PT-76
Z Wikipedii
| PT-76 | |
 |
|
| Czołg PT-76 w barwach 7. DOW | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  ZSRR |
| Producent | Zakłady Kirowskie w Leningradzie |
| Trakcja | gąsienicowa |
| Typ | lekki czołg pływający |
| Załoga | 3 |
| Historia | |
| Prototyp | 1952 |
| Dane techniczne | |
| Silnik | W-6 |
| Moc | 240 KM |
| Transmisja | mechaniczna |
| Moc jedn. | 17,1 KM/t |
| Nacisk jedn. | 0,5 kg/cm² |
| Wymiary | |
| Długość maks. | 7,63 m |
| Długość kadłuba | 6,91 m |
| Szerokość | 3,14 m |
| Wysokość | 2,20 m |
| Prześwit | 0,37 m |
| Masa | |
| Masa bojowa | 14 t |
| Poj. zb. paliwa | 250 l |
| Opancerzenie | |
| Typ pancerza | spawany z płyt walcowanych |
| Osiągi | |
| Prędkości maksymalne | |
| Na drodze | 44 km/h |
| W wodzie | 10,2 km/h |
| Zdolność pokonywania przeszkód | |
| Rowy | 280 cm |
| Ściany pionowe | 110 cm |
| Zasięg | 240-260 km |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| Artyleryjskie | 1 armata D-56T lub D-56TM kal. 76,2 mm |
| Strzeleckie | 1 km SGMT kal. 7,62 mm |
| Użytkownicy | |
| Afganistan, Algieria, Angola, Benin, Kambodża, Chiny, Kongo, Kuba, Egipt, Finlandia, Gwinea, Gwinea Bissau, Indie, Indonezja, Irak, Izrael, Korea Płn., Laos, Madagaskar, Nikaragua, Pakistan, Polska, Uganda, ZSRR, Wietnam, Jugosławia, Zambia | |
PT-76 – lekki czołg pływający, konstrukcji radzieckiej, z okresu po 2 wojnie światowej.
Po zakończeniu II wojny światowej powrócono w ZSRR do zagadnienia budowy czołgów lekkich. Miały one być używane w oddziałach rozpoznawczych i z tego powodu musiały być to czołgi pływające, zdolne do pokonywania przeszkód wodnych wprost z marszu. W końcu lat 40. XX wieku powstało wiele prototypów takich wozów. Za najbardziej udany uznano projekt opracowany przez inż. N. Szaszmurina z Zakładów Kirowskich w Leningradzie. Wóz ten odznaczał się najprostszą konstrukcją, najlepszymi własnościami nawigacyjnymi i największymi możliwościami pokonywania terenu bagnistego. W wodzie napędzany był pędnikami hydrodynamicznymi – zupełną nowością w tym czasie.
Czołg został przyjęty na początku lat 50. XX wieku na uzbrojenie Armii Radzieckiej pod oznaczeniem PT-76.
W toku produkcji czołg był wielokrotnie modernizowany. Armatę D-56T z hamulcem wylotowym typu reaktywnego, stosowaną w pierwszych seriach, zastąpiono działem z hamulcem typu aktywnego i przedmuchiwaczem lufy. Ostatnie serie wozów, noszących oznaczenie PT-76B, wyposażono w stabilizator armaty, urządzenia filtro-wentylacyjne oraz noktowizyjne przyrządy obserwacyjne.
Od roku 1962 produkowano też wersję zmodernizowaną PT-76B. Zastosowano armatę D-56TM wyposażoną w dwukomorowy hamulec wylotowy. Wóz wyposażono też w układ stabilizacji armaty oraz układ ochrony przed bronią masowego rażenia i dodatkowe zbiorniki paliwa.
Elementy PT-76 zostały wykorzystane do budowy całego szeregu pojazdów specjalnych: transportera opancerzonego BTR-50P, wozów zabezpieczenia technicznego MTP, MTR i MTK, samobieżnej armaty wojsk powietrznodesantowych ASU-85, TOPAS, samobieżnych zestawów przeciwlotniczych ZSU-23-4 SZIŁKA i ZRK SD KUB (KWADRAT)
Na wzór PT-76 w Chinach powstał Typ 63. Typ 63 jest cięższy od PT-76, lecz szybszy (64 km/h) i ma mocniejszy silnik. Czołg Typ 63 jest wykonany ze spawanych arkuszy blachy. 6 kół bez gumowych bandaży, koła napędowe z tyłu. W Izraelu zdobyczne PT-76 uzbrojono w amerykańską armatę kal. 90 mm, nowy karabin maszynowy i system kontroli ognia z laserem i noktowizory.
