Wolna Partia Demokratyczna
Z Wikipedii
| Freie Demokratische Partei | |
| Lider | dr Guido Westerwelle |
| Data założenia | 11 grudnia 1948 |
| Adres siedziby | Thomas-Dehler-Haus, Reinhardtstraße 14 10117 Berlin |
| Ideologia polityczna | liberalizm |
| PoglÄ…dy gospodarcze | neoliberalizm, socjalliberalizm |
| Liczba członków | ok. 65 000 (31 grudnia 2006) |
| Członkostwo międzynarodowe |
Międzynarodówka Liberalna |
| Europejska Grupa Parlamentarna | ELDP |
| Młodzieżówka | Junge Liberale (Młodzi Liberałowie) |
| Barwy | żółty i niebieski |
| Obecni posłowie (%) | 61 (10 %) |
| www.fdp.de | |
Wolna Partia Demokratyczna (niem. Freie Demokratische Partei, FDP) to liberalna partia polityczna w Niemczech.
Spis treści |
[edytuj] Historia
FDP powstała w 1948 r. w miejscowości Heppenheim w Zachodniej Strefie Okupacyjnej Niemiec jako zjednoczenie wszystkich partii liberalnych. Jej pierwszym przewodniczącym był późniejszy pierwszy prezydent RFN Theodor Heuss.
Ideą zjednoczenia było przezwyciężenie podziału wśród liberałów, spowodowanego przez kanclerza Ottona von Bismarcka.
[edytuj] Członkowie i działalność
Ogół członków i zwolenników FDP można podzielić na lewicowych liberałów i konserwatywnych liberałów. Lewicowi liberałowie występują przede wszystkim w sprawie praw obywatelskich, natomiast konserwatyści są przede wszystkim za neoliberalizmem, kładąc nacisk na sprawy gospodarcze. Elementem ich łączącym jest idea wolności niepodzielnej. Wspólne dla nich jest krytyczne nastawienie wobec państwa, a zwłaszcza biurokracji. Ich motto - Państwa tylko tyle, ile niezbędne - mówi o ograniczeniu ingerencji państwa w życie jednostki.
Liberałowie FDP współrządzili Niemcami od czasów powojennych. W 1949 roku zawarli koalicję z konserwatywną CDU i prawicową DP udzielając poparcia gabinetowi Konrada Adenauera. Wraz z chadekami kierowali państwem aż do 1966 roku (z przerwą na latach 1957-61, gdy CDU dysponowała absolutną większością w Bundestagu). Byli jedyną liczącą się siłą opozycyjną wobec tzw. wielkiej koalicji CDU i socjaldemokratycznej SPD). W 1969 r. poparli w głosowaniu parlamentarnym kandydata SPD na prezydenta (był nim Gustav Heinemann), co było dużym zaskoczeniem dla Niemców przyzwyczajonych widzieć FDP jako "przybudówkę" do partii Adenauera. Wspólna akcja z SPD była zaczątkiem ówczesnej współpracy parlamentarnej w gabinecie koalicyjnym Willego Brandta. FDP uzyskała wówczas wpływ na politykę zagraniczną (jej przedstawiciel Walter Scheel został ministrem) i spraw wewnętrznych (tutaj na czele resortu stanął Hans-Dietrich Genscher. W 1974 roku SPD "odwdzięczyło" się popierając kandydaturę Waltera Scheela na prezydenta RFN.
Kolorami FDP są żółty i niebieski.
[edytuj] Program
|
Prawo
Władza wykonawcza
Władza ustawodawcza
Władza sądownicza
Podział terytorialny
Partie polityczne
Wybory
|
Partia postuluje liberalizm w dziedzinie światopoglądowej, opowiada się za podatkiem dochodowym progresywnym przy jednoczesnym obniżeniu progów podatkowych, postuluje ograniczenie wydatków państwowych na świadczenia socjalne, opowiada się za częściową prywatyzacją szkolnictwa i służby zdrowia, tam, gdzie jest ich utrzymywanie za bardzo obciąża budżet. Proponuje więc program socjalliberlany, przypominający bardziej program Sojuszu Lewicy Demokratycznej niż liberalnej Platformy Obywatelskiej, gdyż pozostałe partie niemieckie są przesunięte bardziej na lewo. Mimo to, FDP pozostaje najbardziej liberalną partią w niemieckim parlamencie.
