Z Wikipedii

Quintin McGarel Hogg, 2. wicehrabia Hailsham KG, CH (ur. 9 października 1907 w Londynie, zm. 12 października 2001 tamże), brytyjski arystokrata, prawnik i polityk, członek Partii Konserwatywnej, minister w rządach Anthonyego Edena, Harolda Macmillana, Aleca Douglasa-Home'a, Edwarda Heatha i Margaret Thatcher.

Spis treści 1 Wczesne lata życia 2 Kariera polityczna 3 Lord Kanclerz 4 Rodzina 5 Publikacje 6 Tytuły od narodzin do śmierci 7 Linki zewnętrzne

[edytuj] Wczesne lata życia

Był synem Douglasa Hogga, 1. wicehrabiego Hailsham, Lorda Kanclerza w gabinecie Stanleya Baldwina. Wykształcenie odebrał w Eton College i w Christ Church na Uniwersytecie Oksfordzkim. Po studiach poświęcił się karierze akademickiej. W 1931 r. został członkiem All Souls College. Początkowo wykładał nauki klasyczne (dotyczącego starożytności). Później jednak ukończył fakultet prawniczy i w 1932 r. został powołany do Lincoln's Inn.

W 1938 r. został wybrany kandydatem Partii Konserwatywnej w wyborach uzupełniających w okręgu Oxford. Dzięki zwycięstwu w tych wyborach zasiadł w ławach Izby Gmin. W maju 1940 r. poparł Winstona Churchilla na stanowisku premiera. Przez krótki czas walczył na froncie afrykańskim jako dowódca plutonu Brygady Strzelców. W sierpniu 1941 r. został ranny w kolano, co omal nie kosztowało go utratę prawej nogi. Po tym wydarzeniu wycofano go ze służby czynnej. Hogg służył w sztabie generała Henryego Wilsona zanim odszedł z armii w stopniu majora. W 1945 r. został podsekretarzem stanu w Ministerstwie Lotnictwa w gabinecie dozorującym Winstona Churchilla.

[edytuj] Kariera polityczna

Po śmierci ojca w 1950 r. Hogg odziedziczył tytuł 2. wicehrabiego Hailsham i zasiadł w Izbie Lordów. W tym czasie nad karierę polityczną przedkładał karierę w korporacji adwokackiej. Z tego powodu nie otrzymał żadnego stanowiska po powrocie konserwatystów do władzy w 1951 r. Dopiero w 1956 r. Anthony Eden powierzył mu stanowisko pierwszego lorda Admiralicji. Kiedy premierem został Macmillan (1957 r.) Hailsham został ministrem edukacji. W latach 1957-1959 był przewodniczącym Partii Konserwatywnej i Lordem Przewodniczącym Rady. W 1959 r. został Lordem Tajnej Pieczęci. W 1960 r. został ponownie Lordem Przewodniczącym Rady oraz przewodniczącym Izby Lordów.

Rezygnacja Macmillana ze stanowiska premiera w 1963 r. sprawiła, że Hailsham stał się jednym z kandydatów na jego następcę. Jednak aby został liderem partii oraz premierem należało być członkiem Izby Gmin. Hailsham planował wykorzystać niedawno uchwalony Peerage Act aby zrezygnować z tytułu parowskiego i wystartować w wyborach do Izby Gmin. Jednak styl prowadzenia przez niego agitacji (prezentowanie publicznie nowonarodzonego dziecka, czy też rozdawnie odznak z liderą "Q") nie zyskał uznania wśród członków partii i nowym premierem został ostatecznie innych członek Izby Lordów, Alec Douglas-Home, który zrezygnował z tytuł hrabiego Home. Hailsham również zrezygnował ze swojego tytułu i wygrał wybory uzupełniające w okręgu St Marylebone.

