Z Wikipedii

Pokolenie – polski film fabularny w reżyserii Andrzeja Wajdy z 1955 roku.

Akcja debiutanckiego filmu Andrzeja Wajdy ma miejsce w 1942 roku, na warszawskiej Woli. Stach (Tadeusz Łomnicki) pracując tam w stolarni poznaje związanego z Gwardią Ludową robotnika Sekułę (Janusz Paluszkiewicz), a poprzez niego działaczkę Związku Walki Młodych Dorotę (Urszula Modrzyńska).

[edytuj] Wykonawcy (obsada aktorska)

• Tadeusz Łomnicki (Stach)
• Urszula Modrzyńska (Dorota)
• Roman Polański (Mundek)
• Zbigniew Cybulski (Kostek)
• Janusz Paluszkiewicz (Sekuła)
• Ryszard Kotys (Jacek)
• Ludwik Benoit (Grzesio)
• Tadeusz Fijewski (niemiecki wartownik w tartaku)
• Franciszek Pieczka (Niemiec na patrolu)
• Tadeusz Janczar (Jasio Krone)
• Stanisław Milski (dozorca Krone, ojciec Jasia)
• Zofia Czerwińska (barmanka Lola)
• Zygmunt Zintel (majster Ziarno)
• August Kowalczyk (ksiądz)
• Kazimierz Wichniarz (Werkschutz)

i inni:

• Zygmunt Hobot (Żyd Abram),
• Cezary Julski (woźnica),
• Bronisław Kassowski (spekulant),
• Jerzy Krasowski (Władek),
• Zenon Laurentowski,

Juliusz Roland, Hanna Skarżanka (matka Stacha), Janusz Ściwiarski (kierownik stolarni),

i inni (nie występują w czołówce):

Ryszard Ber (Zyzik, chłopiec kradnący węgiel; nie występuje w czołówce), Seweryn Dalecki (nie występuje w napisach; informacja pochodzi z życiorysu aktora ze zbiorów Teatru Żydowskiego w Warszawie), Bronisław Dardziński (nie występuje w czołówce), Wiesław Gołas (żandarm niemiecki na patrolu; nie występuje w czołówce), Jerzy Gruza (żandarm ścigający Jasia na klatce schodowej; nie występuje w czołówce; informacja pochodzi ze wspomnień Jerzego Gruzy), Zofia Jamry (sklepikarka; nie występuje w czołówce), Mieczysław Kalenik (esesman; nie występuje w czołówce), Henryk Kucharski (żołnierz niemiecki ścigający Jasia Krone w sekwencji kończącej się samóbojczym skokiem ściganego; nie występuje w czołówce), Kazimierz Kutz (członek GL; nie występuje w czołówce), Jan Machulski (członek GL; nie występuje w czołówce), Franciszek Pieczka (Niemiec na patrolu; nie występuje w czołówce), Janusz Strachocki (robotnik; nie występuje w czołówce), Mieczysław Waśkowski (nie występuje w czołówce), Danuta Wodyńska (Franusiowa, sąsiadka Stacha; nie występuje w czołówce), Stefan Wroncki (nie występuje w czołówce)

[edytuj] Fabuła

Uwaga! W dalszej części artykułu znajdują się szczegóły fabuły lub zakończenia utworu.

Film opowiada o zwycięstwach, poświęceniach, goryczy i ofiarach grupy młodych idealistów, którzy na progu dorosłości muszą sprostać najtrudniejszym wyzwaniom. Akcja toczy się w czasie okupacji hitlerowskiej, a tematem są dramatyczne wybory oraz rozterki moralne ludzi postawionych w ekstremalnej sytuacji wojny, z jej okrucieństwem i etycznymi pułapkami. Stach (Tadeusz Łomnicki) pragnie walczyć z Niemcami. Początkowo zamierza wstąpić do AK, ostatecznie związuje się jednak z osobami z komunistycznego podziemia i zaciąga się do oddziału Gwardii Ludowej.

Opowieść o grupie lewicujących młodych ludzi, zaangażowanych w konspiracyjną walkę z hitlerowskim okupantem. Główny bohater, Stach, rozpoczyna pracę w stolarni Berga. Działa tam komórka AK. Stach jednak zaprzyjaźnia się z robotnikiem związanym z lewicową Gwardią Ludową. Sekuła wyjaśnia mu istotę wyzysku kapitalistycznego i mobilizuje do nauki. Na tajnych kompletach Stach poznaje Dorotę - aktywistkę ZWM. Pod wpływem dziewczyny postanawia wstąpić do organizacji. Składa przysięgę wojskową, stara się też pozyskać do organizacji kolegę, ale on odmawia. Wkrótce Stach zostaje niesłusznie oskarżony o kradzież drewna i pobity przez niemieckiego oficera. Kolega zmaltretowanego chłopaka wykonuje na Niemcu wyrok, czym narusza zasady konspiracji. Tymczasem wybucha powstanie w getcie warszawskim. Bohaterowie otrzymują rozkaz przejęcia grupy Żydów. Jasio Krone, ścigany przez Niemców, nie znajduje wyjścia z klatki schodowej i ginie samobójczą śmiercią . . . Stach zostaje na noc u Doroty. Rankiem, kiedy wychodzi po chleb, gestapo aresztuje dziewczynę . . . Teraz on przejmuje jej zadanie - organizuje nową grupę chłopców. Ta nieskomplikowana historia, miejscami z konieczności nagięta do socrealistycznych rygorów, pozwoliła reżyserowi mistrzowsko oddać klimat moralny, któremu podlegali polscy dwudziestolatkowie w czasie okupacji. Ich patriotyzm, ofiarność, odwagę i poświęcenie ukazał Wajda w błysku młodzieńczego idealizmu. Udała mu się rzecz niezmiernie rzadka. Dawkując umiejętnie patos i liryzm wykreował bohaterów czystych moralnie, lecz nie śmiesznych, naiwnych czy infantylnych. Przeciwnie - żyjących w obliczu codziennie dokonującej się apokalipsy, świadomych otaczającego ich barbarzyństwa, doświadczających cierpienia i niejednej tragedii.

Tu kończą się szczegóły fabuły lub zakończenia utworu.

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Pokolenie w bazie Internet Movie Database (IMDb) (en)
• Pokolenie w bazie filmpolski.pl
• Pokolenie w bazie filmweb.pl
• Pokolenie w bazie stopklatka.pl