Z Wikipedii

Ten artykuł wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Aby uczynić go weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach.

Order Imperium Indyjskiego

Order Imperium Indyjskiego (ang. The Most Eminent Order of the Indian Empire - Najznakomitszy Order Imperium Indyjskiego) - brytyjski wysoki order nadawany w latach 1877-1947 osobom szczególnie zasłużonym dla Indii Brytyjskich. Został ustanowiony w 1877 przez królową Wielkiej Brytanii i zarazem cesarzową Indii Wiktorię. Po uzyskaniu przez Indie niepodległości w 1947 zaprzestano jego nadawania. Obecnie żyją jeszcze tylko dwie osoby odznaczone orderem - królowa Elżbieta II oraz jeden z indyjskich maharadżów. Wyższym orderem związanym z Imperium Indyjskim był Order Gwiazdy Indii.

Order mogli otrzymywać zarówno Brytyjczycy pracujący w Indiach, jak i sami Indusi. Nie mogły być nim dekorowane kobiety, za wyjątkiem tych samodzielnie panujących w tzw. indyjskich państwach książęcych oraz monarchiń brytyjskich. Wielkim mistrzem kapituły orderu był z urzędu wicekról Indii. Odznaczeni dzielili się na trzy klasy (od najwyższej):

1. Rycerze Wielcy Komandorzy (Knight Grand Commanders - GCIE)
2. Rycerze Komandorzy (Knight Commanders - KCIE)
3. Kawalerowie (Companions - CIE)

Posiadacze orderu dwóch wyższych klas upoważnieni byli do dopisywania przed nazwiskiem tytułu Sir, zaś ich żony Lady. Posiadacze wszystkich klas mogli umieszczać po nazwisku odpowiedni skrót (GCIE, KCIE, CIE) oraz, wraz z żonami i dziećmi uzyskiwali odpowiednie miejsca w brytyjskim systemie precedencji.