Obwód moskiewski
Z Wikipedii
|
|||||
 Położenie w Federacji Rosyjskiej |
|||||
| siedziba władz | Moskwa; w przyszłości też Krasnogorsk | ||||
| Powierzchnia | 45.799 km² (bez Moskwy) | ||||
| Liczba ludności 1 stycznia 2006) |
6.628.100 (bez Moskwy) | ||||
 |
|||||
| Strefa czasowa | 2 rosyjska strefa czasowa, czas moskiewski, UTC+3 | ||||
Obwód moskiewski (ros. Московская область, potocznie Подмосковье – czyt. Podmoskowje) – jednostka administracyjna Federacji Rosyjskiej, położona w zachodniej części kraju, dokoła stolicy państwa – Moskwy, która jednak w skład obwodu nie wchodzi i stanowi odrębny podmiot Federacji.
Spis treści |
[edytuj] Geografia
[edytuj] Położenie i powierzchnia
Obwód moskiewski zajmuje obszar 45.800 km². Region leży we wschodniej Europie, w centralnej części Niziny Wschodnioeuropejskiej w międzyrzeczu Oki i Wołgi. Rozciąga się między 54° i 57° szerokości geograficznej północnej, 35° i 40° długości geograficznej wschodniej.
Granice:
- na północnym zachodzie i północy- z obwodem twerskim
- na północy – z obwodem jarosławskim
- na północnym wschodzie i wschodzie – z obwodem włodzimierskim
- na południowym wschodzie – z obwodem riazańskim
- na południu – z obwodem tulskim
- na południowym zachodzie – z obwodem kałuskim
- na zachodzie – z obwodem smoleńskim
- W centrum obwodu znajduje się miasto Moskwa, nie wchodzące w skład obwodu i stanowiące odrębny podmiot Federacji Rosyjskiej.
[edytuj] Przynależność administracyjna
Pod względem administracyjnym obwód moskiewski wchodzi w skład utworzonego w 2000 r. Centralnego Okręgu Federalnego.
[edytuj] Rzeźba terenu
Powierzchnia obwodu ma w przeważające mierze charakter równinny, jedynie w części zachodniej teren jest bardziej pagórkowaty, a wysokości dochodzą do 160 m. n.p.m.
Z południowego-zachodu na północny-wschód obwodu przebiega linia, bedąca niegdyś granicą ostatniego zlodowacenia. Na północ od niej występują liczne formy terenu powstałe w wyniku działalności lodowdowca (m.in. morenowe grzędy); na południu, gdzie także kiedyś sięgał lodowiec, jednak było to w znacznie odleglejszej przeszłości, ślady po zlodowaceniach zostały w dużej mierze zlikwidowane przez erozję.
Prawie cały zachód i północ regionu zajmuje Wyżyna Moskiewska, będąca częścią Wyżyny Smoleńsko-Moskiewskiej, w rzeźbie której wyraźnie wycięte są szerokie doliny rzeczne. Najwyżej, bo do ok. 300 m. n.p.m. teren wznosi się w okolicy Dmitrowa (tzw. grzęda klińsko-dmitrowska), zaś najwyższy punkt obwodu – 310 m n.p.m. znajduje się nieopodal wsi Szapkino, w rejonie mozajskim. Północne stoki Wyżyny Moskiewskiej są znacznie bardziej strome, niż stoki południowe. Na wyżynie znajdują się liczne, zwykle niezbyt wielkie jeziora pochodzenia lodowcowego.
Bardziej na południe rozciąga się płaska i silnie zabagniona Nizina Górnowołżańska, której wysokość nie przekracza 150 m.
Na południu regionu znajduje się pagórkowaty teren niziny Moskworzecko-Ockiej, której najwyższy punkt ma wysokość 255 m. Tutaj także doliny rzeczne są ostro wycięte, zwłaszcza na południu.
Na południowych skrajach obwodu, za Oką rozciągają się dość wysokie (powyżej 200 m; maksymalnie 238 m) tereny będące północnymi rubieżami Wyżyny Środkoworosyjskiej.
Duże tereny na wschodzie obwodu zajmuje też Nizina Mieszczorska, która jest dość silnie zabagniona, zwłaszcza w części wschodniej. Tereny te leżą na wysokości ok. 120-150 m n.p.m., zaś najwyższy punkt tejże wyżyny ma wysokość 172 m. n.p.m. Na nizinie tej sieć dolin rzecznych jest słabiej odznaczona; występują tutaj także dość liczne jeziora, niemal wszystkie pochodzenia lodowcowego. Własnie na Nizinie Mieszczorskiej położony jest najniższy punkt obwodu (97 m n.p.m.).
