Powiat opatowski
Z Wikipedii
| Powiat opatowski | |||||||||||
|
|||||||||||
Położenie na mapie województwa |
|||||||||||
| Województwo | świętokrzyskie | ||||||||||
| Siedziba władz powiatu | Opatów | ||||||||||
| Starosta | Kazimierz Kotowski | ||||||||||
| Powierzchnia | 911,51 km² | ||||||||||
| Populacja (2006) - liczba ludności - gęstość |
56 645 62,14 osób/km² |
||||||||||
| Urbanizacja | 20,59% | ||||||||||
| Tablica rejestracyjna | TOP | ||||||||||
|
|||||||||||
|
Starostwo
ul. Sienkiewicza 3027-500 Opatów tel. 015 868-29-55; faks 015 868-29-71 |
|||||||||||
| Strona internetowa powiatu | |||||||||||
Powiat opatowski - powiat w Polsce (województwo świętokrzyskie), utworzony w 1999 roku w ramach reformy administracyjnej. Jego siedzibą jest miasto Opatów.
W skład powiatu wchodzą:
- gminy miejsko-wiejskie: Opatów, Ożarów
- gminy wiejskie: Baćkowice, Iwaniska, Lipnik, Sadowie, Tarłów, Wojciechowice
- miasta: Opatów, Ożarów
Spis treści |
[edytuj] Gminy
| Gmina | Ludność (2006)16 | Powierzchnia |
|---|---|---|
(w tym miasto) |
12 635 (54,1%) |
113,39 km² (8,25%) |
(w tym miasto) |
11 452 (42%) |
183,29 km² (4,25%) |
| 7 107 | 105,03 km² | |
| 5 753 | 163,77 km² | |
| 5 751 | 81,7 km² | |
| Baćkowice | 5 177 | 96,25 km² |
| Wojciechowice | 4 481 | 86,37 km² |
| Sadowie | 4 289 | 81,71 km² |
| Razem | 56 645 | 911,51 km² |
[edytuj] Demografia
Liczba ludności (dane z 30 czerwca 2006):
| Opis | Ogółem | Kobiety | Mężczyźni | |||
|---|---|---|---|---|---|---|
| osób | % | osób | % | osób | % | |
| ogółem | 56 645 | 100 | 28 787 | 50,8 | 27 858 | 49,2 |
| miasto | 11 662 | 100 | 6 132 | 52,6 | 5 530 | 47,4 |
| wieś | 44 983 | 100 | 22 655 | 50,4 | 22 328 | 49,6 |
[edytuj] Historia
[edytuj] XIX wiek
W drugiej połowie XIX w. powiat opatowski wchodził w skład guberni radomskiej. Od północy graniczył z powiatem iłżeckim, od zachodu z powiatem kieleckim, a na południu z powiatem sandomierskim. Na wschodzie Wisła oddzielała go od powiatu janowskiego. Zajmował on powierzchnię 1795,5 km², z czego:
- 724,2 km² - zajmowały pola uprawne
- 192,8 km² - łąki
- 205,3 km² - zabudowania i ogrody
- 167,5 km² - pastwiska i zarośla
- 359 km² - lasy
- 146,7 km² - drogi, wody, błota i nieużytki[1].
Przemysł powiatu był słabo rozwinięty, pomimo występowania tu licznych bogactw naturalnych. Przyczyną tego był brak rozwiniętej sieci komunikacyjnej. W 1884 r. produkcja przemysłowa powiatu miała wartość 1 318 372 rubli, z czego jednak prawie całość (blisko 1,2 mln rubli) przypadła na kilka dużych zakładów: zakłady żelazne w Klimkiewiczowie pod Ostrowcem i w Nietulisku, a także cukrownię w Częstocicach. Powiat połączony był z siecią kolejową poprzez odnogę kolei dąbrowsko-iwanogrodzkiej. Stacja kolejowa znajdowała się w Ostrowcu[1].
W 1884 r. powiat miał 101 061 mieszkańców, w tym 50 109 mężczyzn (49,58 %) i 51 952 (50,42 %) kobiet. Na terenie powiatu funkcjonowały 23 szkoły początkowe. Powiat posiadał sąd pokoju III Okręgu i dzielił się na 6 okręgów sądów gminnych. Sądy te funkcjonowały w Opatowie, Iwaniskach, Łagowie, Kunowie, Ćmielowie i Ożarowie[1].
Pod względem administracyjnym powiat dzielił się na dwa miasta (Ostrowiec i Opatów), 10 osiedli miejskich (Kunów, Waśniów, Gliniany, Ożarów, Lasocin, Ćmielów, Słupia, Raków, Łagów i Iwaniska) oraz 556 wsi i kolonii[1].
W skład powiatu wchodziły 24 gminy: Baćkowice, Bodzechów, Boksyce, Ćmielów, Częstocice, Czyżów, Gęsice, Grzegorzowice, Iwaniska, Julianów, Kunów, Lasocin, Łagów, Malkowice, Modliborzyce, Ożarów, Opatów, Piórków, Rembów, Ruda Kościelna, Sadowie, Słupia Nowa, Waśniów, Wojciechowice[1].
[edytuj] II Rzeczpospolita
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości powiat opatowski stał się częścią województwa kieleckiego, utworzonego 2 sierpnia 1919 r.
Według spisu powszechnego z 1931 r. powiat opatowski zajmował powierzchnię 1639 km² i był zamieszkiwany przez 186 547 osób[2]. Największym miastem był Ostrowiec, który liczył 25 908 mieszkańców. Przeważająca część mieszkańców powiatu - 110 538 osób - zajmowała się rolnictwem. Spośród nich 20 753 osoby były robotnikami rolnymi. Wśród gospodarstw przeważały mało- i średniorolne. Na terenie powiatu znajdowało się około 100 majątków obszarniczych[2].
