Partia Demokratyczna (USA) - Google

Partia Demokratyczna (USA)

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Ten artykuł dotyczy amerykańskiej partii. Zobacz też: Partię Demokratyczną w innych krajach.
Partia Demokratyczna
Prezydent Komitetu Organizacyjnego Howard Dean
Lider polityczny Nancy Pelosi
Lider w Izbie Reprezentantów Nancy Pelosi, Steny Hoyer
Lider w Senacie Harry Reid
Kandydat na prezydenta Barack Obama
Pozostali liderzy partyjni Hillary Clinton, Barack Obama,John Murtha,Barney Frank, John Kerry, Jim Clyburn, Dennis Kucinich
Data założenia 1820 (współczesna), 1792 (historyczna)
Siedziba 430 South Capitol Street SE Waszyngton 20003
Ideologia Amerykański liberalizm, centrolewica
Afiliacja międzynarodowa Sojusz Amerykańskich i Europejskich Demokratów
Kolor(y) Niebieski
Strona internetowa www.democrats.org
Stany Zjednoczone
Godło USA

Ten artykuł jest częścią serii:
Ustrój i polityka
Stanów Zjednoczonych

Partia Demokratyczna (ang. Democratic Party) – jedna z dwóch głównych sił politycznych w Stanach Zjednoczonych, obok Partii Republikańskiej. Jest to partia łącząca amerykańskie środowiska centrowe i centro-lewicowe. W wyborach prezydenckich popierają jej kandydatów małe ugrupowania lewicowe. Jest najstarszą partią amerykańską i drugą najstarszą na świecie.

Obecnie jest wyrazicielką myśli umiarkowanie liberalnej, czyli, w znaczeniu amerykańskim, lewicowej, choć początkowo to raczej właśnie ona była bardziej konserwatywna od konkurencyjnej Partii Republikańskiej, cały czas pewne wpływy mają (głównie na Południu) konserwatyści (jak i u republikanów liberałowie). Z niej wywodzą się tacy liberalni politycy, jak prezydenci Franklin D. Roosevelt, John F. Kennedy, Lyndon B. Johnson czy Bill Clinton, choć także tacy konserwatyści jak Andrew Johnson czy Grover Cleveland, a także do pewnego stopnia Woodrow Wilson. Konkurencyjni republikanie są programowo i jeżeli idzie o większość ich przedstawicieli na szczeblu władzy konserwatywni. Wedle najprostszej definicji demokraci to amerykańska centrolewica, zaś republikanie centroprawica.

Początki partii sięgają do 1793, choć obecna nazwa używana jest tylko od około 1833.

Spis treści

[edytuj] Stosunek do praw obywatelskich

Przed uchwaleniem XIII poprawki do Konstytucji Partia Demokratyczna (w opozycji do Partii Republikańskiej) zdecydowanie sprzeciwiała się zniesieniu niewolnictwa. Po zakończeniu wojny secesyjnej Demokraci sprzeciwiali się wszelkim dążeniom Republikanów do równouprawnienia Murzynów. Skutkiem tego (a także z powodu głębokiej niechęci do republikanów na Południu, których jednoznacznie kojarzono z wojskami Północy) po zakończeniu rekonstrukcji w 1877 roku demokraci całkowicie przejęli władzę na Głębokim Południu, które stało się obszarem ich niepodzielnych wpływów przez najbliższe sto lat. Niedługo potem władze stanowe zaczęły wprowadzać różnorakie przepisy (tzw. Jim Crow laws) ustanawiające ścisłą segregację rasową. Z kolei demokratyczny Prezydent Woodrow Wilson wprowadził w czasie swojej prezydentury segregację rasową na szczeblu rządu federalnego.

