Pierre Bérégovoy
Z Wikipedii
Pierre Bérégovoy (ur. 23 grudnia 1925 w Déville-lès-Rouen - zm. 1 maja 1993 w Paryżu) - francuski polityk socjalistyczny, premier Francji w okresie prezydentury François Mitterranda, w latach 1992-1993.
Jako nastolatek uczestniczył we francuskim ruchu oporu, po wojnie zaangażował się w działalność polityczną - był m.in. merem Nevers. W 1982 r. został ministrem pracy, w 1984 r. ministrem finansów, wreszcie w 1992 r. premierem.
Niejasne są okoliczności śmierci Bérégovoy, który został znaleziony przez policję śmiertelnie ranny, z kulą w głowie - zmarł po przewiezieniu helikopterem do szpitala w Paryżu. Ochroniarz byłego premiera zeznał, że polityk zabrał mu broń i popełnił samobójstwo. O depresji premiera od chwili przegranych wyborów mówili też jego przyjaciele, aczkolwiek wdowa stwierdziła, że Bérégovoy nie pozostawił żadnego listu.
W 10. rocznicę śmierci polityka w mediach francuskich pojawiła się teza o zabójstwie politycznym, którego przyczyną miała być chęć ukrycia skandali politycznych, w które zamieszany był sam prezydent Mitterrand. W okresie kilkunastu miesięcy po śmierci byłego premiera życie straciło kilka innych osób z prezydenckiego otoczenia.
Michel Debré • Georges Pompidou • Maurice Couve de Murville • Jacques Chaban-Delmas • Pierre Messmer • Jacques Chirac • Raymond Barre • Pierre Mauroy • Laurent Fabius • Jacques Chirac • Michel Rocard • Édith Cresson • Pierre Bérégovoy • Édouard Balladur • Alain Juppé • Lionel Jospin • Jean-Pierre Raffarin • Dominique de Villepin • François Fillon
W dniu powstania
Jean Auroux • Robert Badinter • Jean-Pierre Chevènement • Claude Cheysson • Michel Crépeau • Édith Cresson • Gaston Defferre • Jacques Delors • André Delelis • Pierre Dreyfus • Georges Fillioud • Charles Fiterman • André Henry • Charles Hernu • Michel Jobert • Catherine Lalumière • Jack Lang • Jean Laurain • Louis Le Pensec • Pierre Mauroy • Louis Mexandeau • Nicole Questiaux • Jacques Ralite • Marcel Rigout • Michel Rocard • Alain Savary
Późniejsi członkowie rządu
Pierre Bérégovoy
W dniu powstania
Robert Badinter • Pierre Bérégovoy • Claude Cheysson • Michel Crépeau • Édith Cresson • Gaston Defferre • Jacques Delors • Laurent Fabius • Charles Fiterman • Charles Hernu • Pierre Mauroy • Roger Quilliot • Marcel Rigout • Michel Rocard • Alain Savary
Późniejsi członkowie rządu
Roland Dumas • Paul Quilès
W dniu powstania
Robert Badinter • Pierre Bérégovoy • Huguette Bouchardeau • Jean-Pierre Chevènement • Claude Cheysson • Michel Crépeau • Édith Cresson • Hubert Curien • Gaston Defferre • Michel Delebarre • Georgina Dufoix • Roland Dumas • Laurent Fabius • Charles Hernu • Pierre Joxe • Paul Quilès • Michel Rocard
Późniejsi członkowie rządu
Jean Auroux • Jean-Marie Bockel • Jack Lang • Henri Nallet • Edgard Pisani
W dniu powstania
Pierre Arpaillange • Pierre Bérégovoy • Jean-Pierre Chevènement • Édith Cresson • Michel Delebarre • Roland Dumas • Michel Durafour • Maurice Faure • Roger Fauroux • Lionel Jospin • Pierre Joxe • Jack Lang • Louis Le Pensec • Louis Mermaz • Henri Nallet • Jacques Pelletier • Jean Poperen • Paul Quilès • Michel Rocard
Późniejsi członkowie rządu
Louis Besson • Hubert Curien • Claude Evin • Philippe Marchand • Jean-Marie Rausch • Jean-Pierre Soisson
W dniu powstania
Martine Aubry • Edqige Avice • Pierre Bérégovoy • Jean-Louis Bianco • Frédérique Bredin • Édith Cresson • Hubert Curien • Michel Delebarre • Roland Dumas • Roger Fauroux • Lionel Jospin • Pierre Joxe • Brice Lalonde • Jack Lang • Louis Le Pensec • Philippe Marchand • Louis Mermaz • Henri Nallet • Jean Poperen • Paul Quilès • Jean-Pierre Soisson
W dniu powstania
Martine Aubry • Pierre Bérégovoy • Jean-Louis Bianco • Frédérique Bredin • Michel Charasse • Hubert Curien • Michel Delebarre • Roland Dumas • Pierre Joxe • Bernard Kouchner • Jack Lang • Louis Le Pensec • Louis Mermaz • Paul Quilès • Ségolène Royal • Michel Sapin • Dominique Strauss-Kahn • Bernard Tapie • René Teulade • Michel Vauzelle • Émile Zuccarelli
Późniejsi członkowie rządu
Martin Malvy • Jean-Pierre Soisson
| Olejnik i Kolenda-Zaleska na Kongresie Kultury Chrześcijańskiej |
|
We wrześniu na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim Jana Pawła II odbędzie się III Kongres Kultury Chrześcijańskiej. Tegoroczny kongres, obok wielu wybitnych świeckich i duchownych naukowców oraz działaczy religijnych z kraju i zagranicy, zgromadzi całą plejadę postaci medialnych związanych głownie ze środowiskiem "Gazety Wyborczej", "Tygodnika Powszechnego", "Więzi" i "Znaku" - pisze "Nasz Dziennik".
|
| SDP apeluje o ochronę godności dziennikarzy |
|
Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich - w związku z rezygnacją TV Puls z programu informacyjnego "Puls Raport" - apeluje do całego dziennikarskiego środowiska "o poparcie protestu przeciwko działaniom naruszającym godność naszego zawodu".
|
| "Panorama" TVP2 od jesieni jeszcze później |
|
Główne wydanie "Panoramy", informacyjnego programu telewizyjnej Dwójki, od jesieni będzie emitowana jeszcze później niż teraz. Serwis przeniesiono z godz. 24 na w pół do pierwszej w nocy.
|
| "Spiegel" i "Bild" najczęściej cytowane w Niemczech |
|
Tygodnik opinii "Spiegel" i tabloid "Bild" były najczęściej cytowanymi tytułami w niemieckich mediach w pierwszym półroczu br. – wynika z raportu instytutu badawczego Media Tenor.
|
| Łemkowskie kolumny w "Polsce Gazecie Krakowskiej" |
|
Dziś w cotygodniowym dodatku do "Polski Gazety Krakowskiej" (Polskapresse) – "Gazecie Gorlickiej" - ukażą się trzy kolumny w języku łemkowskim.
|