Pocieszne wykwintnisie
Z Wikipedii
Pocieszne wykwintnisie (fr. Les Précieuses ridicules) to jednoaktowa satyra Moliera traktująca o paryskich "wykwintnisiach" - młodych dziewczętach lubujących się w romantycznych historiach, konwersacjach na tematy kultury i sztuki (o których de facto nie mają szerszego pojęcia), ceniących wszystko, co modne i "wykwintne".
Komedią tą, po raz pierwszy wystawioną w Théâtre du Petit-Bourbon 18 listopada 1659 roku, Molier zaskarbił sobie uznanie paryskiej publiczności; była to pierwsza sztuka wystawiona w stolicy Francji, po tym, jak wraz ze swoją trupą zdobył popularność na prowincjach. "Wykwintnisie" zjednały mu również przychylność króla Ludwika XIV, co niezwykle pomogło mu w dalszej karierze, kiedy to zbyt czasami odważna krytyka konserwatyzmu i bigoterii paryskich mieszczan przysporzyła dramaturgowi licznych nieprzyjaciół.
[edytuj] Treść
Tytułowe "wykwintnisie" to Magdelon i Cathos, dziewczęta przybyłe do Paryża z prowincji w poszukiwaniu miłości i zabawy. Akcja sztuki zaczyna się od rozmowy między dwoma odrzuconymi przez nie zalotnikami, La Grangem i Du Croisym, których to Gorgibus (ojciec Magdelon i wuj Cathos, którego dom zamieszkiwały dziewczęta) wybrał na przyszłych małżonków córki i siostrzenicy. Młodzieńcy postanawiają pomścić hańbę, jakiej doznali od tytułowych bohaterek.
W kolejnych scenach w domu Gorgibusa pojawiają się kolejno Mascarille i Jodelet, podający się za wysoko postawionych mężów stanu, utalentowanych artystów i członków paryskiej śmietanki towarzyskiej. Gdy dziewczęta zakochują się w nich, do akcji wkraczają La Grange i Du Croisy, którzy wyjaśniają, że dwaj przybysze są tylko ich nieposłusznymi służącymi. Cel odrzuconych zalotników zostaje osiągnięty - dziewczęta zostają poniżone oraz ukarane za próżność i pychę.
[edytuj] Postaci
- La Grange i Du Croisy - odrzuceni zalotnicy
- Gorgibus - bogaty mieszczanin
- Magdelon - córka Gorgibusa
- Cathon - siostrzenica Gorgibusa
- Marotte i Almanzor - służący dwóch wykwintniś
- Markiz Mascarille - służący La Grange'a
- Wicehrabia (victome) Jodelet - służący Du Croissy'ego
- Dwóch portierów
- SÄ…siedzi
Pierwotnie rolę Mascarille'a grał sam Molier, w rolę zaś Magdelon wcielała się Madeleine Béjart, współzałożycielka trupy teatralnej Moliera.
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Pocieszne wykwintnisie w oryginalnej, francuskiej wersji
- Angielskie tłumaczenie autorstwa Henriego Van Launa (wyd. w 1880)
| Murator zmienia formułę "Mojego Mieszkania" |
|
Wrześniowe wydanie miesięcznika "Moje Mieszkanie" ukazało się w zmienionej szacie graficznej, z nowymi rubrykami i o ponad złotówkę tańsze. Jest to pierwszy numer wydany przez Muratora SA (wcześniej tytuł należał do G+J Polska) i przygotowany przez Małgorzatę Tomczyk, redaktor naczelną magazynów wnętrzarskich wydawnictwa.
|
| Smith podpisał ugodę w sprawie Perczyńskiego |
|
Preston Smith, redaktor naczelny Interfax Central Europe, podpisał przedwczoraj ugodę w sprawie wytoczonej mu pięć lat temu przez biznesmena Andrzeja Perczyńskiego.
|
| Radiowa Jedynka wydłuża pasmo informacyjne |
|
Od września popołudniowy magazyn informacyjno-publicystyczny w Programie I Polskiego Radia "Z kraju i ze świata" będzie trwał aż dwie i pół godziny.
|
| "Gazeta Wyborcza" apeluje do prezydenta |
|
"Gazeta Wyborcza": Po rosyjskiej inwazji na suwerenną Gruzję domaga się Pan od Unii solidarności z Gruzją i przeciwstawienia się agresji. Najwyższy zatem czas, by ratyfikował Pan traktat lizboński - zwraca się z apelem do prezydenta Lecha Kaczyńskiego redakcja.
|
| PiS przejmie kontrolÄ™ nad TVP do 2012 r. |
|
"Gazeta Wyborcza": Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji na styczeń zaplanowała wybór rad nadzorczych mediów publicznych. To zagwarantuje PiS-owi kontrolę nad TVP i publicznym radiem do 2012 r.
|