Z Wikipedii

Otaku (jap. おたく lub オタク, Otaku^?) – termin, którym w Japonii określa się wielkiego fana danej idolki, sportu, dziedziny sztuki, filmu, komiksu itp., który nie widzi poza nim świata. Poza Japonią używa się go do określenia każdego miłośnika mangi i anime.

[edytuj] Znaczenie słowa otaku w Japonii i w Polsce

W Japonii słowo otaku ma negatywne zabarwienie, co wiąże się z tragicznym incydentem, jaki miał tam miejsce – Tsutomu Miyazaki, miłośnik brutalnych pornograficznych anime i mang, zamordował kilka młodych dziewcząt, wzorując się na tym, co zobaczył w swoich ulubionych produkcjach^[1]. Poza Krajem Kwitnącej Wiśni termin nie ma jednak negatywnego zabarwienia, a sami zainteresowani z dumą określają się mianem otaku. W języku polskim powoli pojawiają się także określenia mangowiec i mangówka, jednak niezbyt dobrze przyjmują się w rodzimym środowisku miłośników japońskiej popkultury^{[potrzebne źródło]}.

[edytuj] Otaku w popkulturze

Wizerunek japońskich otaku został przedstawiony m.in. w anime Otaku no video (1992), będącym swego rodzaju paradokumentem, NHK ni yōkoso! (2006), Genshinken (2004), Densha otoko czy Lucky Star (2007). W równie szyderczy sposób otaku przedstawił zespół E-Rotic w piosence Manga Maniac.

[edytuj] Otaku jako kontrkultura

W Japonii otaku można uznać za osobną kontrkulturę – mają oni swoje miejsca spotkań (najbardziej znanym z nich jest tokijska dzielnica Akihabara), żargon itp. Wielu z nich tworzy dōjinshi, a niektórzy zaczynają później tworzyć własne mangi i anime. Założyciele Gainaksu, jednego z najbardziej znanych i poważanych japońskich studiów animacyjnych, wywodzą się właśnie z kręgu miłośników komiksu i animacji, a ich pierwszym sukcesem była krótka animacja stworzona na potrzeby legendarnego 20. dorocznego Nihon SF Taikai (Narodowego Japońskiego Konwentu Science-Fiction), szerzej znanego jako Daicon III (taką samą nazwę nosi również rzeczona animacja).

Przypisy

[edytuj] Zobacz też

• akiba-kei