Z Wikipedii

Posocznica, "puchlina wodna" – choroba ryb akwariowych wywoływana przez bakterie Pseudomonas punctata, znajdujące się we wszystkich rodzajach wód, najczęściej występujące jednak w gospodarstwach hodowlanych. Choroba ta spotykana jest również w hodowli akwarystycznej.

[edytuj] Opis i przyczyny

W roku 1971 roku wyizolowano wirusa posocznicy na dwie jednostki chorobowe: bakteryjną i wirusową. Wywołuje ją wirus powodujący wiremię wiosenną i bakterie z rodzaju Aeromonas hydrophila wywołujące erytrodermatozę (erytrodermatitis).

Choroba ta nie jest chorobą częstą. Najczęściej występuje w gospodarstwach stawowych oraz w oczkach wodnych. W hodowli ryb i przy wadliwie prowadzonych zabiegach zdarza się to dość często. Chęć szybkiego doprowadzenia do "wyrośnięcia" ryby doprowadza do jej przekarmienia i otłuszczenia, powodującego otłuszczenie się wątroby. Bakterie atakują najczęściej narządy wewnętrzne ryb, głównie układu krążenia. Odporność takiej ryby zostaje znacznie oslabiona. Pojawiać się zaczynają stany zapalne. Płyny ustrojowe wyciekają i gromadzą się w jamie ciała. Na tę chorobę zapadają tylko ryby osłabione bądź stare. Szczególnie narażone są ryby labiryntowe.

[edytuj] Objawy

Ryby stają się blade, apatyczne, mają rozdęty brzuch, ryba przebywa pod powierzchnią wody, częściej jednak można ją spotkać ukrytą w kącie akwarium, między gęstymi roślinami (w ten sposób łatwo "przeoczyć" tę chorobę). Oczy ryby są wyłupiaste, brak innych objawów (brak ropni i guzków). Na skórze widoczne rozjaśnienia, mogą występować płaskie bąble pod skórą. Łuski są nastroszone, niekiedy uszkodzone. Pokrywy skrzelowe są u niej odstające, niekiedy występuje ich zmatowienie. Jamę brzuszną wypełnia ciecz wskutek czego całe ciało ma rozdęte. Nitkowate odchody, w okolicy odbytu pojawia się niekiedy zaczerwienienie. W bardzo zaawansowanym stanie może pojawić się deformacja szkieletu.

U narybku można zaobserwować rozdęcie pęcherzyka żółtkowego.

[edytuj] Leczenie

Choroba ta jest nieuleczalna. Zarażone ryby należy natychmiast uśmiercić. W przypadku bardzo wartościowych gatunków ryb można "spróbować" je leczyć poprzez zastosowanie długotrwałej kąpieli:

• auromycyna (chlorocyklina) - 1,3 g/100 dm³ wody lub
• chloromycetyna (detromycyna) - 5 g/100 dm³ (roztwór preparatu do odkażania MFC).
• penicylinie krystalicznej 600000jedn./100 dm³ wody
• streptomycynie krystalicznej 600000jedn./100 dm³ wody
• Metronidazolu (0,5 g na 50 l wody).

Uwaga: produkty rozkładu niektórych z tych leków mogą dawać silny i nieprzyjemny zapach.

Całe akwarium, w którym przebywały zakażone ryby, dezynfekujemy w :

• roztworze rivanolu (1 g/500 dm³ wody) lub
• 1-1,5 g soli kuchennej/ 100 dm³ wody lub
• zieleni malachitowej 0,005 g /100 dm³ wody lub też
• wody utlenionej l—3 cm³ /10 dm³ wody.
• Aqualkal 10ml na 100l

• • chloramina (1 g/100 dm³ wody) (jeśli w akwarium nie ma ryb!)

[edytuj] Zalecenia

• Unikać należy zawleczenia choroby do swej hodowli poprzez sprowadzanie chorych ryb (bez uprzedniej kwarantanny).
• Optymalne warunki życia dla ryb.
• Sadzenie roślin i ustawianie osprzętu z zakażonych źródeł.
• Ryby można zabezpieczyć unikając przekarmienia, zwłaszcza tłustymi pokarmami (np. wazonkowcami) oraz podawania jednostajnego pokarmu.

• • W przypadkach bardzo skrajnych ginie cała obsada akwarium (stawu lub oczka wodnego). Dekoracje i cały osprzęt należy odkazić a roślinność zniszczyć.

[edytuj] Zobacz też

• Portal:Akwarystyka
• Choroby ryb akwariowych

[edytuj] Bibliografia

1. Maria Prost. Choroby ryb. Państw. Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, W-wa 1989 (ISBN 83-09-01335-3)
2. H. Jakubowski, J. Ring. Ryby w akwarium. (ISBN 83-02-03493-2)

Przeczytaj zastrzeżenia dotyczące pojęć medycznych w Wikipedii!