Patrick White
Z Wikipedii
Patrick White (ur. 28 maja 1912 w Londynie, Wielka Brytania, zm. 30 września 1990 w Sydney, Australia) – australijski prozaik, próbujacy swych sił także jako poeta i dramatopisarz. Laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 1973.
White urodził się w Londynie, jego rodzicami byli jednak Australijczycy i gdy miał 6 miesięcy cała rodzina wróciła do Australii, i zamieszkała w Sydney. W wieku 13 lat został wysłany do szkoły w Anglii, gdzie – z dwuletnią przerwą – kształcił się w Cheltenham College i Cambridge (King's College). Po ukończeniu studiów pozostał w Londynie, w czasie II wojny światowej służył w Royal Air Force na Bliskim Wschodzie, w Afryce Północnej i Grecji. Był gejem[1]. W 1941 roku poznał Manoliego Lascarisa, greckiego oficera wojskowego, który został jego życiowym partnerem[2]. Po wojnie wrócił do Australii i na stałe wraz z Manolim osiedlił się w Nowej Południowej Walii.
Zadebiutował w 1935 tomem poetyckim The Ploughman and Other Poems, swoją pierwszą powieść (Happy Valley) wydał w 1939, jednak do połowy lat 50. nie odniósł większych sukcesów i okresowo zerwał z literaturą. Przełomem okazała się wydana w 1956 powieść Drzewo człowiecze, następnie ukazał się Voss, oparta na autentycznych wydarzeniach z połowy XIX wieku (wyprawa Ludwiga Leichhardta) powieść historyczna o zdobywaniu kontynentu australijskiego przez pierwszych kolonizatorów.
Najwybitniejszy utwór w dorobku pisarza ukazał się w 1961. Wóz ognisty to rozbudowana, wielowątkowa panorama australijskiego społeczeństwa w pierwszej połowie XX wieku. Bohaterami tej powieści są kolejne fale imigrantów przybywających na Antypody, ale także Aborygen oraz cudem uratowany z Holocaustu niemiecki Żyd. Wraz z bohaterami do Australii docierają wojenny koszmar oraz moralne dylematy odległej Europy.
W następnej dekadzie powstały kolejne istotne książki Australijczyka: The Burnt Ones, Węzeł czy Wiwisekcja.
W 1973 otrzymał Nobla za epickie i psychologiczne mistrzostwo, dzięki któremu odkryty został nowy literacki kontynent. Niektórzy publicyści i krytycy łączą jednak werdykt noblowskiego jury z przypadającą na ten okres dwusetną rocznicą geograficznych odkryć Jamesa Cooka[potrzebne źródło].
Najważniejszymi późnymi utworami White'a są Przepaska z liści oraz wspomnieniowe Flaws in the Glass.
[edytuj] Twórczość (wybór)
- Happy Valley(1935)
- Żywi i umarli (The Living and the Dead (1941)
- The Aunt's Story (1948)
- Drzewo człowiecze (The Tree of Man 1956)
- Voss (Voss 1957)
- Wóz ognisty (Riders in the Chariot 1961)
- The Burnt Ones (1964 – zbiór opowiadań)
- Węzeł (1966)
- Wiwisekcja (The Vivisector 1970)
- Oko cyklonu (The Eye of the Storm 1973)
- Przepaska z liści (A Fringe of Leaves 1976)
- Flaws in the Glass (1981)
Przypisy
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
|||||
| Dlaczego warto uczyć kosmologii |
|
Kosmologia to młoda nauka fizyczna, której najgwałtowniejszy rozwój miał miejsce w XX wieku. Teraz w dobie wspaniałego rozwoju technik obserwacyjnych, ta nauka oferuje nam obraz pełnego piękna i tajemnic Wszechświata, w którym żyjemy.
|
| Jedna trzecia Polaków ma nadwagę |
|
Ponad połowa Polaków (51 proc.) może pochwalić się prawidłową wagą ciała; prawie jedna trzecia (32 proc.) ma nadwagę, a 14 proc. jest otyłych. 3 proc. to osoby z wagą poniżej wagi prawidłowej - wynika z sondażu TNS OBOP.
|
| Nad Biebrzą odkryto gród sprzed 7 wieków |
|
XIV-wieczny gród został odkryty przez suwalskich archeologów podczas prac na trasie budowy obwodnicy Sztabina (podlaskie). Archeolodzy znaleźli tam ok. 30 tys. zabytków. Odkryli przedmioty związane z życiem ludzi w grodzie, nazwanym - podobnie jak pobliska wieś - Horodnianka.
|
| Mikroskopijna hodowla komórek |
|
Mieszając wodną zawiesinę żywych komórek z odpowiednio modyfikowanym olejem fluorowęglowym można wytworzyć mikro kropelki, w których prowadzona jest długotrwała hodowla komórek. W ten sposób możliwe są bardzo zaawansowane badania biomedyczne, z wykorzystaniem różnych hodowli komórkowych, w jednym małym reaktorze hodowlanym, co znacznie obniża koszty badań, donosi "Lab on a Chip".
|
| Co pierwsze: jajko czy kura? Oto odpowiedź! |
|
Po raz kolejny okazało się, że bez pomocy Natury nowoczesna nauka nie ma szans. Używając białka z kurzego jajka jako matrycy, naukowcy zsyntetyzowali nieorganiczne, silnie magnetyczne nanorurki, donosi "Chemical Communications".
|