Z Wikipedii

Zobacz w Wikiźródłach tekst
Porozumienie w przedmiocie ścigania przestępców wojennych Osi Europejskiej

Zobacz kategorię na Wikimedia Commons:
Proces w Norymberdze

Międzynarodowy Trybunał Wojskowy w Norymberdze - organ wymiaru sprawiedliwości powołany po II wojnie światowej w celu osądzenia nazistowskich zbrodniarzy wojennych. Procedował od godz. 10:00 20 listopada 1945 do ogłoszenia wyroku 1 października 1946.

[edytuj] Skład Trybunału

Zgodnie z postanowieniami konferencji poczdamskiej byli nim przedstawiciele "Czterech Mocarstw" (koalicji zwycięzców w II wojnie światowej), wydelegowani przez Sądy Najwyższe krajów reprezentantów. Podstawą prawną było przeniesienie suwerennych praw Niemiec na mocarstwa - strony aktu bezwarunkowej kapitulacji z dn. 8/9 maja 1945 i w konsekwencji zgoda na jednostronne określenie warunków pokoju przez mocarstwa- sygnatariuszy aktu bezwarunkowej kapitulacji III Rzeszy.

[edytuj] Sędziowie

1. Geoffrey Lawrence - przewodniczący (Wielka Brytania)
2. Francis Biddle (Stany Zjednoczone)
3. Henri Donnedieu de Vabres (Francja)
4. Iona Nikitczenko (Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich)

[edytuj] Oskarżyciele

1. Hartley Shawcross (Wielka Brytania)
2. Robert Houghwout Jackson (Stany Zjednoczone)
3. A. Champetier de Ribes (Francja)
4. Roman Rudenko (Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich)

[edytuj] Wyroki ogłoszone 1 października 1946

Ława oskarżonych w Norymberdze. Od lewej w pierwszym rzędzie: Göring, Hess, Ribbentrop, Keitel, w drugim rzędzie: Dönitz, Raeder, Schirach, Sauckel.

[edytuj] Kara śmierci

1. Alfred Jodl
2. Alfred Rosenberg
3. Arthur Seyss-Inquart
4. Ernst Kaltenbrunner
5. Fritz Sauckel
6. Hans Frank - próba samobójstwa przed egzekucją
7. Hermann Göring - samobójstwo przed egzekucją po zażyciu trucizny, otrzymanej prawdopodobnie od któregoś strażnika
8. Joachim von Ribbentrop
9. Julius Streicher
10. Martin Bormann - sądzony i skazany zaocznie
11. Wilhelm Frick
12. Wilhelm Keitel

Wszyscy z wyjątkiem Göringa i Bormanna powieszeni 16 października 1946.

Robert Ley - szef koordynacji międzyokręgowej Rzeszy, samobójstwo w celi tuż przed procesem.

[edytuj] Kara dożywotniego więzienia

1. Erich Raeder
2. Rudolf Hess
3. Walter Funk

[edytuj] Kara 20 lat więzienia

1. Albert Speer
2. Baldur von Schirach

[edytuj] Kara 15 lat więzienia

1. Constantin von Neurath

[edytuj] Kara 10 lat więzienia

1. Karl Dönitz

[edytuj] Uniewinnienie

1. Franz von Papen
2. Hans Fritzsche - szef radia Rzeszy, główny cenzor, dyrektor ministerialny u Josepha Goebbelsa
3. Hjalmar Schacht

Trybunał uznał także Gestapo, Sicherheitsdienst (SD), Schutzstaffel (SS) za organizacje zbrodnicze.

Prócz głównego procesu czołowych nazistów, toczyły się również mniejsze procesy pozostałych liderów zbrodni, m.in. szwadronów śmierci Einsatzgruppen.

[edytuj] Statystyka procesu

1. Okres trwania - 10 miesięcy i 10 dni
2. Sesje jawne - 403
3. Sędziowie - 4
4. Oskarżyciele - 4
5. Dokumenty oskarżycieli - 2.630
6. Obrońcy - 27
7. Asystenci - 54
8. Sekretarki - 67
9. Dokumenty obrońców - 2.700
10. Zeznania świadków - 240
11. Protokół stenograficzny - ponad 4.000.000 słów spisanych na 16.000 stron
12. Papier zużyty do powielenia dokumentów na użytek sądu, obrony, prasy itd. - 5.000.000 arkuszy
13. Fotokopie dokumentów w specjalnie zainstalowanym laboratorium fotograficznym - 780.000
14. Tłumaczony - 4 języki
15. Nagrywany, płyty gramofonowe - 7.000, taśmy magnetofonowe - 27.000 m
16. Filmowany w całości, taśmy filmowe - ?

Proces norymberski zobrazowano w filmie niemieckim Speer und Hitler: Devil's architect (Architekt diabła) o Albercie Speerze.

[edytuj] Zobacz też

• Procesy norymberskie

[edytuj] Linki zewnętrzne

• dokumenty procesów norymberskich - wersja elektroniczna w języku angielskim
• dokumentacja spraw członków Einsatzgruppen (en.)
• [1]