Za czasów Douglasa-Home Hogg utracił stanowisko przewodniczącego Izby Lordów. Pozostał jednak Lordem Przewodniczącym Rady oraz młodszym ministrem ds. sportu (urząd ten utworzono w 1962 r. i Hogg był jego pierwszą osobą na tym stanowisku). W 1964 r. został ministrem edukacji i nauki. Stanowisko to utrzymał tylko przez kilka miesięcy, gdyż w rozpisanych na ten rok wyborach zwyciężyła Partia Pracy.

[edytuj] Lord Kanclerz

Hogg sprawował różne stanowiska w konserwatywnych gabinetach cieni Douglasa-Home'a i Edwarda Heatha. Po powrocie konserwatystów do władzy w 1970 r. został mianowany Lordem Kanclerzem. Ponieważ to stanowisko mogło być piastowane tylko przez członka Izby Lordó Hogg zrezygnował z miejsca w Izbie Gmin i został kreowany parem dożywotnim jako baron Hailsham of St Marylebone. Był pierwszą osobą, która po rezygnacji z tytułu parowskiego powróciła do izby wyższej jako par dożywotni.

Po porażce Partii Konserwatywnej w wyborach 1974 r. lord Hailsham ogłosił wycofanie sięz polityki. Jednak po śmierci swojej żony Mary w wypadku podczas jazdy konnej w Sydney w 1978 r. zdecydował się na powrót na scenę polityczną. Rok później konserwatyści wygrali wybory i premier Margret Thatcher powierzyła Hailshamowi stanowisko Lorda Kanclerza. Hailsham był nim do 1987 r., kiedy ostatecznie wycofał się z polityki.

Lord Hailsham został w 1975 r. odznaczony Orderem Kawalerów Honorowych. W 1988 r. został kawalerem Orderu Podwiązki. Zmarł w 2001 r. Tytuł wicehrabiego Hailsham odziedziczył jego najstarszy syn, Douglas.

[edytuj] Rodzina

Jego pierwszą żoną była Natalie Sullivan. Małżeństwo to zostało zwarte w 1931 r. i zakończyło się rozwodem w 1943 r. z powodu romansu żony z szefem sztabu generała de Gaulle'a, François Couletem. Hogg poślubił następnie Mary Evelyn Martin w 1944 r. Mary zginęła w 1978 r. w wypadku podczas jazy konnej. W 1986 r. Hogg poślubił swoją trzecią żonę, Deirdre Margaret Shannon Aft, która zmarła w grudniu 1998 r.

Ze związku z Mary Evelyn Martin Hogg miał dwóch synów i trzy córki:

• Douglas Martin Hogg (ur. 5 lutego 1945), 3. wicehrabia Hailsham
• Mary Claire Hogg (ur. 15 stycznia 1947), dama Orderu Imperium Brytyjskiego
• Frances Evelyn Hogg (ur. 11 listopada 1949)
• James Richard Martin Hogg (ur. 1951)
• Katherine Amelia Hogg (ur. 18 października 1962)

[edytuj] Publikacje

• The Purpose of Parliament, 1946 r.
• The Case for Conservatism, Penquin Books, 1947 r.
• Science and Politics, 1963 r.
• autobiografia The Door Wherein I Went, Collins, Londyn, 1975 r.
• autobiografia A Sparrow's Flight: Memoirs, HarperCollins, Londyn, 1990 r.

[edytuj] Tytuły od narodzin do śmierci

• 1907 - 1929 : Quintin Hogg, Esq
• 1929 - 1938 : Czcigodny Quintin Hogg, Esq
• 1938 - 1950 : Czcigodny Quintin Hogg, MP
• 1950 - 1953 : Wielce Czcigodny wicehrabia Hailsham
• 1953 - 1956 : Wielce Czcigodny wicehrabia Hailsham, QC
• 1956 - 1963 : Wielce Czcigodny wicehrabia Hailsham, PC, QC
• 1963 - 1970 : Wielce Czcigodny Quintim Hogg, PC, QC, MP
• 1970 - 1975 : Wielce Czcigodny lord Hailsham of St Marylebone, PC, QC
• 1975 - 1988 : Wielce Czcigodny lord Hailsham of St Marylebone, CH, PC, QC
• 1988 - 2001 : Wielce Czcigodny lord Hailsham of St Marylebone, KG, CH, PC, QC

