Z Wikipedii

Desant na plaży "Omaha" II wojna światowa
6 czerwca 1944, desant na plaży "Omaha"
Data	6 czerwca 1944, godz. 7 – 17
Miejsce	przyczółki między Port-en-Bessin a rzeką Vire, Dolna Normandia, Francja
Wynik	wygrana Amerykanów
Przyczyna	operacja Overlord
Strony konfliktu Stany Zjednoczone III Rzesza Dowódcy Omar Bradley Norman Cota Clarence Ralph Huebner Amerykańska 1. Dywizja Piechoty Amerykańska 29. Dywizja Piechoty Dietrich Kraiss Niemiecka 352. Dywizja Piechoty Siły ok. 43 250 żołnierzy 27 żołnierzy (tylko na plaży Omaha, w bunkrach) + 1200 Straty ok. 3 tys. żołnierzy ok. 1,2 tys. żołnierzy

Plaża "Omaha" – kryptonim jednego z miejsc desantu aliantów w Europie 6 czerwca 1944. Plaża położona jest w Normandii, w północnej Francji i rozciąga się na długości ok. sześciu kilometrów, pomiędzy Sainte-Honories-des-Pertes, a Vierville-sur-Mer. W akcji brała udział amerykańska 29 Dywizja Piechoty, pod dowództwem gen. Charlsa Gerhardta, wspomagana przez 8 kompanii Rangersów oraz, doświadczona w działaniach desantowych, 1 Dywizja Piechoty dowodzona przez gen. Clarence'a Huebnera. 29 Dywizja nacierała na zachodnim odcinku plaży, a 1 Dywizja na wschodnim. Głównym celem natarcia obu dywizji było uchwycenie przyczółka pomiędzy Port-en-Bessin, a rzeką Vire.

[edytuj] Obrona

Odcinek plaży "Omaha" był 6,5 km pasem ograniczonym na końcach stromymi urwiskami. W stronę lądu zamyka się dość stromymi wzgórzami. Niemcy dysponowali tutaj 60 działami różnego rodzaju, a także dużą ilością broni maszynowej. Szczególnie niebezpieczne było działanie na skraju plaż umocnionych dodatkowo 6 metrami betonowej zapory. Broniony był przez dobrze wyszkoloną niemiecką 352 Dywizję Piechoty, która nie została uwzględniona w planach operacji Overlord.

[edytuj] Natarcie

O godzinie 5.30 pierwsze oddziały zbliżały sie już do plaż. Tylko 3 tysiące żołnierzy szło na czele w pierwszej fali ataku. Były to grupy bojowe z 1, 29, 4 dywizji oraz pododdziały wojsk lądowych i marynarki wojennej. Ich zadaniem było zniszczenie przeszkód podwodnych. Każda z grup miała wyznaczoną strefe lądowania. 16 pułk 1 dywizji generała Clarence'a R. Huebnera miał szturmowac na połowe plaży, zaś 116 pułk 29 dywizji generala majora Charlesa H. Gerharda miał się zająć drugą połową. Strefy te z kolei podzielono na sektory, z których każdy otrzymał zakodowaną nazwę. Żołnierze 1 Dywizji mieli desantować na "Easy Green", "Fox Green", "Fox Red", zaś 29 Dywizja na "Charlie", "Dog Green", "Dog White", "Dog Red" i "Easy Green". Strefy "Fox Green" i "Dog Green" przeszły do historii jako "Bloody Omaha". Z 32 amerykańskich czołgów pływających typu Sherman DD, stanowiących wsparcie działań piechoty, jedynie 4 dotarło do brzegu. Przygotowanie natarcia w postaci bombardowania z powietrza i ostrzału artyleryjskiego z morza nie zniszczyło niemieckiej obrony. Wiatr, wysokie fale i prąd morski uniemożliwił jednostkom desantowym precyzyjne lądowanie w wyznaczonych rejonach. Nacierająca piechota amerykańska znalazła się w krzyżowym ogniu niemieckich karabinów maszynowych (MG-42) i pod ostrzałem moździerzy oraz działek Flak 88. Dodatkowym utrudnieniem dla nacierających była ograniczona widoczność spowodowana dymem wybuchów wcześniejszego bombardowania i ostrzału. Żołnierze byli zmęczeni i cierpieli z powodu choroby morskiej. Ekwipunek, nasiąknięty wodą i wypełniony piaskiem, uniemożliwiał szybkie posuwanie się do przodu. W ciągu pierwszych godzin desantu wszyscy dowódcy zostali albo ciężko ranni, albo zabici. Natarcie załamało się. Dowództwo rozważało przerwanie akcji i skierowanie pozostałych sił na odcinek plaży "Utah". W toku ciężkich walk atakującym udało się jednak dotrzeć do umocnień brzegowych, pokonując zasieki z drutu kolczastego i pola minowe. Otworzyli tym samym drogę dla pozostałych nacierających jednostek. Alianckie niszczyciele, ryzykując wpadnięcie na mieliznę, z bliskiej odleglości ostrzelały niemieckie pozycje obronne. Po prawie 10 godzinach boju plaża została zdobyta. Powodzenie natarcia zostało okupione życiem ok. 3 tysięcy amerykańskich żołnierzy.

O walkach na plaży Omaha opowiadają niektóre filmy np: Szeregowiec Ryan

[edytuj] Szczegółowy opis natarcia na plażę Omaha

Z powodu błędów nawigacyjnych do sektora "Dog Green" (Zielony Pies) dotarła część Drugiego Batalion Rangersów. Podczas przeprawy żołnierze wychodząc z barek desantowych tonęli pod ciężarem sprzętu i czasami żeby przeżyć zostawiali sprzęt w wodzie (czasami nawet karabiny). Gdy udało im się dostać na plaże chowali się oni za zaporami przeciwczołgowymi (służącymi również za falochrony). Dostęp do klifów i usytuowanych na nich bunkrów utrudniał drut kolczasty i pole minowe. Rangersi do wysadzania drutu kolczastego użyli rur bangelora. Wpychali oni rury pod zasieki z drutu kolczastego, w których wcześniej umieścili granaty i wyciągali oni zawleczki usytuowanych w rurach granatów za pomocą sznurków. Potem oczyszczali bunkry za pomocą granatów i miotaczami ognia oczyścili bunkry z niedobitków. Po opanowaniu plaży Omaha na ląd dotarły czołgi i zaopatrzenie.