Dopiero seria wyroków Sądu Najwyższego w latach 50. i 60. uznających nielegalność tych praktyk, zmiana nastawienia części południowych demokratów (kluczowe znaczenie miała tu postawa prezydenta Lyndona Johnsona), a także zawiązanie koalicji pomiędzy republikanami, a umiarkowanymi demokratami w celu uchwalenia w Kongresie Ustawy o Prawach Obywatelskich (Civil Rights Act) i Ustawy o Prawach Wyborczych (Voting Rights Act) doprowadziły do zmiany tych praktyk. Należy jednak wskazać, że jeszcze w 1956 roku 19 Senatorów i 77 członków Izby Reprezentantów (wszyscy prócz dwóch kongresmenów z Wirginii pochodzili z Partii Demokratycznej) podpisało tzw. "Southern Manifesto", w którym sprzeciwili się dążeniom do zniesienia segregacji rasowej.

W okresie od 1880 do 1964 roku praktycznie wszyscy urzędnicy tak stanowi jak i federalni pochodzili na Głębokim Południu z ramienia Partii Demokratycznej (dominacja demokratów była zresztą też widoczna w stanach nie zaliczających się sensu stricto do Głębokiego Południa, takich jak Wirginia czy Teksas) zaś republikanie nie wystawiali zazwyczaj nawet kontrkandydatów. Podobnie nie zdarzyło się w tym okresie nigdy, aby demokrata nie wygrał wyborów prezydenckich w którymkolwiek ze stanów Południa (często zdarzało się, że kandydat republikanów na prezydenta nie był nawet w niektórych stanach Południa zarejestrowany). Wraz z odejściem kierownictwa Partii Demokratycznej od popierania segregacji rasowej, część południowych demokratów (takich jak np. William Fulbright czy Robert Byrd) zmieniła swoje poglądy w kwestii praw obywatelskich, część (np. wieloletni komisji sprawiedliwości Senatu James Eastland) mimo pozostania przy poglądach pozostała w partii, zaś niektórzy (jak Strom Thurmond) przeszli do stającej się bardziej konserwatywną Partii Republikańskiej

[edytuj] Obecne kierownictwo partyjne

[edytuj] Prezydenci z ramienia Partii Demokratyczno-Republikańskiej i Demokratycznej

[edytuj] Kandydaci prezydenccy z ramienia Partii Demokratyczno-Republikańskiej i Demokratycznej

[edytuj] Prezydenci Skonfederowanych Stanów Ameryki z ramienia Partii Demokratycznej

Zobacz też:

[edytuj] Linki zewnętrzne

Strona oficjalna


Cena miedzi w górę po osłabieniu dolara
Cena miedzi wzrosła w Londynie i w Szanghaju z powodu osłabienia się dolara i dzięki nadziejom, że rosnący popyt w Chinach zrównoważy malejące zakupy metalu w innych częściach świata.
Garaż studentowi za 300 zł wynajmę
Za 300 zł miesięcznie krakowski student może zamieszkać w garażu. Czeka też na niego drewniana szopa i blaszany barak. Nic dziwnego, że młodzi ludzie, przeglądając oferty wynajmu mieszkań, na przemian łapią się za głowę lub za kieszeń - czytamy w "Gazecie Wyborczej".
Turcy cypryjscy planujÄ… podmorski wodociÄ…g z Turcji
Planuje się budowę podmorskiego wodociągu, który zaopatrzy w wodę z Turcji nękany suszą północny Cypr - poinformował w środę w Nikozji przedstawiciel Republiki Tureckiej Cypru Północnego.
Kto taniej zbuduje metro
"Życie Warszawy" przypomina, że władze miasta mają dziś ogłosić decyzję w sprawie nowego przetargu na drugą linię metra. Ratusz postawi jednak koncernom warunek: dość zawyżania cen.
Licencja zamiast kursu
Ministerstwo Infrastruktury postanowiło zreformować szkolenie zawodowych kierowców - pisze dziennik "Polska". Ci, którzy po 10 września zdadzą egzamin na prawo, będą musieli dodatkowo zdobyć licencję na przewóz osób.
Linki: Strona g³ówna