Z Wikipedii

Ping Yuan
Historia
Położenie stępki	1883
Wodowanie	czerwiec 1888
Oddanie do służby	kwiecień 1889 (inne dane: 1890) 16 marca 1895
Wycofanie ze służby	17 lutego 1895
Status okrętu	zatonął 18 września 1904
Stocznia	Foochow (Mawei)
Następna nazwa	Heien (1895, )
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność	normalna 2.150 ton maksymalna 2.640 ton
Długość	maksymalna 70,2(?) m na linii wodnej 60,95 m
Szerokość	12,2 m
Zanurzenie	4,2 m
Napęd	maszyny parowe 6 kotłów cylindrycznych moc: 2400 KM 2 śruby
Prędkość	10,5 węzła
Zasięg	3000 mM (zapas paliwa 350 ton węgla)
Załoga	202-250
Uzbrojenie	1 x 260 mm 2 x 150 mm (2xI) 8 x 47 mm 4 wt 457 mm

"Heien"

Ping Yuan - to chiński pancernik obrony wybrzeża z końca XIX wieku (spotyka się też pisownię "Ping Yuen" lub "Ping-yuan"). Służył następnie pod banderą Japonii jako "Heien".

Zbudowany w Chinach, w stoczni w Fuzhou według niemieckiego projektu. Stępkę położono w roku 1883, kadłub wodowano w czerwcu 1888, wszedł do służby w marynarce chińskiej w kwietniu 1889 (inne dane: 1890). Był to jedyny okręt tego typu. Z uwagi na niską prędkość, miał niewielką wartość bojową. Z racji umiarkowanej wielkości, określany jest też jako kanonierka pancerna.

[edytuj] Służba

"Ping Yuan" wchodził w skład najsilniejszej chińskiej Floty Peiyang. Brał udział w wojnie japońsko-chińskiej. W czerwcu 1894 osłaniał desant chińskich wojsk w zatoce Asan. 16 i 17 września 1894 osłaniał wysadzenie wojsk u ujscia Jalu, co doprowadziło do bitwy u ujścia Jalu z japońskimi okrętami. Podczas bitwy, "Ping Yuan" wraz z kanonierką "Kuang Ping" i dwoma torpedowcami, nie zostały początkowo włączone do głównego zespołu adm. Tinga, po południu jednak dopłynęły na pole bitwy. Według T. Gelewskiego¹, "Ping Yuan" wziął aktywny udział w walce i został poważnie uszkodzony przez japońskie krążowniki pancernopokładowe 1. Lotnej Eskadry, głównie "Yoshino", które spowodowały liczne pożary, a nawet według niektórych wersji miał zatonąć, lecz inne publikacje tego nie potwierdzają, a niewątpliwie okręt później został zdobyty w Wei-hai-wei.

"Ping Yuan" został zdobyty przez Japończyków 17 lutego 1895 w bazie Wei-hai-wei, po czym po remoncie wcielony już 16 marca 1895 do służby japońskiej pod nazwą "Heien". W 1898 zaklasyfikowano go jako kanonierkę I klasy. Zamieniono jego artylerię średnią (2 działa 150 mm i 8 działek 47 mm) na typową: 2 działa 152 mm i 8 dział 76 mm. Podczas wojny rosyjsko-japońskiej w 1904, brał udział w blokadzie i ostrzale bazy Port Artur. 18 września 1904 zatonął na rosyjskiej minie w okolicy Port Artur, zginęło 198 członków załogi (na pozycji 38°57'N 120°56'Е).

Dane techniczne:

• uzbrojenie:
  • 1 działo kalibru 260 mm w wieży na dziobie (długość lufy L/25 - 25 kalibrów)
  • 2 działa kalibru 150 mm L/35 w stanowiskach na burtach
  • 8 dział 47 mm
  • 4 wyrzutnie torped 457 mm (na dziobie, rufie i burtach)
• pancerz (typu compound)
  • pas burtowy na linii wodnej: 203-127 mm (grubszy na śródokręciu)
  • pokład pancerny: 51 mm
  • barbeta artylerii głównej: 127 mm
  • wieża artylerii głównej: 37 mm
  • maski dział 150 mm: 37 mm
  • stanowisko dowodzenia: 127 mm

[edytuj] Bibliografia

• ¹  Tadeusz Maria Gelewski, "Jalu 1894", Warszawa 1995, ISBN 83-11-08384-3.
• 2 С. Сулига (S. Suliga): "Корабли Русско – Японской войны 1904-1905 гг. Часть 2. Японский флот" (Korabli Russko-Japonskoj wojny 1904-1905. Czast 2. Japonskij fłot.)