Z Wikipedii

Owen Hargreaves
Imię i nazwisko	Owen Lee Hargreaves
Data i miejsce urodzenia	20 stycznia 1981 Calgary,  Kanada
Pozycja	pomocnik
Informacje klubowe
Obecny klub	Manchester United
Numer	4
Kariera piłkarska[1]
Lata	Klub	M (G)
1994–1997 1997–2007 2007–	Calgary Foothills SC Bayern Monachium Manchester United	145 (5) 23 (2)
Reprezentacja narodowa[2]
Lata	Reprezentacja
2000-2001 2006 2001–	Anglia U-21 Anglia B Anglia	3 (0) 1 (0) 39 (0)
1 Mecze i gole w rozgrywkach ligowych aktualne na 20 sierpnia 2008 2 Mecze i gole w reprezentacji aktualne na 20 sierpnia 2008

Owen Hargreaves (ur. 20 stycznia 1981 w Calgary w Kanadzie), angielski piłkarz występujący na pozycji pomocnika lub prawego obrońcy. Reprezentant Anglii, w sezonie 2006/2007 zawodnik klubu niemieckiej 1. Bundesligi Bayern Monachium. Od sezonu 2007/2008 występuje w angielskim Manchesterze United.

[edytuj] Kariera klubowa

Owen Hargreaves urodził się w Kanadzie jako najmłodszy syn Margaret i Colina Hargreavesów. Jego rodzina wyemigrowała z Wielkiej Brytanii w 1980 roku. Ojciec Owena występował niegdyś jako piłkarz w angielskich klubach Bolton Wanderers i Wigan Athletic. Owen rozpoczął swoją karierę w dziecięcych drużynach klubu Calgary Foothills FC. Z zespołem wywalczył tytuł mistrza Kanady U-15 w 1994 roku. Talent Hargreavesa znalazł uznanie u Haralda Hoppe'a, trenera juniorów Bayernu Monachium. Młody piłkarz został zaproszony na testy w 1996, zaś w lipcu 1997 dołączył do juniorskiej drużyny klubu z Monachium. W nowym klubie Owen występował przez dwa i pół roku w drużynie U-19, a następnie w zespole amatorów. Z zespołem U-19 dotarł w 1998 do finału mistrzostw Niemiec, przegranym z Borussią Dortmund. 12 sierpnia 2000 Hargreaves zadebiutował w meczu Bundesligi, zmieniając Carstena Janckera w 83. minucie. W tym samym roku po raz pierwszy wyszedł w podstawowym składzie Bayernu (w meczu z SpVgg Unterhaching 16 września). Sezon 2000/2001 okazał się wspaniały dla klubu, który zdobył mistrzostwo Niemiec oraz Ligę Mistrzów. Hargreaves pokazał się w tych ostatnich rozgrywkach z dobrej strony, szczególnie w półfinale z Realem Madryt. W kolejnym sezonie Owen umocnił swoją pozycję w pierwszym składzie, rozgrywając 46 meczów. Był wtedy jednym z kluczowych graczy zespołu, który jednak nie zdobył żadnego trofeum, zajmując 3. miejsce w Bundeslidze i odpadając z Pucharu Niemiec oraz Ligi Mistrzów. W sezonie 2002/2003 Bayern cieszył się znowu z mistrzostwa kraju i finału Pucharu Niemiec. 26 stycznia 2003 Hargreaves zdobył swoją pierwszą bramkę w Bundeslidze, w meczu przeciwko Borussii Mönchengladbach. Niestety w sezonie 2002/2003 często nękały go kontuzje, co umożliwiło mu rozegranie jedynie 32 meczów dla swojego klubu. W sezonie 2003/2004 Bayern ponownie zawiódł w lidze i Lidze Mistrzów. Jednak kolejne dwa lata to pasmo sukcesów krajowych. Hargreaves zdobył z klubem w latach 2005 i 2006 dublety: dwukrotnie mistrzostwo i Puchar Niemiec. 20 maja prezydent Bayernu Monachium, Franz Beckenbauer potwierdził , że Owen Hargreaves podczas letniego okienka transferowego podpisze kontrakt z Manchesterem United.

[edytuj] Kariera reprezentacyjna

Owen Hargreaves mógł wybrać grę w reprezentacji Kanady, jednak jego szybki wyjazd do Niemiec uniemożliwił mu to. 31 sierpnia 2000 roku ówczesny trener reprezentacji Anglii U-21 Howard Wilkinson powołał Hargreavesa na mecz towarzyski z Gruzją (6:1). Później piłkarz Bayernu wystąpił w kolejnych meczach drużyny U-21. W pierwszej reprezentacji seniorów zadebiutował 15 sierpnia 2001 roku w meczu przeciwko Holandii. W 2002 Sven-Göran Eriksson powołał go, jako jedynego gracza spoza Premiership, na Mistrzostwa Świata, na których Anglia odpadła w ćwierćfinale z Brazylią. Hargreaves jednak doznał kontuzji już w drugim meczu grupowym z Argentyną i musiał zostać zmieniony. Jego kariera reprezentacyjna, pomimo małego znaczenia dla drużyny narodowej i niechęci kibiców, rozwijała się i w 2004 został on powołany na Mistrzostwa Europy, zaś w 2006 na Mistrzostwa Świata, na których rozegrał dwa mecze w fazie grupowej, przeciwko Paragwajowi i Szwecji. Do tej pory rozegrał w reprezentacji Anglii 39 meczów i nie zdobył gola.

p • d • e

Skład reprezentacji Anglii na Mundialu 2002

1 Seaman  •  2 Mills  •  3 A. Cole  •  4 Sinclair  •  5 Ferdinand  •  6 Campbell  •  7 Beckham  •  8 Scholes  •  9 Fowler  •  10 Owen  •  11 Heskey  •  12 Brown  •  13 Martyn  •  14 Bridge  •  15 Keown  •  16 Southgate  •  17 Sheringham  •  18 Hargreaves  •  19 J. Cole  •  20 Vassell  •  21 Butt  •  22 James  •  23 Dyer  •  trener: Eriksson

 

p • d • e

Skład reprezentacji Anglii na Euro 2004

1 James  •  2 G. Neville •  3 A. Cole •  4 Gerrard •  5 Terry •  6 Campbell •  7 Beckham •  8 Scholes •  9 Rooney •  10 Owen •  11 Lampard •  12 Bridge •  13 Robinson •  14 P. Neville •  15 King •  16 Carragher •  17 Butt •  18 Hargreaves •  19 J. Cole •  20 Dyer •  21 Heskey •  22 Walker •  23 Vassell • Trener: Eriksson

O występie Anglików na Mistrzostwach Europy 2004 czytaj tutaj.

 

p • d • e

Skład reprezentacji Anglii na Mundialu 2006

1 Robinson  •  2 Neville  •  3 A. Cole  •  4 Gerrard  •  5 Ferdinand  •  6 Terry  •  7 Beckham  •  8 Lampard  •  9 Rooney  •  10 Owen  •  11 J. Cole  •  12 Campbell  •  13 James  •  14 Bridge  •  15 Carragher  •  16 Hargreaves  •  17 Jenas  •  18 Carrick  •  19 Lennon  •  20 Downing  •  21 Crouch  •  22 Carson  •  23 Walcott  •  trener: Eriksson