Polscy konstruktorzy dokonali modernizacji czołgu przez ustawienie wkm-u DSzK, na obrotowej podstawie, nad włazem ładowniczego. Podzespoły czołgu PT-76 zostały użyte do budowy innych pojazdów. Były to m.in. transporter opancerzony BTR-50, kilka odmian samobieżnych wyrzutni taktycznych pocisków rakietowych, lekkie działo samobieżne ASU-85.
[edytuj] Opis konstrukcji
W kadłubie pojazdu można wyróżnić trzy przedziały: kierowania z przodu, za nim bojowy przykryty wieżą z uzbrojeniem oraz napędowy. Kadłub wykonano spawając jednorodne płyty pancerne. Wieżę pojazdu wykonano spawając elementy stalowe. Odporność pojazdu na ostrzał nie jest duża. Załoga PT-76 jest trzyosobowa. Kierowca ma swoje stanowisko w osi wozu w przedziale kierowania. Miejsce zajmuje przez właz, do obserwacji służą mu trzy peryskopy. W nocy środkowy peryskop jest zastępowany urządzeniem noktowizyjnym TWN 28 o zasięgu maksymalnej obserwacji 60 m. W przedziale bojowym swoje stanowiska mają dwaj pozostali członkowie załogi: dowódca-działonowy i ładowniczy. W stropie wieży wykonano duży właz wykorzystywany przez obu członków załogi a w tylnej części zamontowano wentylator do usuwania gazów prochowych. Dowódca zajmuje miejsce z lewej strony wieży. Do jego zadań oprócz obserwacji sytuacji na polu walki i dowodzenia czołgiem należy też niszczenie celów, a więc pełni dodatkowo rolę działonowego. Do obserwacji wykorzystuje trzy peryskopy osadzone w małej obrotowej wieży. Do prowadzenia ognia służy celownik-dalmierz TSZ 66. Trzeci członek załogi, ładowniczy zajmuje miejsce z prawej strony wieży i ma do dyspozycji jeden peryskop.
Uzbrojenie wozu umieszczono w obrotowej wieży. Zastosowano armatę D 56 T kalibru 76,2 mm o bruzdowanym przewodzie lufy, z reakcyjnym hamulcem wylotowym, bez stabilizacji. Lufa jest pozbawiona przedmuchiwacza. PT 76 przewozi 40 sztuk amunicji. Z armatą jest sprzężony karabin maszynowy SGMT kalibru 7,62 mm do którego przewozi się 1000 sztuk amunicji. Dodatkowo pewną liczbę wozów uzbrojono w karabin przeciwlotniczy DSZK kalibru 12,7 mm.
W tylnej części wozu znajduje się przedział napędowy. Zastosowano sześciocylindrowy, rzędowy, chłodzony cieczą silnik W 6 o zapłonie samoczynnym, który rozwija moc 176 kW (263 KM) przy 1800 obr/min. Jednostka napędowa zapewnia współczynnik mocy jednostkowej na poziomie 12,6 kW/t. W układzie przeniesienia napędu zastosowano suche sprzęgło wielotarczowe, skrzynię biegów (cztery biegi do przodu, jeden wsteczny) oraz sprzęgła boczne umożliwiające skręt pojazdu. Czołg może skręcać z promieniem równym rozstawowi gąsienic (gąsienica nieruchoma hamowana hamulcem taśmowym) lub z promieniem zależnym od aktualnych warunków (gąsienica nieruchoma jest odłączona od napędu za pomocą sprzęgła bocznego).
Czołg PT-76 porusza się na dwunastu, pojedynczych, ogumionych, wykonanych z lekkich stopów kołach nośnych. Koła osadzono na wahaczach wleczonych. Jako elementy sprężyste zastosowano wałki skrętne oraz amortyzatory hydrauliczne przy pierwszej i ostatniej parze kół nośnych. Koła napędowe znajdują się z tyłu pojazdu, napinające z przodu. Zmiana napięcia gąsienicy dokonywana jest za pomocą układu korbowo-śrubowego.