[edytuj] Geologia
Na terenie obwodu moskiewskiego prawie nie istnieją utworzy trzeciorzędowe, są natomiast szeroko rozprzestrzenione osady z wcześniejszych okresów geologicznych.
W okresie kredowym na części dzisiejszgo obwodu istniało morze, o czym świadczy obecność fosforytów i różnorakich piasków. Pokłady kredowe istnieją na północy obwodu. W okresie jurajskim morze to powiększyło swe rozmiary; jego pozostałością są m.in. czarne gliny. Pozostałości okresu karbońskiego widoczne są zwłaszcza na zachodzie i południu regionu; są nimi m.in. wapienie i margle.
[edytuj] Klimat
[edytuj] Temperatura
W obwodzie moskiewskim panuje klimat umiarkowany kontynentalny, charakteryzujący się ciepłym latem i dość chłodną zimą. Kontynentalne cechy lokalnego klimatu narastają w miarę posuwania się na południowy-wschód.
Okres ze średnią dobową temperaturą poniżej 0°C trwa ok. 120-135 dni; zaczyna się on w połowie listopada i trwa zwykle do końca marca. Średnia temperatura w obwodzie waha się (zależnie od rejonu) od 2,7 do 3,8°C. Najchłodniejszym miesiącem jest styczeń – średnia temperatura w tym okresie wynosi od —10°C (na zachodzie regionu) do —11°C (na wschodzie). Corocznie w regionie notuje się różnej długości okres silnych mrozów, gdy temperatura spada poniżej −20°C (nocami nawet do —45°C). Chłody te przynosi arktyczny wyż, zaś okresy o tak niskiej temperaturze trwają różną ilość dni, w skrajnych przypadkach nawet 40. Najniższa zanotowana temperaturę w regionie zmierzono w Naro-Formińsku i było to −54°C. Charakterystyczne dla lokalnego klimatu w zimie są częste ocieplenia, przynoszone przez atlantyckie (rzadziej śródziemnomorskie) niże; temperatury zbliżają się wtedy do 0°C, a w ciągu dnia niekiedy je przekraczają. Okresy te trwają zwykle ok. 4 dni, występują zwykle w grudniu i lutym i zdarzają się (średnio) 15 razy w ciągu zimy.
Śnieg zwykle zaczyna padać w listopadzie, choć zdarzają się lata, iż następuje to dopiero w grudniu, lub przeciwnie – w końcu września. Stała pokrywa śnieżna pojawia się zazwyczaj w końcu listopada, a jej średnia grubość to 25-45 cm; topnieje ona na stałe dopiero w połowie kwietnia, choć czasem zdarza się to już w końcu marca.
Zimą gleba zamarza na głębokość 65-75 cm.
Najcieplejszym miesiącem w regionie jest lipiec; średnia temperatura powietrza w tym okresie wynosi od 17°C na zachodzie do 18,5°C na południowym wschodzie obwodu. Najwyższa zmierzona temperatura to 39°C, zanotowana w Zarajsku.
[edytuj] Opady
Średnioroczna wielkość opadów w regionie wynosi 450-650 mm. Najwięcej pada na północnym zachodzie obwodu, zaś najmniej na południowym wschodzie. Większość opadów przypada na ciepłą połowę roku; maksimum przypada na lipiec. W miesiącach letnich spada (średnio) 75 mm deszczu, choć dość regularnie co 25-30 lat zdarzają się silne susze, w czasie których średniomiesięczny opad wynosi poniżej 5 mm.
[edytuj] Hydrografia
Na terenie obwodu znajduje się wiele rzek i – zwykle niewielkich – jezior; w sumie obszary wód stanowią 0,4% powierzchni regionu. Duża część wód jest uwięziona w postaci bagien.
[edytuj] Rzeki
Przez obwód moskiewski przepływa duża liczba cieków wodnych. Samych tylko rzek o długości powyżej 10 km znajduje się tutaj ponad 400. Lokalne rzeki i strumienie należą do zlewisk 4 głównych rzek regionu: Moskwy, Oki, Wołgi i Klaźmy. Ostatecznie wszystkie one znajdują swe ujście w największej rzece Europy – Wołdze, która na krótkim odcinku przepływa przez obszar obwodu (stanowi granicę z obwodem twerskim). Rzeki regionu są typowymi rzekami równinnymi – są szerokie i posiadają dobrze rozbudowane doliny; charakteryzuje je spokojny, niezbyt szybki nurt (zwykle nie szybszy niż 0,5 m/s.). Swoje maksima osiągają wiosną – z topniejących śniegów pochodzi nawet do 60% całej przepływającej nimi wody; najwyższe poziomy wód osiąga Oka – nawet do 15 m. W okresie letnim poziom wody w rzekach jest niski i wzrasta jedynie w okresie silnych opadów.
