Z Wikipedii

Polityka regionalna - w aktualnym ujęciu rozumiana jest jako całokształt działań władz publicznych (zarówno centralnych jak i terytorialnych), podmiotów prywatnych, różnych instytucji oraz organizacji w regionach mających na celu zwiększenie konkurencyjności gospodarek regionalnych, zdynamizowanie rozwoju w regionach oraz redukowanie przestrzennych dysproporcji rozwoju.

W tradycyjnym ujęciu polityka regionalna rozumiana była jako działalność państwa mająca na celu wspieranie rozwoju - w tych regionach problemowych i wyrównywanie poziomu rozwoju w przekroju międzyregionalnym.
Z tej definicji wynikajÄ… dwie istotne sprawy (cechy polityki regionalnej):

1. Tym podmiotem polityki regionalnej było państwo (władza centralna)
2. Podstawowym celem wyrównanie poziomu rozwoju w przekroju regionalnym.

W związku ze zwiększeniem się liczby podmiotów polityki regionalnej dzieli się ją na:

• interregionalnÄ… - dotyczy wszystkich regionów, bÄ™dzie ona w skali kraju w gestii rzÄ…du, a w skali UE w gestii Komisji Europejskiej.
• intraregionalna (wewnÄ™trzna) - bÄ™dzie ona domenÄ… wÅ‚adz terytorialnych i podmiotów zorganizowanych w danym regionie.

W stosunku do tradycyjnej polityki regionalnej w latach 80. XX wieku nastąpiły zmiany takie jak:

• doszÅ‚o do zwiÄ™kszenia liczby podmiotów polityki regionalnej:
• paÅ„stwo przeksztaÅ‚ciÅ‚o siÄ™ z monopolisty do roli koordynatora,
• do rangi podmiotów polityki regionalnej urósÅ‚ sektor prywatny - staÅ‚o siÄ™ to w wyniku lansowania zasady "3P" - partnerstwo publiczno-prywatne.

[edytuj] Cele polityki regionalnej:

• zwiÄ™kszenie konkurencyjnoÅ›ci regionów (gospodarek regionalnych) - jest to naczelny cel polityki regionalnej w UE.
• zdynamizowanie rozwoju (zaktywizowanie rozwoju gospodarki w regionach)
• redukowanie przestrzennych dysproporcji rozwoju (zmniejszenie różnic w poziomie rozwoju miÄ™dzy regionami)

[edytuj] Kierunki działania polityki regionalnej

1. Rozwój i rozbudowa infrastruktury lekkiej (rozwój nowych technik innowacyjno-komunikacyjnych) rozumiana jako GOW - gospodarka oparta na wiedzy.
   Na obecnym etapie rozwoju podstawowym czynnikiem wytwórczym staje się wiedza, która bezpośrednio łączy się z informacją. Ale wiedza to nie to samo, co informacja. Wiedza jest to przetworzona informacja. Szczególnego znaczenia nabiera wszelkiego rodzaju edukacja przez całą długość życia.
2. Stymulacja innowacyjności i postępu technologicznego (jedną z form są parki technologiczne).
3. Wspieranie działalności badawczo-rozwojowej.
4. Oddziaływanie na tworzenie otoczenia sprzyjającego powstawaniu i rozwojowi przedsiębiorstw.
5. Tworzenie specyficznych form i wspieranie małych i średnich przedsiębiorstw, np. business angels, venture capital.
6. Tworzenie inkubatorów przedsiębiorczości - udostępnianie mającym powstać przedsiębiorstwom pomieszczeń po cenach niższych niż rynkowe.

Obecnie w polityce regionalnej nie oddziałuje się bezpośrednio na przedsiębiorstwo, lecz na jego otoczenie.

W polityce regionalnej promuje się waloryzacje zasobów endogenicznych i mobilizacji potencjału endogenicznego w regionach, czyli nadawanie wartości i wykorzystanie tych zasobów.

[edytuj] Zobacz też:

• polityka interregionalna
• polityka intraregionalna

[edytuj] Linki zewnętrzne:

• Gospodarka lokalna i globalizacja