Z Wikipedii

ORP "Wilk"
Historia
Położenie stępki	1926
Wodowanie	12 kwietnia 1929
Oddanie do służby	31 października 1931
Wycofanie ze służby	1951
Status okrętu	złomowany w październiku 1951
Stocznia	Chantiers Augustin Normand w Hawrze, Francja
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność	nawodna - 980 ton podwodna - 1248 ton
Długość	77,95 m
Szerokość	5,45 m
Zanurzenie	4,20 m
Napęd	dwa silniki wysokoprężne typu Normand Vickers ośmiocylindrowe łącznej mocy 1800 KM (1324 kW) przy 390 obr/min; dwa silniki elektryczne o łącznej mocy 1200 KM (883 kW) produkcji Societée Alsacienne de Constructions Mecaniques, Belfort 110 V, 250 obr/min.
Prędkość	nawodna - 14,5 węzła podwodna - 9,5 węzła.
Zasięg	nawodny - przy prędkości 10 węzłów - 3500 Mm, z dodatkowym zapasem 43 tony paliwa - 7000 Mm; podwodny - przy prędkości 5 węzłów - 100 Mm
Załoga	5 oficerów + 49 podoficerów i marynarzy.
Uzbrojenie	1 działo kalibru 100 mm Schneider wz. 1917 na lawecie L/40; 1 działko plot 40 mm Vickers na lawecie L/40 (do 1935r); 2 nkm plot. kalibru 13,2 mm Hotchiss na lawecie L/76 (od 1935); 6 wyrzutni torpedowych 550 mm w tym cztery dziobowe stałe i jedna podwójna obrotowa na śródokręciu; 16 torped wz. 1924; 40 min typu SM-5 (dziesięć sztuk w aparatach minowych i 30 sztuk w przedziale minowym - zwykle przenoszono tylko 30).

ORP Wilk - polski okręt podwodny (podwodny stawiacz min). Był głównym okrętem dla typu Wilk, składającego się z ORP "Wilk", ORP "Żbik" i ORP "Ryś".

[edytuj] Historia

Okręt podwodny - stawiacz min ORP "Wilk" został zbudowany we francuskiej stoczni Chantiers Augustin Normand w Hawrze na zlecenie Polskiej Marynarki Wojennej. Budowę rozpoczęto w 1926 roku. Okręt wodowano 12 kwietnia 1929 i nadano mu nazwę "Wilk" (wodowano go jako pierwszy okręt typu, stąd pochodzi nazwa całego typu). Budowę ukończono w październiku 1931 roku i okręt wszedł do polskiej służby 31 października 1931.

W dniu 1 września 1939 roku wyruszył z portu wojennego na Oksywiu na patrol zgodnie z operacją "Worek". Uszkodzony w trakcie działań oraz wobec braku paliwa odpłynął do Anglii, przedzierając się poprzez zablokowane Cieśniny Duńskie. Do Anglii dotarł 20 września 1939 roku zawijając do Rosyth. Po remoncie, włączony w skład floty alianckiej, brał udział w okresie od grudnia 1939 roku do stycznia 1941 roku w działaniach na Morzu Północnym, łącznie odbył 9 patroli bojowych. W trakcie ostatniego z nich w nocy z 20 na 21 czerwca 1940 staranował okręt podwodny, uznany za niemiecki (według współczesnych badań, prawdopodobnie był to sprzymierzony holenderski O13). Uszkodzenia, których doznał, spowodowały przesunięcie do zadań szkoleniowych. W 1942 roku przeszedł do rezerwy. W 1951 roku został zwrócony i sprowadzony na holu do Polski. Z uwagi na zły stan techniczny i nieopłacalność remontu został, w październiku 1951 roku, skreślony z listy floty i złomowany.

Okręt w czasie służby w Polsce nosił znak taktyczny "W", a w czasie służby w Anglii "64 A", a potem "N 64".

[edytuj] Dowódcy

• kpt. mar. Bogusław Krawczyk (1939-1940)
• kpt. mar. Borys Karnicki (1940)
• kpt. mar. Bogusław Krawczyk (1940-1941)
• kmdr ppor. Brunon Jabłoński (1941-1942)

[edytuj] Dane taktyczno-techniczne

• Wyporność:
  • nadwodna - 980 ton
  • podwodna - 1248 ton

• Wymiary:
  • długość - 77,95 m
  • szerokość - 5,45 m
  • zanurzenie - 4,20 m

• Wysokość metacentryczna:
  • nawodna - 0,6 m
  • podwodna - 0,215 m

• Głębokość zanurzenia:
  • dopuszczalna - 80 m
  • maksymalna - 100 m
  • peryskopowa 7-9 m

• Napęd:
  • dwa silniki wysokoprężne typu Normand Vickers ośmiocylindrowe łącznej mocy 1800 KM (1324 kW) przy 390 obr/min.
  • dwa silniki elektryczne o łącznej mocy 1200 KM (883 kW) produkcji Societée Alsacienne de Constructions Mecaniques, Belfort 110 V, 250 obr/min.
• pojemność zbiorników paliwa - 96 ton; dodatkowy zapas paliwa - 43 tony
• dwie baterie akumulatorów po 100 ogniw.

• Prędkość maksymalna:
  • nawodna - 14,5 węzła
  • podwodna - 9,5 węzła

• Zasięg pływania:
  • nawodny: przy prędkości 10 węzłów - 3500 Mm, z dodatkowym zapasem 43 tony paliwa - 7000 Mm
  • podwodny - przy prędkości 5 węzłów - 100 Mm

• Uzbrojenie:
  • 1 działo kalibru 100 mm Schneider wz. 1917 na lawecie L/40
  • 1 działko plot 40 mm Vickers na lawecie L/40 (do 1935r)
  • 2 nkm plot. kalibru 13,2 mm Hotchiss na lawecie L/76 (od 1935)
  • 6 wyrzutni torpedowych 550 mm w tym cztery dziobowe stałe i jedna podwójna obrotowa na śródokręciu
  • 16 torped wz. 1924
  • 40 min typu SM-5 (dziesięć sztuk w aparatach minowych i 30 sztuk w przedziale minowym - zwykle przenoszono tylko 30).

• Wyposażenie:

stacja korespondencyjna SMIK; odbiorcza podwodna, sonda ultradźwiękowa, oscylator podwodny, stacja podsłuchowa, żyrokompas.

• Osiągi:
  • autonomiczność - 35 dni
  • czas zanurzania na głębokość peryskopową - 50 sekund.

• Załoga:
  • w czasie wojny: 5 oficerów + 49 podoficerów i marynarzy
  • w czasie pokoju: 4 oficerów + 42 podoficerów i marynarzy

p • d • e

Marynarka Wojenna Rzeczypospolitej Polskiej (MW RP)

Historia | Jednostki organizacyjne | Admirałowie Klasy okrętów | Rangi okrętów | Stopnie wojskowe | Mundury | Skrót "ORP" | Bandera wojenna Dowództwo | Centrum Operacji Morskich 3 Flotylla Okrętów | 8 Flotylla Obrony Wybrzeża | Brygada Lotnictwa | 1 Morski Pułk Strzelców | 11 Pułk Łączności | 6 Ośrodek Radioelektroniczny | Akademia | Szkoła Podoficerska | Centrum Szkolenia | Ośrodek Szkolenia Nurków i Płetwonurków Wojska Polskiego | Ośrodek Szkolenia Żeglarskiego | Biuro Hydrograficzne | Zespół Informatyki | Centralna Składnica | Stocznia | Archiwum | Klub | Muzeum | Orkiestra Reprezentacyjna