Rzeki obwodu są przez ok. 5 miesięcy w roku skute lodem – zamarzają zwykle w połowie listopada, a rozmarzają w połowie kwietnia. Grubość pokrywy lodowej dochodzi do 80 cm.
W rzekach tych żyje ok. 30 gatunków ryb, a jako że zdecydowana większość rzek jest nieuregulowana – w porastających ich brzegi zaroślach gnieżdżą się liczne gatunki ptaków i ssaków ziemnowodnych.
Tylko 3 rzeki regionu: Wołga, Oka i Moskwa nadają się do żeglugi.
W wielu miejscach rzeki obwodu przecinają zapory, które spiętrzając wodę tworzą sztuczne jeziora.
Główne rzeki regionu:
W północnej część obwodu znajduje się ważny szlak wodny – kanał im. Moskwy, łączący rzekę Moskwę z Wołgą.
[edytuj] Jeziora
Na terenie obwodu moskiewskiego znajduje się ok. 350 jezior. Wiele z nich jest pochodzenia lodowcowego. Zwykle są to zbiorniki niezbyt głębokie – 5-10 m. Najgłębszym jest jezioro Głubokoje ("głębokie"), którego dno w najniższym punkcie znajduje się 32 m poniżej tafli wody. Największymi jeziorami są Sienież (powierzchnia do 15,4 km²) i Swiatoje (do 12,6 km²).
[edytuj] Gleby
Na terenie obwodu moskiewskiego przeważają mało urodzajne gleby darniowo-bielicowe. Na wyżyna występują iły, a w dolinach częste są gleby bagienne i aluwialne. Na południe od Oki spotyka się czasem urodzajne czarnoziemy, stanowią one jednak tylko niewielki procent ogółu powierzchni regionu. Dużą część powierzchni pokrywają też leśne szaroziemy.
[edytuj] Roślinność
Obwód moskiewski leży na terenach gdzie strefa lasów przechodzi w strefę lasostepów. Lasy zajmują ok. 40% powierzchni regionu. Na północy i zachodzie obwodu dominującą formacją roślinną są lasy południowej tajgi, złożone głównie ze świerków. Na nizinie mieszczorskiej dominującym gatunkiem jest sosna, a na obszarach podmokłych przeważają olchy. Środkowe i częściowo wschodnie rejony obwodu porastają lasy mieszane, złożone ze świerków, sosen, brzóz i osik, a także m.in. leszczyn. Bardziej na południe rosną lasy lisciaste, w których przeważają dęby, lipy, klony i wiązy.
W dolinie Oki rosną bory sosnowe, które wskazują na bliskość strefy lasostepu, tj. obszaru, gdzie w zależności od warunków glebowych i hydrologicznych obszary stepowe przeplatają się z lasami. Lasostep jest (a raczej był) formacją dominującą na południowych krańcach obwodu. Obecnie niegdysiejsze obszary stepowe części tych terenów z racji wysokiej jakości gleb w całości zostały przekształcone w grunty orne tak, że nie zachowały się nawet ich fragmenty. Na dawnych leśnych częściach lasostepu (częściowo zachowanych) rosną m.in. dęby i lipy.
Od XVIII wieku lasy porastające niegdyś bujnie teren dzisiejszego obwodu były intensywnie wyrębywane, co poza zmniejszeniem leśnego areału spowodowało też zmianę składu gatunkowego drzew: w wielu rejonach w miejscu dawniej dominujących gatunków iglastych (zwłaszcza świerku), po ich wycięciu wyrosły brzozy i osiki. Obecnie wyręb przemysłowy lasów w regionie nie jest prowadzony, a nawet wręcz przeciwnie – w celu poprawy warunków hydrologicznych prowadzone jest planowe zalesianie.
Na wschodzie regionu znajdują się liczne bagna, na których rośnie typowa dla tej formacji roślinność.
[edytuj] Świat zwierzęcy
Świat zwierzęcy obwodu moskiewskiego jest dość bogaty. Ze ssaków występują głównie gatunki typowe dla strefy lasów, jak np. nornica ruda, mysz leśna, wiewiórka pospolita, zając bielak, lis, łoś, dzik, sarna, jeleń szlachetny; żyje tutaj też niewielka populacja wilka. Nad przegami rzek żyją ssaki ziemnowodne – np. bobry, piżmaki i wychuchole.
