Z Wikipedii

Ten artykuł wymaga dopracowania zgodnie z zaleceniami edycyjnymi. Należy w nim poprawić: artykuł do podzielenia albo nawet do przeniesienia do słownika. Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu w sekcji Dopracować Po wyeliminowaniu wskazanych powyżej niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu.

Nazwa tego hasła odnosi się do więcej niż jednego pojęcia.

Namiestnik (niderl. Stadhouder, niem. Statthalter ) – osoba zastępująca panującego, sprawująca w jego imieniu władzę w kraju, prowincji, dzielnicy lub na innym określonym terytorium. W starożytnym Rzymie, specjalny urzędnik, który miał za zadanie dopilnować, by do Rzymu spływały z prowincji należne podatki i daniny.

Namiestnik to także:

• w XVII-XVIII w. oficer jazdy polskiej i piechoty sprawujący dowództwo, władzę nad chorągwią w czasie nieobecności porucznika lub rotmistrza;
• po 1776 podoficer w kawalerii.
• w harcerstwie – osoba stojąca na czele namiestnictwa.

[edytuj] Zobacz też

• ru:наместник – en:namestnik
  • namiestnicy Królestwa Polskiego
• władcy i namiestnicy starożytnego Izraela/Judy/Judei
• namiestnicy Niderlandów Habsburskich
• Lord Namiestnik Irlandii
• namiestnicy Gondoru
• gubernator