Z Wikipedii

Monica Bellucci
Monica Bellucci w roku 2003
Data i miejsce urodzenia	30 września 1964  Włochy (Città di Castello}
Ważne role
Malena Scordia - Malena Persefona - Matrix Reaktywacja i Matrix Rewolucje Maria Magdalena - Pasja
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Profil w bazie IMDb

Monica Bellucci (ur. 30 września 1964 w Città di Castello) – włoska aktorka.

Początkowo pracowała jako modelka, w filmie debiutowała w 1990 roku. Grała głównie w filmach włoskich i francuskich (m.in. Apartament z 1996, nominacja do Cezara; Doberman z 1997). Znana amerykańskiej publiczności po roli w Podejrzanym (2000), gwiazdą światowego formatu i współczesnym symbolem seksu stała się po występie w Malenie Giuseppe Tornatore (2000).

Pozycję gwiazdy ugruntowała rolami w kontrowersyjnym Nieodwracalne Gaspara Noé z 2002, ekranizacji komiksu Asterix i Obelix: Misja Kleopatra z 2002, drugiej i trzeciej części trylogii Andy'ego i Larry'ego Wachowskich (Matrix Reaktywacja i Matrix Rewolucje z 2003) oraz w Pasji Mela Gibsona (2004), gdzie wcieliła się w postać Marii Magdaleny.

Spis treści 1 Biografia 2 Filmografia 3 Nagrody 4 Przypisy 5 Bibliografia 6 Linki zewnętrzne

[edytuj] Biografia

Monica Bellucci urodziła się w Città di Castello jako jedyne dziecko Luigiego Bellucciego, właściciela firmy spedycyjnej, i Marii Gustinelli, gospodyni domowej. Data urodzenia aktorki pozostaje sporna. Podaje się lata 1964^[1], 1968^[2] i 1969^[3]; najwięcej zdaje się przemawiać za pierwszą z podanych dat^[4].

W 1984 roku^[5] ukończyła Liceum Klasyczne im. Pliniusza Młodszego (Liceo Classico "Plinio il Giovane") w rodzinnym mieście, a następnie rozpoczęła studia prawnicze na Uniwersytecie w Perugii (Università degli Studi di Perugia).

Na pierwszym roku studiów, aby móc utrzymać się na studiach, rozpoczęła karierę modelki. Nie mogąc pogodzić pracy ze studiami po 6 miesiącach^[6], roku^[7] lub dwóch latach^[8] zrezygnowala z tych ostatnich.

W roku 1988 przeniosła się do Mediolanu i podpisała kontrakt z Elite Model Management. Szybko została jedną z głównych modelek domu mody Dolce & Gabbana. Reklamowała biżuterię, perfurmy i zegarki. Jej zdjęcia pojawiały się we włoskich (m.in. okładka Blow Up z maja 1992 roku) i zagranicznych magazynach (m.in. okładka francuskiego Photo z kwietnia 1990 roku; amerykański Sports Illustrated z 11 lutego 1991 roku). Pozowała m.in. dla takich fotografów jak Bruce Weber, Richard Avedon i Fabrizio Ferri.

Podobnie jak wiele modelek postanowiła spróbować swoich sił w filmie. W 1990 roku zagrała swoją pierwszą rolę we włoskim serialu Życie u boku dzieci w reżyserii Dina Risiego. Jej debiutem kinowym był film La Riffa z 1991 roku, gdzie wcieliła się we Francescę, wdowę zmuszoną do uprawiania prostytucji.

W jednym z magazynów zauważył ją Francis Ford Coppola i tylko na podstawie zdjęć^[9] dał jej niewielką rolę w Drakuli (1992). Bellucci, izraelska modelka Michaela Bercu oraz Rumunka Florina Kendrick zagrały trzy narzeczone transylwańskiego władcy.

Po występie u Coppoli kariera aktorska Monici Bellucci nie nabrała szczególnego rozpędu. W Bohaterach - komedii kryminalnej Carla Vanziny z 1994 roku - zagrała piękną Deborah, jednak zwykle dostawała role trzecioplanowe lub epizodyczne jak żona faraona w uhonorowanym nagrodą Emmy filmie biblijnym Józef (1995) czy księżniczka w niemiecko-włoskiej baśni filmowej Księżniczka Alisea (1996), gdzie nie została uwzględniona nawet w napisach końcowych^[10]. W filmie Il cielo è sempre più blu (1995) Antonia Luigiego Grimaldiego zagrała w epizodzie trwającym około minuty.

