Nathalie Baye
Z Wikipedii
| Nathalie Baye | |
 |
|
| Nathalie Baye w 2008 roku | |
| Data i miejsce urodzenia | 6 lipca 1948 Mainneville, w regionie Górna Normandia, w departamencie Eure, Francja |
| Nagrody | |
| Cezar | |
| 1980: Ratuj kto może (Najlepsza Aktorka Drugoplanowa) 1981: Dziwna sprawa (Najlepsza Aktorka Drugoplanowa) 1982: Równowaga (Najlepsza Aktorka) 2005: Le Petit lieutenant (Najlepsza Aktorka) |
|
| Puchar Volpiego | |
| 1999: ZwiÄ…zek pornograficzny (Najlepsza Aktorka) | |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
| Profil w bazie IMDb | |
Nathalie Baye (ur. 6 lipca 1948 roku w Mainneville) − francuska aktorka, dziewięciokrotnie nominowana do nagrody Cezara.
W wieku czternastu lat zaczęła artystyczną karierę, przystępując do szkoły tańca w Monako. Trzy lata później, w 1965 roku wyjechała do Stanów Zjednoczonych, aby spróbować nowego świata i nowej kultury. Uczęszczała na zajęcia z baletu i tańca współczesnego w Nowym Jorku, odbyła tournée po USA z zespołem baletowym. Po powrocie do Francji, zajmowała się nadal z tańcem, ale równolegle uczyła się aktorstwa i ukończyła w 1972 roku ukończyła kurs w Simon Course przy Akademii.
Jej debiutem kinowym był rola Giselle w melodramacie komediowym Faustyna i piękne lato (Faustine et le bel été, 1972) z Isabelle Adjani. Rok później znalazła się w obsadzie amerykańskiego dramatu Roberta Wise Dwie osoby (Two People, 1973) u boku Petera Fondy i Lindsay Wagner. Została dostrzeżona jako "skrypt dziewczyna" w czarnej komedii Françoisa Truffauta Noc amerykańska (La Nuit américaine, 1973) z Jacqueline Bisset. W latach 70. tworzyła role ekranowych dobrych i miłych dziewczyn z prowincji.
Rola Laurence Cuers, nauczycielki z Lyons w dramacie Tydzień wakacji (Une semaine de vacances, 1980) z Gérardem Lanvinem przyniosła jej nominację do nagrody Cezara, którą po raz pierwszy odebrała dla najlepszej aktorki drugoplanowej za kreację Denise Rimbaud w dramacie Jeana-Luca Godarda Ratuj kto może (życie) (Sauve qui peut (la vie), 1980) z Isabelle Huppert i Jacquesem Dutronc. Następnie zyskała jeszcze dwa Cezary; za postać Niny Coline, zaniebanej żony pracownika działu reklamy wielkiej galerii handlowej (Gérard Lanvin) w dramacie Dziwna sprawa (Une étrange affaire, 1981) u boku Michela Piccoli oraz jako Nicole Danet, paryska ulicznica w dramacie kryminalnym Równowaga (La Balance, 1982) z Tchéky Karyo. W jej dorobku znalazała się m.in. ekranizacja bestsellerowej powieści historycznej Janet Lewis, której akcja rozgrywa się w XV-wiecznej Francji w dobie wojny stuletniej Powrót Martina Guerre (Retour de Martin Guerre, 1982) z Gérardem Depardieu i Tchéky Karyo, dramat kryminalny Jeana-Luca Godarda Detektyw (Détective, 1985) z Johnny Hallydayem, Emmanuelle Seigner i Julie Delpy oraz dramat telewizyjny Rogera Spottiswoode'a HBO A orkiestra grała dalej (And the Band Played On, 1993) u boku Matthew Modine i Alana Aldy. W 1986 roku powróciła do teatru.
Kolejne nominacje do nagrody Cezara zdobyła za rolę Helene w dramacie Wychodzę za mąż za martwego człowieka (J'ai épousé une ombre, 1983) z Madeleine Robinson, za postać sprytnej aktorki i laureatki Cezara Camille Valmont w dramacie Co drugi weekend (Un week-end sur deux, 1990), jako Angèle Piana, pracownica salonu piękności "Vénus" w melodramacie komediowym Salon piękności Venus (Vénus beauté (institut), 1999) z Samuelem Le Bihanem i Audrey Tautou oraz za rolę Carole w melodramacie Uczucia (Les Sentiments, 2003). Jej postać w melodramacie Związek pornograficzny (Une liaison pornographique, 1999) z Sergi Lópezem została uhonorowana nagrodą Volpi Cup na Festiwalu Filmowym w Wenecji. Czwartą w jej karierze nagrodę Cezara odebrała za kreację komendant Caroline "Caro" Vaudieu w dramacie kryminalnym Młody porucznik (Le Petit Lieutenant, 2005).
Jej długoletnim partnerem był muzyk Johnny Hallyday (1982-2006), z którym ma córkę Laurę Smet (ur. 15 listopada 1983).
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Nathalie Baye w NNDB (en)
- Nathalie Baye w bazie filmweb.pl
| "Niektóre wyroki ws. dziennikarzy mają charakter przypadkowy" |
|
Zdaniem medioznawcy, profesora Wiesława Godzica, niektóre wyroki zapadające w Polsce w sprawach dotyczących dziennikarzy mają charakter przypadkowy, i są efektem braku wiedzy sędziów o zasadach działania wolnych mediów.
|
| Szef SLD: "palikotyzacja" PO z siłą huraganu |
|
- Szef klubu PO, Zbigniew Chlebowski najwyraźniej bierze przykład ze swojego kolegi, posła Janusza Palikota (...). W polityce jednak warto zachować umiar i nie licytować się z posłem Palikotem - pisze na swoim blogu w Onet.pl Grzegorz Napieralski, przewodniczący Sojuszu Lewicy Demokratycznej.
|
| "On jak śpi, to kłamie; PO nie rozmawia z zakłamanym hipokrytą" |
|
- Jak Å›mie pan Napieralski mówić, że nie dajÄ… (SLD - red.) partyjnej legitymacji telewizji publicznej, a obecna telewizja, która jest PiS-owskim komitetem wyborczym - mówiÄ™ o publicystyce - miejscami przypomina publicystykÄ™ stanu wojennego - jest caÅ‚kowicie jednostronna, PiS-owska, zakÅ‚amana – oburzaÅ‚ siÄ™ w TVN24 Stefan NiesioÅ‚owski.
|
| Posłowie PiS i publicyści: wolność słowa w Polsce zagrożona |
|
Zdaniem niektórych publicystów dzienników i tygodników oraz posłów PiS, w Polsce za niewinne, publicystyczne wypowiedzi zapadają drakońskie wyroki sądu. Wolność słowa w naszym kraju jest zagrożona - uważają.
|
| Odnalazł się zaginiony dwulatek |
|
Odnalazł się dwulatek, który zgubił się w polu tytoniu w miejscowości Zegartowice (Świętokrzyskie) poinformował PAP rzecznik świętokrzyskiej policji komisarz Krzysztof Skorek.
|