Prowansja - Google

Prowansja

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Prowansja (fr. Provence, prow. Provença lub Prouvènço) — kraina historyczna w południowo-wschodniej Francji, nad Morzem Śródziemnym, na wschód od dolnego biegu Rodanu. Nazwa wzięta od prowincji rzymskiej Galia Zaalpejska, którą Rzymianie nazywali także Provincia Nostra - „Nasza Prowincja".

Jest to region rolniczo-przemysłowy, w pasie przybrzeżnym — wypoczynkowy i turystyczny o światowej sławie (Lazurowe Wybrzeże). Prowansja wchodzi w skład regionu administracyjnego Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże. Ważniejsze miasta: Marsylia, Tulon, Nicea, Aix, Cannes, Antibes.

Mieszkańcy Prowansji posługują się odmianą języka oksytańskiego (langue d'oc) - językiem prowansalskim.

Historyczne terytorium hrabstwa Prowansji
Historyczne terytorium hrabstwa Prowansji

Spis treści

[edytuj] Geografia

W Prowansji znajduje się południowa część Alp francuskich, z najwyższym jej szczytem - Pelat (3051m n.p.m.). Panuje klimat śródziemnomorski.

[edytuj] Klimat

Dzięki bliskości Morza Śródziemnego, klimat Prowansji jest łagodny, z gorącym i suchym latem oraz krótką i łagodną zimą. W zimie często pojawia się okresowy napływ chłodnego powietrza z północy (wiatr mistral). W płn. części regionu zimy są surowsze, co nasila się wraz ze wzrostem wysokości. Na wyżej położonych obszarach, klimat nabiera charakteru alpejskiego.

[edytuj] Szata roślinna

W części centralnej oraz w pasie nadbrzeżnym, najczęstszą formacją roślinną jest garig, co w okresie letnim powoduje częste pożary. W części wschodniej częściej miejscami występuje makia, a w rejonach górskich piętra roślinności typu alpejskiego.

[edytuj] Rzeźba terenu

Teren Prowansji obfituje w skaliste doliny o wysokich walorach krajobrazowych. W części wschodniej przeważa teren górski i wysokogórski. Erozja i silne opady powodują osunięcia ziemi i skał w głębszych wąwozach. Na zachodzie regionu teren jest bardziej płaski, tworząc jedyne równiny prowansalskie w regionie Camargue.


[edytuj] Historia

[edytuj] Starożytność

Herb przypisywany szlachcie Anjou i Prowansji
Herb przypisywany szlachcie Anjou i Prowansji

[edytuj] Średniowiecze

Od 443 północną Prowansję najeżdżały plemiona Burgundów. Od VI wieku części terytorium Prowansji znajdowały się w rękach różnych królów frankijskich. Po traktacie w Verdun w roku 843, Prowansja znalazła się na terytorium przyznanym Lotarowi I. Od roku 879 pod berłem Bosona V Prowansalskiego — zięcia Karola Łysego — Prowansja stanowiła część królestwa Prowansji i Burgundii, zwanego też królestwem Burgundii Dolnej. W roku 934 Burgundię Dolną odziedziczył Rudolf II, król Burgundii Górnej, w wyniku czego powstało zjednoczone królestwo Burgundii. W jego ramach Prowansja została hrabstwem.

Po wygaśnięciu linii potomków Rudolfa II, od roku 1032 Burgundia już jako hrabstwo weszła w skład Cesarstwa Rzymskiego, a władcy Prowansji nosili tytuły markizów, hrabiów, książąt. W wyniku mariaży dynastycznych, od roku 1112 Prowansja przeszła w ręce dynastii katalońsko-aragońskiej i ścierały się na jej terytorium wpływy francuskie i hiszpańskie. Po śmierci jej ostatniego samodzielnego władcy w roku 1481, połączono Prowansję z Francją unią personalną. Natomiast części średniowiecznej Prowansji i nieliczne enklawy wewnątrz jej terytorium przez długi czas znajdowały się poza panowaniem francuskim.

Zobacz też: Władcy Prowansji.

[edytuj] Epoka nowożytna

W wyniku podziału Francji na departamenty w roku 1789, na terenie Prowansji znalazły się Basses-Alpes (obecnie Alpes-de-Haute-Provence), Bouches-du-Rhône i Var. W roku 1793 dołączono hrabstwo Nicei jako departament Alpes-Maritimes (w latach 1815-1860 przejęte przez Królestwo Sardynii).

[edytuj] Prowansja w sztuce

Paul Cezanne, Dom w Prowansji, 1885-1886
Paul Cezanne, Dom w Prowansji, 1885-1886

W literaturze Prowansję opisywali m.in.:

Prowansja stanowiła także inspirację dla malarzy (zwłaszcza dla impresjonistów), takich jak:

[edytuj] Zobacz też

Commons


Nowy argument za usunięciem mumii Lenina
W mauzoleum na Placu Czerwonym w Moskwie znajduje się już nie więcej niż 10 proc. ciała Lenina - powiedział deputowany Dumy Państwowej Rosji Władimir Miedinski, co - jego zdaniem - jest jeszcze jednym argumentem za usunięciem mumii z mauzoleum.
Wyświetlacze oszczędniejsze dzięki teleskopom
Dzięki nowemu mechanizmowi, nad którym pracują naukowcy z University of Washington i Microsoft Research, monitory i telewizory będą pobierać mniej mocy, nie tracąc nic z obecnego poziomu kontrastu i jasności.
"Księga gatunków obcych inwazyjnych w Polsce"
Bernikla kanadyjska, wagisz japoński, spichrzel surinamski, wodożytka nowozelandzka, pomrowiec budapeszteński - w sumie 302 gatunków zwierząt, w tym przede wszystkim stawonogów, mięczaków i strunowców zawiera "Księga gatunków obcych inwazyjnych w faunie Polski", opublikowana na stronie internetowej Instytutu Ochrony Przyrody PAN w Krakowie. Prezentowane opracowanie jest pierwszą w Polsce próbą kompleksowego zbadania i scharakteryzowania zjawisk związanych z napływem na nasze tereny obcych...
Unikalny cmentarz ugrofiński
Archeolodzy odkryli w okolicach miasta Suzdal w Rosji unikalne miejsce pochówku członków plemienia Ugrofinów, pochodzące z początków I tysiąclecia n.e. - donosi serwis internetowy icRussia.
Soczewki kontaktowe z elektroniką
Opracowano prototyp nowoczesnych soczewek kontaktowych, w których wnętrzu zatopiony jest układ elektroniczny oraz diody LED. Jest to przysłowiowy "kamień milowy" dla dziedziny nauki, która zajmuje się miniaturyzacją układów scalonych, donosi "LaserFocusWorld".
Linki: Strona gwna