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Nekrolog w The Times
• Nekrolog w The Independent
• lord Hailsham na stronach National Portrait Gallery

Poprzednik Douglas Hogg, 1. wicehrabia Hailsham

Wicehrabia Hailsham 1950-1963

Następca Douglas Hogg, 3. wicehrabia Hailsham

Poprzednik David Eccles

Minister edukacji Wielkiej Brytanii 1957

Następca Geoffrey William Lloyd

Poprzednik Edward Boyle jako minister edukacji

Minister edukacji i nauki Wielkiej Brytanii 1964

Następca Michael Stewart

Poprzednik Peter Thorneycroft

Minister spraw wewnętrznych w brytyjskim gabinecie cieni 1966-1970

Następca James Callaghan

Poprzednik James Thomas, 1. wicehrabia Cilcennin

Pierwszy lord Admiralicji 1956-1957

Następca George Douglas-Hamilton, 10. hrabia Selkirk

Poprzednik Alexander Douglas-Home, 14. hrabia Home Alexander Douglas-Home, 14. hrabia Home

Lord PrzewodniczÄ…cy Rady 1957-1959 1960-1964

Następca Alexander Douglas-Home, 14. hrabia Home Herbert Bowden

Poprzednik Rab Butler

Lord Tajnej Pieczęci 1959-1960

Następca Edward Heath

Poprzednik Alexander Douglas-Home, 14. hrabia Home

Przewodniczący Izby Lordów 1960-1963

Następca Peter Carington, 6. baron Carrington

Poprzednik Gerald Gardiner, baron Gardiner Elwyn Jones, baron Elwyn-Jones

Lord Kanclerz 1970-1974 1979-1987

Następca Elwyn Jones, baron Elwyn-Jones Michael Havers, baron Havers

Poprzednik Oliver Poole

PrzewodniczÄ…cy Brytyjskiej Partii Konserwatywnej 1957-1959

Następca Rab Butler

Poprzednik Alexander Douglas-Home, 14. hrabia Home

Lider Brytyjskiej Partii Konserwatywnej Izba Lordów 1960-1963

Następca Peter Carington, 6. baron Carrington

Termin apelacji Karadżicia minął

O północy z piątku na sobotę minął ostateczny termin odwoływania się od ekstradycji do Trybunału ONZ zatrzymanego w poniedziałek w Belgradzie przywódcy bośniackich Serbów Radovana Karadżicia.

Włosi drżą przed imigrantami

Stały napływ nielegalnych imigrantów nie na żarty przestraszył włoski rząd. W związku z tym, tamtejsze władze ogłosiły w piątek stan kryzysowy na terenie całego kraju.

Uczył studentów jak godnie umierać

Zmarł Randy Pausch, niezwykły wykładowca amerykańskiego uniwersytetu, który przekonywał swoich studentów, że umieranie nie jest tragedią. Chory na raka naukowiec zyskał popularność dzięki opublikowanemu w internecie wykładowi, podczas którego robił pompki i śmiał się ze zbliżającej śmierci.

Z maczetami na uchodźców

23 osoby zostały ranne po tym, jak kilkudziesięciu mężczyzn zaatakowało mieszkańców ośrodka dla uchodźców w Norwegii. Napastnicy mieli przy sobie metalowe pręty i maczety.

Setki osób uciekają przed powodzią

Ponad 300 osób zostało ewakuowanych po tym, jak ulewne deszcze spowodowały powodzie w północno-wschodniej Rumunii. Woda uszkodziła drogi, mosty i linie energetyczne.

Linki: Strona g³ówna