Przemysł powiatu skupiał się głównie w dolinie rzeki Kamiennej - w okolicach Ostrowca. Największym zakładem przemysłowym powiatu były Zakłady Ostrowieckie. Działały tu także fabryki porcelany w Ćmielowie, papiernie w Bodzechowie i Witulinie, fabryka maszyn rolniczych w Kunowie oraz cukrownia w Częstocicach. Na terenie powiatu funkcjonowały także: kopalnia rudy żelaza, kopalnia węgla kamiennego, cegielnia, browar i fabryka octu. W powiecie było 61 młynów, 5 fabryk wód gazowanych, 3 mleczarnie, 40 wiatraków, 5 gorzelni, 2 rzeźnie, 6 tartaków, 12 olejarni, 70 spółdzielni handlowych i 502 sklepy[2].
W wyborach do sejmu w powiecie opatowskim spore wpływy posiadały partie opozycyjne. Do 1927 r. przewagę miały tu partie chłopskie: PSL "Wyzwolenie", a w późniejszym okresie także Stronnictwo Chłopskie. Spore wpływy, głównie w przemysłowym Ostrowcu posiadała PPS. W 1928 r. przewagę w wyborach do Sejmu na terenie powiatu uzyskał Bezpartyjny Blok Współpracy z Rządem[2].
W 1939 r. w powiecie opatowskim znajdowały się tylko dwa miasta: Opatów (ok. 9600 mieszkańców[2]) oraz Ostrowiec (30 017 mieszkańców[3]).
[edytuj] PRL
W latach 1945-1975 powiat był częścią województwa kieleckiego. W jego skład wchodziły gminy: Baćkowice, Bodzechów, Ćmielów, Iwaniska, Kunów, Łagów, Opatów, Ożarów, Raków, Sadowie, Waśniów i Wojciechowice.
Powiat opatowski został zlikwidowany w czasie reformy administracyjnej w 1975 r. kiedy to wprowadzono podział na 49 województw. Obszar powiatu został podzielony pomiędzy województwa: tarnobrzeskie i kieleckie. W województwie kieleckim pozostały gminy: Bodzechów, Kunów, Łagów, Raków, Waśniów. W nowo utworzonym województwie tarnobrzeskim znalazły się: Ćmielów, Iwaniska, Opatów, Ożarów, Sadowie i Wojciechowice.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Warszawa 1880, Tom VII, 548-549
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Antoni Sułowski U podnóża Gór Świętokrzyskich, Warszawa 1987, ISBN 83-211-0865-2, 11-14
- ↑ Ostrowiec Świętokrzyski. Monografia historyczna miasta, Ostrowiec Świętokrzyski 1997
[edytuj] Bibliografia
- Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Warszawa 1880
- Antoni Sułowski U podnóża Gór Świętokrzyskich, Warszawa 1987, ISBN 83-211-0865-2
Miasta: Opatów • Ożarów
Gminy miejsko-wiejskie: Opatów • Ożarów
Gminy wiejskie: Baćkowice • Iwaniska • Lipnik • Sadowie • Tarłów • Wojciechowice
Miasta na prawach powiatu: Kielce
Powiaty: buski • jędrzejowski • kazimierski • kielecki • konecki • opatowski • ostrowiecki • pińczowski • sandomierski • skarżyski • starachowicki • staszowski • włoszczowski
|
||||||||||||||
| Ekstraklasa: czas pożegnań w Krakowie? Wisła walczy z Odrą |
|
Wisła Kraków zmierzy się z Odrą Wodzisław w piątkowym meczu 17. kolejki piłkarskiej Ekstraklasy, kończącej rozgrywki ligowe w 2008 roku.
|
| Skorża: nie dostałem ultimatum |
|
- Jak zdobywałem z Wisłą mistrzostwo Polski, to nie byłem na pierwszej stronie, a gdy jestem do zwolnienia, to się tam znalazłem. Ale bardziej poważnie. Każdy trener w swojej karierze ma chwile, kiedy nie idzie... - mówi trener Wisły Kraków, Maciej Skorża.
|
| "Nie mamy się czego wstydzić" |
|
- Graliśmy jak równy z równym z czołową drużyną Primera Division, a nawet byliśmy lepsi i powinniśmy pokonać Hiszpanów. Potrafiliśmy zepchnąć ich do defensywy i nie mamy się czego wstydzić - stwierdził po remisie z Deportivo La Coruna piłkarz Lecha Poznań, Tomasz Bandrowski.
|
| PUEFA: widowisko w Poznaniu, thriller w grupie Lecha |
|
Lech Poznań mimo remisu z Deportivo La Coruna 1:1 zachował szanse na awans do 1/16 finału piłkarskiego Pucharu UEFA. W drugim spotkaniu grupy H AS Nancy, po bardzo emocjonującym meczu, przegrało przed własną publicznością z CSKA Moskwa 3:4 (1:2).
|
| Piłkarz Lecha: to nas bardzo martwi |
|
- Stworzyliśmy mnóstwo sytuacji, a wykorzystaliśmy tylko jedną. Martwi nas fakt, że my musimy strasznie się napracować, aby strzelić gola, natomiast przeciwnik oddaje trzy strzały i zdobywa bramkę - powiedział po remisie z Deportivo La Coruna piłkarz Lecha Poznań, Sławomir Peszko.
|