swoimi pismami duży wpływ na dysputę architektoniczną na kontynencie europejskim, wpływając zwłaszcza na narodziny modernizmu niemieckiego, jednak w pierwszym dziesięcioleciu XX wieku jej idee zostały odrzucone. Na wyspach brytyjskich nadal trwał historyzm i wernakularyzm, podczas gdy w Europie kontynentalnej rozwijała się architektura nowoczesna.

Sytuację zmienili przede wszystkim imigranci, którzy przybyli do Wielkiej Brytanii w czasie kryzysu architektury modernistycznej w Europie, m.in. Berthold Lubetkin, Erich Mendelsohn, Marcel Breuer i Walter Gropius. Zwłaszcza w Londynie powstały dzieła wpisujące się w estetykę stylu międzynarodowego. W końcu lat 30. nastąpił jednak zastój, który został przezwyciężony dopiero po II wojnie światowej.

Brytyjski modernizm: B. Lubetkin, Sivill house w Hackney w Londynie

Konieczność odbudowy wyniszczonych przez wojnę, przestarzałych i przeludnionych miast doprowadziła do inauguracji przez socjalistyczny rząd Clementa Attlee programu New Towns, czyli zakładania całkowicie nowych miast mających odciążyć główne ośrodki oraz służyć rozwojowi gospodarczemu prowincji. Jednocześnie powstawały pod Londynem nowe osiedla, charakteryzujące się mieszaną strukturą typów budynków (tzw. mixed developement). Jednocześnie działalność młodych architektów związanych z londyńskim biurem planowania (m.in. Alison i Peter Smithsonowie) doprowadziła do powstania nowego minimalistycznego i funkcjonalistycznego kierunku architektonicznego, brutalizmu. Od lat 50. Wielka Brytania stała się głównym ośrodkiem rozwoju późnego modernizmu, a potem architektury high-tech.

[edytuj] Wybrane przykłady modernizmu w Wielkiej Brytanii

(w porządku chronologicznym)

• wybieg pingwinów w ogrodzie zoologicznym w Londynie, Berthold Lubetkin, 1934
• wieżowiec mieszkalny High Point I, 1933-1935
• Royal Festival Hall w Londynie, John Leslie Martin, 1951
• Economics Building w Londynie, Alison i Peter Smithsonowie, 1959-1964
• wieżowiec Center Point w Londynie, Richard Robin Seifert, 1963-1966

[edytuj] Główni przedstawiciele modernizmu w Wielkiej Brytanii

Wells Coates | Maxwell Fry | Berthold Lubetkin | John Leslie Martin | Cedric Price | Alison i Peter Smithson | Owen Williams

"Rosjanie! Wycofajcie wojska"

O bezwarunkowe wycofanie wojsk z separatystycznego Naddniestrza zaapelował do Rosji szef dyplomacji Mołdawii Andrei Stratan. - Wycofanie rosyjskich sił wraz z uzbrojeniem powinno być całościowe, bezwarunkowe i odbyć się w sposób przejrzysty - powiedział podczas dorocznego spotkania Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE) w Helsinkach.

Prezydent wpadł w turbulencje

Prezydencki samolot znów dał się Lechowi Kaczyńskiemu we znaki. Po epizodzie z mongolskim mrozem TU-154 M tym razem wpadł w silne turbulencje i dwa razy podchodził do lądowania w Seulu.

Chińczycy: nie kupujcie francuskich produktów

Na forach internetowych aż kipi od złości chińskich nacjonalistów. Protestując przeciwko planowanemu spotkaniu francuskiego prezydenta z Dalajlamą w ten weekend w Gdańsku, nawołują do bojkotowania francuskich produktów.

Patriarcha Moskwy nie żyje

Aleksy II zwierzchnik rosyjskiej Cerkwi prawosławnej od ponad 18 lat zmarł w piątek rano. Nieznane są przyczyny śmierci duchownego.

Cesarz Japonii wraca do zdrowia

Kilkanaście godzin po wylocie prezydenta Lecha Kaczyńskiego z Japonii, cesarz Akihito poczuł się lepiej. Właśnie z powodu zdrowotnych problemów monarchy nie doszło do jego spotkania z polskim prezydentem.