Peter Shore
Z Wikipedii
Peter David Shore, baron Shore of Stepney (ur. 20 maja 1924 w Liverpoolu, zm. 24 września 2001 w Dover), brytyjski polityk, członek Partii Pracy, minister w rządach Harolda Wilsona i Jamesa Callaghana.
Był synem kapitana marynarki handlowej. Wykształcenie odebrał w Quarry Bank Grammar School w Liverpoolu oraz w King's College na Uniwersytecie Cambridge, gdzie studiował historię. Pod koniec II wojny światowej służył w siłach powietrznych w Indiach. W 1948 r. wstąpił do Partii Pracy. W latach 50. dwukrotnie podejmował nieudane próby dostania się do Izby Gmin. W 1959 r. został szefem Labour Party's Research Department. W 1964 r. przygotowywał manifest wyborczy laburzystów. W tych wyborach wystartował w okręgu Stepney i uzyskał mandat parlamentarny.
Po krótkim pobycie w tylnych ławach parlamentu Shire został parlamentarnym prywatnym sekretarzem Harolda Wilsona odpowiedzialnym za kontakt premiera z laburzystowskimi deputowanymi. W sierpniu 1967 r. Shore został członkiem gabinetu jako minister spraw ekonomicznych. Shore dał się poznać na tym stanowisku jako zwolennik centralnego planowania oraz centralnego regulowania cen i płac. Popadł w związku z tym w konflikt ze związkami zawodowymi. W 1968 r. prawo regulacji cen i płac przeniesiono do innego ministerstwa, co spowodowało powolny spadek znaczenia ministerstwa spraw ekonomicznych, które ostatecznie zostało zlikwidowane w 1969 r.
Shire pozostał w gabinecie jako minister bez teki i zastępca przewodniczącego Izby Gmin. Brał udział w przygotowaniu kampanii wyborczej Partii Pracy w 1970 r. Następnie, jako mówca Opozycji ds. europejskich, sprzeciwiał się wstąpieniu Wielkiej Brytanii do EWG. Po powrocie laburzystów do władzy w 1974 r. (w tych wyborach wystartował w okręgu Stepney and Poplar, a od 1983 r. reprezentował okręg wyborczy Bethnal Green and Stepney) został ministrem handlu. Na tym stanowisku brał udział w negocjacjach dotyczących charakteru brytyjskiego członkostwa w EWG oraz organizacji referendum europejskiego. Porażka eurosceptyków w referendum 1975 r. podkopała pozycję Shore'a. Nowy premier, James Callaghan, przesunął go w 1976 r. do ministerstwa środowiska.
Po przegranych przez Partię Pracy wyborach 1979 r. Shore został opozycyjnym ministrem spraw zagranicznych. W 1980 r. wystartował w wyborach na lidera laburzystów, ale zajął ostatnie miejsce uzyskując 32 głosy. Zwycięzca, Michael Foot, mianował Shore'a Kanclerzem Skarbu w swoim gabinecie cieni. Shore ponownie wystartował w wyborach na lidera partii w 1983 r., ale ponownie zajął ostatnie miejsce. Do 1987 r. był opozycyjnym przewodniczącym Izby Gmin, ale tylko do 1985 r. zasiadł w gabinecie cieni Neila Kinnocka.
W 1987 r. powrócił do tylnych ław parlamentu. Następnie zasiadł w komisji spraw zagranicznych. W 1994 r. został członkiem komisji standardów w życiu publicznym. W 1997 r. zrezygnował z ubiegania się o reelekcję. Został kreowany parem dożywotnim jako baron Shore of Stepney i zasiadł w Izbie Lordów. Zmarł w 2001 r. W tym samym roku ukazała się jego książka poświęcona sprawom europejskim pt. Separate Ways.
