Z Wikipedii

Mona Sahlin

Mona Ingeborg Sahlin (ur. 9 marca 1957, Sollefteå) – szwedzka polityk, od 17 marca 2007 przewodnicząca Szwedzkiej Partii Socjaldemokratycznej.

[edytuj] Młodość i edukacja

Mona Sahlin urodziła się w Sollefteå, w regionie Västernorrland, w północnej Szwecji. Jej ojciec, Hans Andersson pracował w różnych miejscach, zmuszając rodzinę do częstych przeprowadzek. W połowie lat 60. zamieszkali na stałe w Jarla w regionie sztokholmskim.

Sahlin kształciła się w Nacka Samskola and Södra Latin w Sztokholmie, kończąc swą edukację w 1977 na szkole średniej. Nie podjęła studiów. Po zakończeniu nauki pracowała w prywatnej firmie,

[edytuj] Kariera polityczna

Sahlin rozpoczęła swoja karierę polityczną w wieku w 16 lat, wstępując w 1973 do Szwedzkiej Socjaldemokratycznej Ligi Młodych.

W wyborach w 1982 została wybrana do szwedzkiego Riksdagu jako najmłodsza poseł w tamtym czasie. W 1990 została ministrem zatrudnienia. Gdy w 1991 socjaldemokraci utracili władzę, Sahlin została przewodniczącą parlamentarnej Komisji ds. Wolnego Rynku. Od 1992 do 1994 zajmowała stanowisko sekretarza partii. Po zwycięstwie wyborczym socjaldemokratów w 1994 objęła stanowisko wicepremiera i ministra ds. równouprawnienia płci.

[edytuj] Odejście z polityki i powrót

W 1995 Sahlin odeszła z rządu, po skandalu związanym z wydawaniem przez nią rządowych środków na prywatne cele z użyciem rządowej kardy kredytowej.

Zrezygnowała także z ubiegania się o fotel przewodniczącej partii i zastąpienia Ingvara Carlssona na stanowisko premiera. Wycofała sie całkowicie z życia politycznego, a nowym premierem został Göran Persson.

Na scenę publiczną powróciła w 1998, kiedy została mianowana przez premiera Gorana Perssona ministrem przemysłu, zatrudnienia i komunikacji. W 2002 została minister ds. demokracji i integracji, a w latach 2004-2006 pełniła funkcję ministra zrównoważonego rozwoju.

[edytuj] Szefostwo w partii

Po porażce wyborczej Szwedzkiej partii socjaldemokratycznej w wyborach w 2006, Goran Persson ogłosił swoją rezygnacje ze stanowiska przewodniczącego partii. W szeregach partii pojawiło się przekonanie ze kolejnym liderem powinna być kobieta. Po wycofaniu się z ubieganie się o nominację przez Margot Wallstrom i Carin Jamtin najpoważniejszą kandydatka pozostała Mona Sahlin.

18 stycznia 2007 Sahlin została oficjalnie zgłoszona przez Komitet Wyborczy partii do stanowiska przewodniczącego. 17 marca 2007 została jednogłośnie wybrana nowym liderem socjaldemokratów na nadzwyczajnym kongresie partii w Sztokholmie. Mona Sahlin jest często przedstawiana jako filar prawego skrzydła partii.

[edytuj] Krytyka i kontrowersje

Sahlin w czasie jednej z wypowiedzi oznajmiła, iż bycie socjaldemokratą wiążę się z obowiązkiem płacenia podatków. W 1990 szwedzka gazeta Expressen ujawniła jednak, że Sahlin zatrudniła opiekunkę do dziecka, nie płacąc za to podatku.

W 1993 ujawniono fakt niezapłacenia przez Sahlin abonamentu telewizyjnego, co w Szwecji stanowi przestępstwo.

W sierpniu 2006 ujawniono, iż córka Mony Sahlin, Ann Sofie Sahlin, objęła tymczasowo posadę w ambasadzie szwedzkiej w Waszyngtonie powołując się na swoją matkę. Mona Sahlin zaprzeczyła jedna, iż pomogła córce dostać pracę.

[edytuj] Afera Toblerone

W październiku 1995 gazeta Expressen opublikowała artykuł, w którym ujawniła, że Sahlin wydała około 2 tys. koron szwedzkich z służbowej karty kredytowej na prywatne zakupy. Sahlin tłumaczyła się podobieństwem karty rządowej z prywatnej. Na konferencji prasowej wyjaśniał, że zakupiła tylko baton Toblerone, pieluchy i papierosy. Oznajmiła również, że zamierza odpocząć od życia publicznego i wyjechała z rodzina na wakacje na Mauritius, które jak się okazało odbyły sie na rachunek państwa.

W listopadzie 1995 oznajmiła, iż całkowicie wycofuje się z życia politycznego. Zdecydowała sie również skierować całą sprawę do sądu, by udowodnić swoją niewinność. Ostatecznie została przez sąd oczyszczona z zarzutów.

[edytuj] Życie prywatne

Sahlin w 1976 w czasie obozu młodzieżowego w Kramfors w poznała Chilijczyka Davida Penę. W 1978 urodziła się im córka Ann-Sofie, jednak ich związek trwał tylko dwa lata. W 1982 wyszła za maż za Bo Sahlina, z którym miała troje dzieci: Jenny (ur. 1983), Gustaw (1989) oraz Johan, który zmarł po dziesięciu miesiącach z powodu niewydolności serca.

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Profil na stronie parlamentu
• Profil na stronie Szwedzkiej Partii Socjaldemokratycznej
• "Profil: Mona Sahlin", The Local, 18 stycznia 2007.