W 1996 roku, gdy zdobyła rolę Lisy w Apartamencie Gillesa Mimouniego, definitywnie zdecydowała się na aktorstwo i wyjechała do Francji. Film okazał się sporym sukcesem, zdobywając m.in. nagrodę BAFTA w kategorii najlepszego filmu nieanglojęzycznego. Z kolei sama Bellucci w 1997 roku za występ w Apartamencie otrzymała nominację do Césara w kategorii najbardziej obiecująca aktorka.

Po Apartamencie wystąpiła w kolejnych francuskich produkcjach - m.in. sensacyjnym Dobermanie Jana Kounena (1997), komediowym W krzywym zwierciadle wyobraźni Laurenta Bénéguiego (1997) oraz w czarnej komedii Hervégo Hadmara zatytułowanej Jak ryba bez wody (1999). Pojawiła się też w Atomowym amancie (1998), melodramacie hiszpańskiej reżyserki Isabel Coixet. Włoska aktorka nie rezygnowała z występów w filmach produkowanych w jej ojczyźnie - w komediodramacie zatytułowanym Noworoczny koniec świata (1998) wcieliła się w postać zdradzanej przez mężą Giulii, która mści się na niewiernym małżonku. Autorem scenariusza (opartego na powieści Niccolò Ammaniti'ego) i reżyserem tego filmu był Marco Risi, syna Dina Risiego, u którego osiem lata wcześniej debiutowała Bellucci.

W 2000 roku po raz pierwszy zagrała dużą rolę w hollywoodzkiej produkcji - w Podejrzanym wystąpiła obok Gene'a Hackmana i Morgana Freemana. Film był remakem francuskiego kryminału zatytułowanego Przesłuchanie w noc sylwestrową z 1981 roku. Bellucci zagrała Chantal^[11], piękną i wyrachowaną żonę adwokata Henry'ego Hearsta, oskarżonego o zabójstwo dwóch nastoletnich dziewczynek.

Po występie w Podejrzanym otrzymała wiele propozycji zagrania w amerykańskich filmach^[12], które odrzuciła, decydując się przyjąć tytułową rolę w Malenie Giuseppe Tornatore.

W 2002 roku wystąpiła w filmie Nieodwracalne. Dzieło Gaspara Noé było przeznaczone dla widzów, którzy skończyli 21 lat m.in. ze względu na kilkunastominutową scenę gwałtu; Bellucci grała ją 6 razy bez przerw. Nie sądzę, by amerykańska aktorka jej klasy odważyła się na coś takiego. Monica ma jaja - komentował Noé^[13]. Krytyka doceniła jednak występ włoskiej aktorki. Dotąd bywała ozdóbką ekranów - teraz zabłysła w dojrzałej, dramatycznej roli - pisał Wiesław Kot^[14].

W 2004 roku, z powodu ciąży, zrezygnowała z roli w filmie Zimne dranie (zastąpiła ją Connie Nielsen)^[15].

3 stycznia 1990 roku poślubiła fotografa Claudio Bassę; ich małżeństwo zakończyło się rozwodem. Później była związana z włoskim aktorem Nicolą Farronem. W 1996 roku związała się z francuskim aktorem Vincentem Casselem, którego poznała na planie filmu Apartament. Bellucci i Cassel pobrali się w 1999 roku. Para zamieszkała w Paryżu, jednak ich córka - Deva - przyszła na świat 12 września 2004 roku w Rzymie.