[edytuj] Linki zewnętrzne
Książę Portland • Lord Fitzwilliam • Lord Camden • Lord Mulgrave • Lord Lansdowne • Książę Portland • Lord Carlisle • Książę Wellington • Lord Lansdowne • John Russell • Spencer Horatio Walpole • Michael Hicks-Beach • Lord Lansdowne • Arthur Henderson • Lord Milner • Jan Smuts • Edward Carson • George Nicoll Barnes • Eric Geddes • Laming Worthington-Evans • Christopher Addison • Anthony Eden • Eustace Percy • Leslie Burgin • Lord Hankey • Arthur Greenwood • William Jowitt • Albert Alexander • Arthur Greenwood • Lord Munster • Lord Mills • Bill Deedes • Lord Carrington • Eric Fletcher • Lord Champion • Douglas Houghton • Lord Shackleton • Patrick Gordon Walker • George Thomson • Peter Shore • Lord Drumalbyn • Lord Young of Graffham • Jeremy Hanley • Brian Mawhinney • Peter Mandelson • Charles Clarke • John Reid • Ian McCartney • Hazel Blears
Peter Shore • Edmund Dell • John Smith • John Nott • John Biffen • Lord Cockfield
Peter Walker • Geoffrey Rippon • Anthony Crosland • Peter Shore • Michael Heseltine • Tom King • Patrick Jenkin • Kenneth Baker • Nicholas Ridley • Chris Patten • Michael Heseltine • Michael Howard • John Gummer
Anthony Eden • Herbert Morrison • Alfred Robens • Aneurin Bevan • Denis Healey • Harold Wilson • Patrick Gordon Walker • Rab Butler • Reginald Maudling • Christopher Soames • Alec Douglas-Home • Denis Healey • James Callaghan • Alec Douglas-Home • Geoffrey Rippon • Reginald Maudling • John Davies • Francis Pym • Peter Shore • Denis Healey • Gerald Kaufman • Jack Cunningham • Robin Cook • John Major • Michael Howard • John Maples • Francis Maude • Michael Ancram • Liam Fox • William Hague
Oliver Stanley • Rab Butler • Hugh Gaitskell • Harold Wilson • James Callaghan • Reginald Maudling • Edward Heath • Iain Macleod • Roy Jenkins • Denis Healey • Robert Carr • Geoffrey Howe • Denis Healey • Peter Shore • Roy Hattersley • John Smith • Gordon Brown • Kenneth Clarke • Peter Lilley • Francis Maude • Michael Portillo • Michael Howard • Oliver Letwin • George Osborne
W dniu powstania
Arthur Bottomley • Herbert Bowden • George Brown • James Callaghan • Barbara Castle • Frank Cousins • Anthony Crosland • Richard Crossman • Lord Gardiner • Anthony Greenwood • Ray Gunter • Denis Healey • Margaret Herbison • Cledwyn Hughes • Douglas Jay • Roy Jenkins • Frederick Lee • Lord Longford • Richard Marsh • Fred Peart • William Ross • Michael Stewart • Harold Wilson
Późniejsi członkowie gabinetu
Tony Benn • John Diamond • Patrick Gordon Walker • Judith Hart • Harold Lever • Roy Mason • Lord Shackleton • Peter Shore • Edward Short • George Thomas • George Thomson
W dniu powstania
Tony Benn • James Callaghan • Barbara Castle • Anthony Crosland • Lord Elwyn-Jones • Michael Foot • Denis Healey • Roy Jenkins • Harold Lever • Roy Mason • Bob Mellish • John Morris • Fred Peart • Reginald Prentice • Merlyn Rees • William Ross • Lord Shepherd • Peter Shore • Edward Short • Eric Varley • Shirley Williams • Harold Wilson
Późniejsi członkowie gabinetu
Frederick Mulley • John Silkin
W dniu powstania
Tony Benn • Albert Booth • James Callaghan • Anthony Crosland • Edmund Dell • Lord Elwyn-Jones • David Ennals • Michael Foot • Denis Healey • Roy Jenkins • Harold Lever • Roy Mason • Bruce Millan • John Morris • Frederick Mulley • Stanley Orme • Fred Peart • Reginald Prentice • Merlyn Rees • Bill Rodgers • Lord Shepherd • Peter Shore • John Silkin • Eric Varley • Shirley Williams
Późniejsi członkowie gabinetu
Joel Barnett • Roy Hattersley • David Owen • John Smith
| Vuelta: zmiana lidera po morderczym etapie |
|
Włoch Alessandro Ballan z grupy Lampre wygrał 7. etap kolarskiego wyścigu Vuelta a Espana o długości 223,2 km i prowadzący z Barbastro do Andorra-La Rabassa. Śmiało można powiedzieć, że był to morderczy etap.
|
| El. MŚ: szczęśliwa wygrana Walii |
|
Walia wygrała z Azerbejdżanem 1:0 (0:0) w meczu grupy 4 eliminacji piłkarskich mistrzostw świata.
|
| Polska - Słowenia: pierwsza połowa na remis |
|
Reprezentacji Polski remisuje we Wrocławiu ze Słowenią 1:1 po pierwszej połowie spotkania inaugurującego rywalizację w grupie 3. eliminacji piłkarskich mistrzostw świata, których finały odbędą się w 2010 roku w Republice Południowej Afryki.
|
| Były mistrz świata w triathlonie zdyskwalifikowany |
|
Były mistrz świata Kazach Dimitrij Gaag został zdyskwalifikowany przez Międzynarodową Federację Triathlonu (IRU) na dwa lata za korzystanie z dopingu. Gaag przyłapany został na niedozwolonym wspomaganiu 20 czerwca w czasie treningu.
|
| El. MME: Hiszpanie wygrali "polskÄ…" grupÄ™ |
|
Rosja pokonała Gruzję 4:0, a Hiszpania wygrała z Kazachstanem 2:1 w wyjazdowych meczach grupy 4. eliminacji młodzieżowych piłkarskich mistrzostw Europy. Pauzowała Polska.
|