[edytuj] PrzewodniczÄ…cy FDP
- 1948–1949: Theodor Heuss
- 1949–1954: Franz Blücher
- 1954–1957: Thomas Dehler
- 1957-1960: Reinhold Maier
- 1960-1968: Erich Mende
- 1968-1974: Walter Scheel
- 1974-1985: Hans-Dietrich Genscher
- 1985-1988: Martin Bangemann
- 1988-1993: Otto hrabia Lambsdorff
- 1993-1995: dr Klaus Kinkel
- 1995-2001: dr Wolfgang Gerhardt
- od 2001: dr Guido Westerwelle
[edytuj] Pozostali znani członkowie lub byli członkowie
- Rainer Brüderle
- Hildegard Hamm-Brücher
- Jürgen W. Möllemann
- Wolfgang Mischnick
- Karl-Hermann Flach
- Sabine Leutheusser-Schnarrenberg
- Gerhart Baum
- Werner Maihofer
- Günter Verheugen
- Dirk Niebel
- Johannes Vogel
[edytuj] Fundacje powiÄ…zane z FDP
- Friedrich-Naumann-Stiftung (ogólno-federalna)
- Karl-Hermann-Flach-Stiftung (Hesja)
- Thomas-Dehler-Stiftung (Bawaria)
- Reinhold-Meier-Stiftung (Badenia-Wirtembergia)
- Karl-Hamann-Stiftung (Brandenburgia)
- Arno-Esch-Stiftung (Meklemburgia-Pomorze Przednie)
- Rudolf-von-Benningsen-Stiftung (Dolna Saksonia)
- Wolfgang-Döring-Stiftung (Nadrenia Północna-Westfalia)
- Wilhem-Külz-Stiftung (Saksonia)
- Erhard-Hübener-Stiftung (Saksonia-Anhalt)
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Oficjalna strona FDP
- Hans-Dietrich Genscher
- PrzewodniczÄ…cy FDP, dr Guido Westerwelle
- Organizacja młodzieżowa FDP
Unia Chrześcijańsko-Demokratyczna (CDU) (180) • Unia Chrześcijańsko-Społeczna (CSU) (46) • Socjaldemokratyczna Partia Niemiec (SPD) (222) • Wolna Partia Demokratyczna (FDP) (61) • Die Linke (54) • Związek 90/Zieloni (51)
| Stopniowy koniec klas romskich |
|
Za stopniowym wygaszaniem klas romskich, czyli takich, w których uczą się tylko dzieci romskie, opowiadają się Ministerstwo Edukacji Narodowej oraz Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji. Klasy te nie zostaną zlikwidowane, lecz stopniowo będzie wstrzymywany nabór do nich.
|
| Palikot gotów przeprosić "za prezydenta" |
|
Poseł PO Janusz Palikot - mimo wezwania szefa klubu Platformy Zbigniewa Chlebowskiego - nie przeprosił prezydenta Lecha Kaczyńskiego za nazwanie go "chamem". Oświadczył natomiast, że jest gotów przeprosić, ale Polaków, "za prezydenta".
|
| Stypendium Fullbrighta dla większej ilości osób |
|
Więcej osób będzie mogło wziąć udział w programach wymiany studentów, naukowców i nauczycieli między Polską i USA w ramach Programu Fulbrighta - to cel polsko- amerykańskiej umowy, nad ratyfikacją której debatowali w środę posłowie.
|
| Koniec Światowego Festiwalu Polonijnych Zespołów Folklorystycznych |
|
Polskie tańce narodowe i regionalne znalazły się w programie koncertu galowego, który wieczorem zakończył XIV Światowy Festiwal Polonijnych Zespołów Folklorystycznych w Rzeszowie.
|
| Polscy nauczyciele za granicÄ… bez prawa do awansu |
|
Nauczyciele wyjeżdżający do pracy w polskich szkołach za granicą nie mają prawa do awansu zawodowego. Jak zapowiedziała minister edukacji narodowej Katarzyna Hall, regulacja przepisów w tej sprawie nastąpi jeszcze w tym roku.
|