Z Wikipedii

Polikrates tyran Samos w latach (537 p.n.e.-522 p.n.e.). Syn Ajakesa, człowieka, który należał do samijskiej arystokracji (geomoroi) i prawdopodobnie w którymś momencie rządził wyspą. W młodości kształcił Polikratesa poeta Anakreont z Teos. Polikrates przejął władzę na Samos w czasie świąt ku czci Hery, patronki wyspy, przy pomocy kilkunastu hoplitów i swoich braci, Pantagnotosa i Sylosona, z którymi krótko współrządził. Wspólne rządy skończyły się zabójstwem Pantagnotosa i wygnaniem Sylosona, który znalazł schronienie na dworze Kambyzesa - króla Persów. Samos pod rządami Polikratesa stała się potęgą w basenie Morza Egejskiego dzięki zwycięskim wojnom z Miletem, Lesbos oraz sojuszom z min. faraonem Amasisem i tyranem Naksos, Lygdamisem. W realizacji celów wojennych pomogła Polikratesowi jego flota, składająca się z stu pentekontorosów i tysiąca łuczników, która odbywała wyprawy na wyspy i miasta Jonii. Na polecenie Polikratesa skonstruowano nowy rodzaj okrętu - Samajna (Samaena), który łączył w sobie cechy okrętu i statku handlowego. Po śmierci Amasisa Polikrates zawarł sojusz z Kambyzesem, a niezadowoleni przeciwnicy z Samos wezwali na pomoc Spartan i Koryntyjczyków, którzy przez czterdzieści dni nieudanie oblegali mury Samos. Po zdobyciu Jonii przez Cyrusa i floty fenickiej przez Kambyzesa hegemonia Samos na morzu dobiegła końca, a Polikrates musiał zaprzestać uprawiania dochodowego piractwa.

Polikrates został podstępnie zabity przez Orojtesa, perskiego namiestnika w Sardes, który zwabił go w pułapkę w Magnezji i następnie ukrzyżował.

Polikrates otaczał się poetami i uczonymi. Na jego dworze przebywali Anakreont z Teos, Ibikos, Teodoros i Demokedes. Polikrates zbudował w Samos świątynię Hery - Herajon nad strumieniem Imbrasos, miejscem narodzin Hery, tunel Eupalinosa i falochron portu w dzisiejszym Pythagorionie.