[edytuj] Filmografia

• 1990 - Życie u boku dzieci (Vita coi figli)
• 1990 - Briganti
• 1991 - La Riffa jako Francesca
• 1992 - Ostinato destino jako Marina i Angela
• 1992 - Drakula (Bram Stoker's Dracula) jako narzeczona wampira Drakuli
• 1994 - Bohaterowie (Mitici, I) jako Deborah
• 1995 - Biały delfin (Palla di neve) jako Melina
• 1995 - Il Cielo e sempre piu blu
• 1995 - Józef (Joseph) jako Żona faraona
• 1996 - Księżniczka Alisea (Sorellina e il principe del sogno) jako Księżniczka
• 1996 - Apartament (L'Appartement) jako Lisa
• 1997 - Stressati
• 1997 - Doberman (Dobermann) jako Nathalie
• 1997 - W krzywym zwierciadle wyobraźni (Mauvais genre) jako Camille
• 1997 - Come mi vuoi - Nellina
• 1998 - Plaisir (et ses petits tracas) jako Zapłakana dziewczyna
• 1998 - Compromis jako Monique
• 1998 - Noworoczny koniec świata (L'Ultimo capodanno) jako Giulia
• 1998 - Atomowy amant (A los que aman) jako Valeria
• 1999 - Jak ryba bez wody (Comme un poisson hors de l'eau (Like a Fish Out of Water)) jako Myrtille
• 1999 - Méditerranées jako Marguerite
• 2000 - Podejrzany (Under Suspicion) jako Chantal Hearst
• 2000 - Franck Spadone jako Laura
• 2000 - Malena (Malèna) jako Malena Scordia
• 2001 - Braterstwo wilków (Le Pacte des loups) jako Sylvia
• 2002 - Asterix i Obelix: Misja Kleopatra (Astérix & Obélix: Mission Cléopâtre) jako Kleopatra
• 2002 - Nieodwracalne (Irréversible) jako Alex
• 2003 - Pamiętaj mnie (Ricordati di me) jako Alessia
• 2003 - Łzy słońca (Tears of the Sun) jako dr Lena Fiore Kendricks
• 2003 - Matrix Reaktywacja (The Matrix Reloaded) jako Persefona
• 2003 - Matrix Rewolucje (The Matrix Revolutions) jako Persefona
• 2003 - Sindbad: Legenda siedmiu mórz (Sinbad: Legend of the Seven Seas) jako Marina (głos we francuskiej wersji językowej)
• 2004 - Pasja (The Passion of the Christ) jako Maria Magdalena
• 2004 - Tajni agenci (Agents secrets) jako Barbara/Lisa
• 2004 - Ona mnie nienawidzi (She Hate Me) jako Simona Bonasera
• 2005 - Nieustraszeni bracia Grimm (The Brothers Grimm) jako Królowa Luster
• 2005 - Za ile mnie pokochasz (Combien tu m'aimes?) jako Daniela
• 2006 - Sheitan jako Piękna wampirzyca
• 2006 - N (Io e Napoleone) jako Emilia Speziali
• 2006 - Le Concile de pierre jako Diane Siprien
• 2007 - Manuale d'amore 2 (Capitoli successivi) jako Lucia
• 2007 - Tylko strzelaj (Shoot 'Em Up) jako DQ
• 2007 - Deuxième souffle jako Manouche

[edytuj] Nagrody

• 1997 - Apartament (nominacja) César najbardziej obiecująca aktorka
• 2002 - Braterstwo wilków (nominacja) Saturn najlepsza aktorka drugoplanowa

Przypisy

[edytuj] Bibliografia

• Piotrowska Anita, Monica Bellucci, (w:) Słownik filmu pod red. Rafała Syski, Kraków 2005, s. 213.
• Tarasiuk Ewa, Bella Bellucci, (w:) "Życie jest piękne", dodatek do Dziennika. Polska-Europa-Świat nr z dn. 13.05.2006 (4/2006), s. 26-27.
• Thomas Dana, Bella Bellucci, (w:) "Newsweek Polska" nr z dn. 18.05.2003 (20/2003), s. 100-101.

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Monica Bellucci w Internet Movie Database (IMDb) (en)
• Monica Bellucci w NNDB (en)
• Monica Bellucci w Stopklatka.pl

Powódź na Podkarpaciu - zginął 35-latek

Z powodu intensywnych opadów deszczu i burz, które przeszły nad powiatem bieszczadzkim (Podkarpackie) i wezbrania lokalnych potoków powyżej zbiornika wodnego w Solinie, tamtejszy starosta wprowadził wieczorem alarmy powodziowe dla gmin: Lutowiska i Czarna.

"Rozgrywającym ws. ustawy medialnej była lewica"

Platforma Obywatelska prowadziła arogancką politykę w zakresie ustawy medialnej w stosunku do SLD - twierdzi poseł niezrzeszony Maciej Płażyński.

Lubelskie: pogotowie przeciwpowodziowe

Wisła w Annopolu (Lubelskie) przekroczyła po południu stan alarmowy o 4 cm. W niżej położonych Puławach, poziom wody w rzece zbliżył się do stanu ostrzegawczego.

Lepper o Sejmie: to żenujące, kompromitacja

Andrzej Lepper, przewodniczący Samoobrony oświadczył w Olsztynie, że to, co dzieje się w Sejmie "jest żenujące", a "kłótnia między rządem, a pałacem prezydenckim kompromituje Polskę w oczach świata".

"Nie prowadzimy nagonki na Kurskiego i Wassermanna"

"Gazeta Wyborcza" nie prowadzi nagonki na posłów PiS Jacka Kurskiego i Zbigniewa Wassermanna. Wydaje się, że wyroki w procesach między "Gazetą" a nimi były sprawiedliwe - uważa z-ca redaktora naczelnego "Gazety" Piotr Pacewicz.

Linki: Strona g��wna