Napęd czołgu w wodzie zapewniają pędniki strugowodne. Otwory zasysające wodę znajdują się pod kadłubem, natomiast główne otwory wylotowe z tyłu kadłuba. Dodatkowe otwory pomocnicze wylotowe znajdują się z boku kadłuba nad ostatnimi kołami nośnymi. Przymknięcie za pomocą specjalnych klap głównego wylotu powoduje wyrzucanie wody przez wylot pomocniczy i skręt czołgu na wodzie. PT 76 może pływać także do tyłu, w tym celu zamyka się oba główne wyloty i woda jest wyrzucana przez boczne pomocnicze otwory. Do pływania podnosi się też falochron na przedzie pojazdu i montuje podwyższony peryskop dla kierowcy. Pojazd wyposażono w dwie wydajne elektryczne pompy oraz awaryjną pompę ręczną służące do usuwania przeciekającej wody.
PT-76 jest pozbawiony układu przeciwpożarowego oraz układu ochrony przed bronią masowego rażenia.
[edytuj] Służba
Czołgi PT-76 znalazły się na uzbrojeniu pododdziałów rozpoznawczych przy dywizjach pancernych i zmechanizowanych Armii Radzieckiej. Znalazły się też w radzieckiej piechocie morskiej.
Były też w uzbrojeniu innych armii Układu Warszawskiego. W Ludowym Wojsku Polskim znalazły się głównie w oddziałach desantowych Wojsk Obrony Wybrzeża.
Czołgami PT-76 dysponowały także armie krajów afrykańskich, arabskich, Kuba, Wietnam, Laos, Indie, Chiny (głównie zmodernizowane, uzbrojone w armatę kal. 85 mm.). Były przez nie używane w wielu konfliktach lokalnych m.in. wojnie wietnamskiej i indyjsko-pakistańskiej.
PT-76 jest używany w wielu krajach (liczba sztuk w 1996 roku): Afganistan (60), Angola (12), Benin (20), Finlandia (15), Gwinea (18), Indie (90), Indonezja (60), Kongo, Korea Północna (300), Kuba (50), Laos (30), Madagaskar, Mozambik, Polska (30), Rosja (1100), Syria (100), Uganda, Wietnam (500), Zambia, Bułgaria, Chiny, Węgry, Czechy, Egipt, NRD, Irak, Izrael (zdobyczne), Słowacji i Jugosławii. Wojsko Polskie używało PT 76 w pododdziałach rozpoznawczych wojsk zmechanizowanych i pancernych a także w Jednostkach Obrony Wybrzeża. Obecnie zostały wycofane ze służby.
Czołgi tego typu brały udział w wielu konfliktach: w Czeczeni, Wietnamie, Izrael - Syria, Izrael - Egipt oraz Indie - Pakistan.
|
Pojazdy rozpoznawcze
|
|
|
Inne pojazdy
|
|
| PAN ma nowy portal internetowy |
|
Ruszył odnowiony portal Polskiej Akademii Nauk. Nowa szata graficzna przypomina swym układem gazetę.
|
| Szczecińska Politechnika i AR łączą się |
|
Politechnika Szczecińska i Akademia Rolnicza w Szczecinie połączą się i razem będą tworzyć Zachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny w Szczecinie. Sejm przegłosował poprawki Senatu do ustawy umożliwiającej to połączenie. O zgodę na utworzenie uniwersytetu zwrócili się do rządu i parlamentu rektorzy obu uczelni.
|
| Medytacja pomocna w technice zen |
|
Ze skanów mózgu wynika, że osoby od dawna medytujące w technice zen lepiej radzą sobie z bodźcami rozpraszającymi i szybciej przywracają stan koncentracji niż nowicjusze.
|
| Seks może być naturalnym sposobem na długowieczność |
|
Uprawianie seksu przedłuża życie i wzmacnia odporność, przekonywał seksuolog Zbigniew Lew-Starowicz na I zjeździe Polskiego Towarzystwa Medycyny Prewencyjnej i Przeciwstarzeniowej.
|
| Komórki umierają pod kontrolą układu odpornościowego |
|
Receptor o nazwie Mincle działa jak czujnik wychwytując informacje na temat umierających komórek naszego organizmu, dzięki temu nie dochodzi bez potrzeby do stanu zapalnego i uszkodzenia tkanek - informują na łamach pisma "Nature Immunology" naukowcy z Japonii.
|