W regionie spotkać można wiele gatunków ptaków – dzięcioły, drozdy, jarząbki, gile, derkacze, czajki, bociany białe, czaple siwe, mewy, perkozy, liczne gatunki dzikich kaczek (np. krzyżówki), kazarki, a także licznie występujące, typowe ptaki Europy Środkowo-Wschodniej: wróble, sroki i wrony. Większość gatunków ptaków przylatuje tutaj tylko na okres lęgowy i odlatuje na zimę.
W zbiornikach wodnych żyją liczne ryby, m.in. jazgarze, leszcze, karasie, karpie, okonie, płocie, sandacze i szczupaki.
Żyje tutaj także wiele gatunków owadów; samych tylko pszczołowate reprezentowane są przez ponad 300 gatunków.
[edytuj] Ekologia i ochrona przyrody
W obwodzie znajduje się pewna liczba obszarów chronionych, m.in. park narodowy Łosinyj Ostrow i rezerwat biosfery Prioksko-Tierrasnyj, gdzie chronione są m.in. żubry. W rezerwacie tym znajdują się także jedne z najbardziej wysuniętych na północ stanowisk roślinności stepowej.
Mimo to ekologiczna sytuacja w obwodzie moskiewskim jest trudna – zanieczyszczone są zarówno rejony przylegające do Moskwy, jak i przemysłowe rejony na wschodzie i południowym wschodzie regionu. Największe zagrożenie stwarza zanieczyszczenie wód ściekami przemysłowymi i pochodzącymi z wielkich gospodarstw hodowlanych. W regionie istnieje także duże zanieczyszczenie powietrza, za które odpowiadają głównie elektrociepłownie. Na terenie obwodu znajdują się liczne składowiska odpadów, w tym jedno składowisko zużytego paliwa jądrowego.
[edytuj] Ludność
| Zdjęcia miast obwodu |
|---|
 cerkiew w Bałaszysze |
 Bronnicy |
 teatr w Czechowie |
 dom kultury w Diedowsku |
 jeden z domów w Dołgoprudnym |
 monastyr w Dzierżyńskim |
 cerkiew we Frianowie |
 Kołomna |
 Krasnogorsk |
 Możajsk |
 Mytiszczy |
 Nogińsk |
 Odincowo – stacja kolejowa |
 pałac w Archangielskim |
 pałac w Wiaziomach |
 jeden z domów w Pawłowskim Posadzie |
 cerkiew w Podolsku |
 cerkiew w Puszkinie |
 monastyr w Sergijewym Posadzie |
 stacja kolejowa w Sierpuchowie |
 Szachowskaja - główny plac osady |
 Sołniecznogorsk |
 Troick |
Obwód moskiewski zamieszkuje 6.628.100 osób (2006 r.), co w zestawieniu z powierzchnią regionu daje średnią gęstość zaludnienia na poziomie 144,1 os./km². tj. najwyższą spośród rosyjskich regionów. W rzeczywistości gęstość ta jest mocno zróżnicowana regionalnie i w przyległych do Moskwy rejonach jest znacznie wyższa niż na oddalonych od miasta terenach, gdzie spada do ok. 20 os./km². Rzadko zaludniona jest także wschodnia część niziny mieszczorskiej – poniżej 20 os./km².
Około 90% ludności stanowią Rosjanie; nieco ponad 2% stanowią Ukraińcy, zaś na pozostałą część populacji składają się przedstawiciele ponad 100 narodów.
[edytuj] Wyznania
Zdecydowana większość ludności wyznaje prawosławie. Po okresie ateizacji w czasach ZSRR pozostała duża liczba niewierzących. Z licznych, acz niewielkich mniejszości wyznaniowych żyją tutaj m.in. katolicy, protestanci, muzułmanie (1%) i żydzi.
[edytuj] Narodowości
Na terenie obwodu żyją przedstawiciele praktycznie wszystkich grup etnicznych zamieszkujących Rosję. Najliczniej reprezentowani są Rosjanie, stanowiący ok. 90% populacji.
Narodowości liczące powyżej tysiąca osób:
|
[edytuj] Miasta i osiedla typu miejskiego
Na terenie obwodu moskiewskiego znajduje się 80 miast oraz 69 osiedli typu miejskiego
Miasta i osiedla typu miejskiego:
(stan na 1 stycznia 2006 r.)[1]